Κεφάλαιον 16
1 Σχετικά τώρα με τη συνεισφορά που είναι για τους αγίους, όπως ακριβώς διέταξα στις εκκλησίες της Γαλατίας, έτσι κι εσείς να κάμετε: 2 Κάθε πρώτη ημέρα μετά το Σάββατο καθένας σας στην οικία του ας θέτει αποταμιεύοντας ό,τι ευπορεί, για να μη γίνονται, όταν έρθω, τότε συνεισφορές. 3 Και όταν έρθω, όσους εγκρίνετε δόκιμους, αυτούς θα στείλω με επιστολές να φέρουν το χάρισμά σας στην Ιερουσαλήμ. 4 Και αν είναι άξιο κι εγώ να πορεύομαι, μαζί μου θα πορευτούν.
5 Θα έρθω λοιπόν προς εσάς όταν περάσω από τη Μακεδονία. Γιατί θα περάσω από τη Μακεδονία, 6 και ίσως θα παραμείνω κοντά σας ή και θα παραχειμάσω, για να με προπέμψετε εσείς όπου κι αν πορεύομαι. 7 Επειδή δε θέλω τώρα να σας δω περαστικός, επειδή ελπίζω για κάποιο χρόνο να παραμείνω κοντά σας αν ο Κύριος το επιτρέψει. 8 Θα παραμείνω όμως στην Έφεσο ως την Πεντηκοστή· 9 γιατί μου έχει ανοιχτεί θύρα μεγάλη και ενεργητική, και αντίθετοι είναι πολλοί. 10 Και αν έρθει ο Τιμόθεος, προσέχετε, ώστε να είναι άφοβα κοντά σας· γιατί εργάζεται το έργο του Κυρίου όπως κι εγώ. 11 Κανείς λοιπόν να μην τον περιφρονήσει. Προπέμψετε επίσης αυτόν με ειρήνη, για να έρθει προς εμένα· γιατί τον περιμένω μαζί με τους αδελφούς. 12 Σχετικά τώρα με τον Απολλώ τον αδελφό, πολύ τον παρακάλεσα, για να έρθει προς εσάς μαζί με τους αδελφούς. Αλλά πάντως δε θέλησε να έρθει τώρα· θα έρθει όμως όταν ευκαιρήσει.
13 Αγρυπνείτε, στέκεστε στην πίστη, ανδρίζεστε, κραταιώνεστε. 14 Όλα τα έργα σας να γίνονται με αγάπη. 15 Σας παρακαλώ, λοιπόν, αδελφοί, το εξής: ξέρετε την οικία του Στεφανά ότι είναι απαρχή της Αχαΐας στην πίστη και ότι για διακονία στους αγίους έταξαν τους εαυτούς τους. 16 Και εσείς να υποτάσσεστε σε τέτοιους ανθρώπους και σε καθέναν που συνεργάζεται και κοπιάζει. 17 Χαίρω λοιπόν για την παρουσία του Στεφανά και του Φορτουνάτου και του Αχαϊκού, γιατί τη στέρηση της δικής σας παρουσίας αυτοί την αναπλήρωσαν. 18 Γιατί ανάπαυσαν το δικό μου πνεύμα και το δικό σας. Να αναγνωρίζετε λοιπόν τέτοιους ανθρώπους. 19 Σας χαιρετούν οι εκκλησίες της επαρχίας της Ασίας. Πολύ σας χαιρετούν στον Κύριο ο Ακύλας και η Πρίσκα μαζί με την κατ’ οίκο τους εκκλησία. 20 Σας χαιρετούν οι αδελφοί όλοι. Χαιρετηθείτε μεταξύ σας με φίλημα άγιο. 21 Ο χαιρετισμός είναι με το δικό μου χέρι, του Παύλου. 22 Αν κάποιος δεν αγαπά τον Κύριο, ας είναι ανάθεμα. Μαρανα θα. 23 Η χάρη του Κυρίου Ιησού ας είναι μαζί σας. 24 Η αγάπη μου είναι μαζί με όλους εσάς σε ενότητα με το Χριστό Ιησού.
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β'
Κεφάλαιον 1
1 Παύλος, απόστολος του Χριστού Ιησού με το θέλημα του Θεού, και ο Τιμόθεος ο αδελφός προς την εκκλησία του Θεού που είναι στην Κόρινθο μαζί με όλους τους αγίους που είναι σε όλη την Αχαΐα. 2 Χάρη σ’ εσάς και ειρήνη από το Θεό Πατέρα μας και από τον Κύριο Ιησού Χριστό.
3 Ευλογητός ας είναι ο Θεός και Πατέρας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο Πατέρας των οικτιρμών και Θεός κάθε παρηγοριάς, 4 που μας παρηγορεί πάνω σε όλη τη θλίψη μας, για να μπορούμε κι εμείς να παρηγορούμε αυτούς που είναι σε κάθε θλίψη με την παρηγοριά που παρηγοριόμαστε εμείς οι ίδιοι από το Θεό. 5 Γιατί καθώς περισσεύουν τα παθήματα του Χριστού σ’ εμάς, έτσι μέσω του Χριστού περισσεύει και η παρηγοριά μας. 6 Αλλά είτε θλιβόμαστε, αυτό γίνεται για τη δική σας παρηγοριά και σωτηρία· είτε παρηγοριόμαστε, αυτό γίνεται για τη δική σας παρηγοριά που ενεργείται μέσω της υπομονής σας στα ίδια παθήματα που κι εμείς πάσχουμε. 7 Και η ελπίδα μας είναι βέβαιη για σας, επειδή ξέρουμε ότι όπως είστε συμμέτοχοι στα παθήματα έτσι θα είστε συμμέτοχοι και στην παρηγοριά. 8 Δε θέλουμε, λοιπόν, εσείς να αγνοείτε, αδελφοί, για τη θλίψη που μας έγινε στην επαρχία της Ασίας· γιατί υπερβολικά πάνω από τη δύναμή μας δεχτήκαμε βάρος, ώστε να απελπιστούμε και για τη ζωή μας. 9 Αλλά εμείς οι ίδιοι είχαμε αποδεχτεί μέσα μας την καταδικαστική απόφαση του θανάτου, για να μην έχουμε πεποίθηση στους εαυτούς μας, αλλά στο Θεό που εγείρει τους νεκρούς. 10 Αυτός από τόσο μεγάλο θάνατο μας έσωσε και θα μας σώσει, στον οποίο έχουμε ελπίσει ότι και ακόμα στο μέλλον θα μας σώζει, 11 ενώ συμβοηθάτε κι εσείς με τη δέηση για μας, ώστε να γίνει ευχαριστία για μας με πολλούς τρόπους από πολλά πρόσωπα για το χάρισμα της σωτηρίας που δόθηκε σ’ εμάς.
12 Γιατί η καύχησή μας είναι αυτή: η μαρτυρία της συνείδησής μας ότι με απλότητα και με ειλικρίνεια από το Θεό και όχι με σοφία σαρκική, αλλά με χάρη Θεού συμπεριφερθήκαμε μέσα στον κόσμο και περισσότερο προς εσάς. 13 Γιατί δε σας γράφουμε άλλα, παρά αυτά που διαβάζετε ή και καταλαβαίνετε· κι ελπίζω ότι ως το τέλος θα καταλάβετε, 14 καθώς και μας καταλάβατε εν μέρει, ότι καύχημά σας είμαστε καθώς ακριβώς κι εσείς δικό μας κατά την ημέρα του Κυρίου μας Ιησού. 15 Και με αυτήν την πεποίθηση ήθελα προηγουμένως να έρθω προς εσάς, για να έχετε διπλή χάρη, 16 και από εσάς να περάσω στη Μακεδονία και πάλι από τη Μακεδονία να έρθω προς εσάς και από εσάς να κατευοδοθώ στην Ιουδαία. 17 Αυτό, λοιπόν, επειδή ήθελα, μήπως άραγε χρησιμοποίησα ελαφρότητα; Ή αυτά που αποφασίζω, κατά σάρκα τα αποφασίζω, ώστε να εξαρτάται από εμένα το ναι να είναι ναι και το όχι όχι; 18 Αλλά πιστός είναι ο Θεός, γιατί ο λόγος μας που κηρύχτηκε προς εσάς δεν είναι ναι και όχι. 19 Γιατί ο Υιός του Θεού, ο Ιησούς Χριστός, που κηρύχτηκε από εμάς μεταξύ σας, από εμένα και το Σιλουανό και τον Τιμόθεο, δεν έγινε ναι και όχι, αλλά βασιζόμενοι σε Αυτόν έχει γίνει ναι. 20 Γιατί για όσες υποσχέσεις του Θεού υπάρχουν, μέσα σε Αυτόν είναι το ναι. Γι’ αυτό και διαμέσου Αυτού λέγεται από εμάς το “αμήν” στο Θεό προς δόξα του. 21 Και αυτός που μας στερεώνει μαζί σας στο Χριστό και μας έχρισε, είναι ο Θεός, 22 ο οποίος και μας σφράγισε και μας έδωσε τον αρραβώνα του Πνεύματος μέσα στις καρδιές μας. 23 Εγώ, λοιπόν, μάρτυρα το Θεό επικαλούμαι πάνω στην ψυχή μου, ότι επειδή σας λυπάμαι, δεν ήρθα ακόμη στην Κόρινθο. 24 Όχι ότι θέλουμε να κυριαρχούμε στην πίστη σας, αλλά είμαστε συνεργάτες της χαράς σας· γιατί έχετε σταθεί σταθεροί στην πίστη.