Κεφάλαιον 12
1 Γι’ αυτό λοιπόν και εμείς, επειδή έχουμε τοποθετημένο γύρω μας τόσο μεγάλο νέφος μαρτύρων, ας αποθέσουμε κάθε βάρος και την αμαρτία που εύκολα μας περιπλέκει, και ας τρέχουμε με υπομονή στον αγώνα που βρίσκεται μπροστά μας, 2 αποβλέποντας στον αρχηγό και τελειοποιητή της πίστης μας, τον Ιησού, ο οποίος, για το αντάλλαγμα της χαράς που βρισκόταν μπροστά του, υπέμεινε σταυρό και καταφρόνησε την ντροπή και έχει καθίσει στα δεξιά του θρόνου του Θεού. 3 Αναλογιστείτε, πράγματι, αυτόν που έχει υπομείνει τέτοιου είδους αντιλογία από τους αμαρτωλούς προς αυτόν, για να μην αποκάμετε και αποθαρρυνθείτε στις ψυχές σας. 4 Ακόμα δεν αντισταθήκατε μέχρις αίματος, ανταγωνιζόμενοι κατά της αμαρτίας, 5 και έχετε ξεχάσει εντελώς την προτροπή στην οποία ο Θεός συνδιαλέγεται μ’ εσάς όπως σε γιους του: Γιε μου, μην αδιαφορείς για την παιδεία του Κυρίου, μήτε να αποθαρρύνεσαι όταν ελέγχεσαι από αυτόν. 6 γιατί αυτόν που αγαπά ο Κύριος παιδεύει και μαστιγώνει κάθε γιο που παραδέχεται. 7 Για την παιδεία σας υπομένετε. Ο Θεός φέρεται προς εσάς όπως σε γιους. Γιατί ποιος είναι ο γιος που δεν τον παιδεύει ο πατέρας του; 8 Αν όμως είστε χωρίς παιδεία, στην οποία έχουν γίνει μέτοχοι όλοι, τότε είστε νόθοι και όχι γιοι. 9 Έπειτα, αφενός τους σαρκικούς μας πατέρες είχαμε εκπαιδευτές και τους ντρεπόμασταν· αφετέρου δε θα υποταχτούμε πολύ περισσότερο στον Πατέρα των πνευμάτων και έτσι να ζήσουμε; 10 Γιατί αφενός αυτοί μας εκπαίδευαν για λίγες ημέρες σύμφωνα με αυτό που θεωρούσαν σωστό, αφετέρου εκείνος για το συμφέρον μας, για να λάβουμε μέρος στην αγιότητά του. 11 Και κάθε παιδεία προς το παρόν, βέβαια, δε φαίνεται να προξενεί χαρά αλλά λύπη, ύστερα όμως αποδίδει καρπό ειρηνικό δικαιοσύνης σ’ εκείνους που έχουν γυμναστεί με αυτήν. 12 Γι’ αυτό ανορθώστε τα πεσμένα χέρια και τα παραλυμένα γόνατα, 13 και κάνετε ορθές τροχιές για τα πόδια σας, για να μην εκτραπεί το χωλό, αλλά μάλλον να γιατρευτεί.
14 Ειρήνη να επιδιώκετε με όλους και τον αγιασμό, χωρίς τον οποίο κανείς δε θα δει τον Κύριο, 15 επιβλέποντας μήπως κάποιος στερείται τη χάρη του Θεού, μήπως κάποια ρίζα πικρίας αναφύεται και ενοχλεί, και μέσω αυτής μιανθούν πολλοί, 16 μήπως υπάρχει κάποιος πόρνος ή βέβηλος σαν τον Ησαύ, ο οποίος για ένα φαγητό πούλησε τα πρωτοτόκιά του. 17 Επειδή ξέρετε ότι και μετέπειτα, παρόλο που ήθελε να κληρονομήσει την ευλογία, αποδοκιμάστηκε, γιατί δε βρήκε ευκαιρία για μετάνοια αν και την αναζήτησε με δάκρυα. 18 Γιατί δεν έχετε προσέλθει [σε όρος] που ψηλαφείται και που είναι καμένο με φωτιά και σε γνόφο και σε ζόφο και σε θύελλα 19 και σε ήχο σάλπιγγας και σε φωνή λόγων, για την οποία εκείνοι που την άκουσαν παρακάλεσαν ικετευτικά να μην προστεθεί σ’ αυτούς άλλος λόγος. 20 Επειδή δεν υπόφεραν τη διαταγή: Κι αν θηρίο θίξει το όρος, θα λιθοβοληθεί. 21 Και ήταν τόσο φοβερό το φαινόμενο, που ο Μωυσής είπε: «Είμαι καταφοβισμένος και έντρομος». 22 Αλλά έχετε προσέλθει στο όρος Σιών και στην πόλη του ζωντανού Θεού, στην επουράνια Ιερουσαλήμ, και σε μυριάδες αγγέλων, σε πανηγύρι 23 και σε εκκλησία πρωτοτόκων που έχουν απογραφτεί στους ουρανούς και σε κριτή Θεό όλων και σε πνεύματα δικαίων τελειοποιημένων 24 και σε μεσίτη διαθήκης νέας, τον Ιησού, και σε αίμα ραντισμού που μιλάει καλύτερα παρά του Άβελ. 25 Προσέχετε να μην παρατήσετε Εκείνον που μιλάει. Γιατί αν δεν ξέφυγαν εκείνοι που παράτησαν αυτόν που τους έδωσε χρησμό πάνω στη γη, πολύ περισσότερο δε θα ξεφύγουμε εμείς, αν αποστρεφόμαστε εκείνον που είναι από τους ουρανούς. 26 Αυτού που η φωνή τη γη σάλεψε τότε, και τώρα έχει υποσχεθεί λέγοντας: Ακόμα μια φορά εγώ θα σείσω όχι μόνο τη γη αλλά και τον ουρανό. 27 Το “ακόμα μια φορά” δηλώνει τη μετάθεση αυτών που σαλεύονται, εφόσον είναι δημιουργημένα πράγματα, για να μείνουν εκείνα που δε σαλεύονται. 28 Γι’ αυτό, αφού παραλαμβάνουμε ασάλευτη βασιλεία, ας κρατούμε τη χάρη, μέσω της οποίας ας λατρεύουμε ευάρεστα το Θεό με ευλάβεια και δέος. 29 Γιατί, πράγματι, ο Θεός μας είναι φωτιά που κατακαίει.