Οι Καβαλάρηδες βρίσκονταν ακόμα στη χαμηλή κοιλάδα στην είσοδο του Λαγκαδιού, όταν φωνές και σαλπίσματα ακούστηκαν απ’ τους ανιχνευτές που πήγαιναν μπροστά. Βέλη σφύριζαν στο σκοτάδι. Ένας ανιχνευτής γύρισε πίσω καλπάζοντας γρήγορα κι ανέφερε πως λυκοκαθαλάρηδες είχαν ξεχυθεί στην κοιλάδα κι ότι στρατός από Ορκ κι άγριους ανθρώπους ερχόταν γρήγορα νότια απ’ τα Περάσματα του Ίσεν και φαινόταν να τραβάει για το Φαράγγι του Χελμ.
— Βρήκαμε πολλούς απ’ τους δικούς μας σκοτωμένους καθώς υποχωρούσαν προς τα εδώ, είπε ο ανιχνευτής. Και συναντήσαμε σκόρπιες ομάδες να πηγαίνουν δώθε κείθε, δίχως αρχηγό. Κανείς δε φαίνεται να ξέρει τι έχει απογίνει ο Έρκενμπραντ. Είναι πιθανό να τον πρόλαβαν πριν φτάσει στην Πύλη του Χελμ, αν δεν έχει κιόλας χαθεί.
— Ο Γκάνταλφ φάνηκε καθόλου; ρώτησε ο Θέοντεν.
— Ναι, άρχοντα. Πολλοί άντρες έχουν δει ένα γέρο στα κάτασπρα, καβάλα σ’ ένα άλογο, να πλανιέται εδώ κι εκεί στους κάμπους σαν τον άνεμο στο χορτάρι. Μερικοί νόμισαν πως ήταν ο Σάρουμαν. Λένε πως έφυγε πριν νυχτώσει, τραβώντας για το Ίσενγκαρντ. Και μερικοί λένε πως νωρίτερα είδαν το Φιδόγλωσσο να πηγαίνει βόρεια μ’ ένα λόχο Ορκ.
— Θα τα βρει σκούρα ο Φιδόγλωσσος, αν ο Γκάνταλφ τον πετύχει πουθενά, είπε ο Θέοντεν. Πάντως μου λείπουν τώρα και οι δυο μου οι σύμβουλοι, κι ο παλιός κι ο νέος. Αλλά σ’ αυτή τη δυσκολία δεν έχουμε τίποτα καλύτερο να διαλέξουμε από το να συνεχίσουμε, όπως είπε ο Γκάνταλφ, για την Πύλη του Χελμ, είτε είναι εκεί ο Έρενμπραντ είτε όχι. Ξέρουμε πόσο μεγάλος είναι ο στρατός που έρχεται από το Βοριά;
— Είναι πολύ μεγάλος, είπε ο ανιχνευτής. Όποιος τρέπεται σε φυγή μετράει κάθε εχθρό δυο φορές, όμως εγώ μίλησα με γενναίους άντρες και δεν αμφιβάλλω πως η κύρια δύναμη του εχθρού είναι πολλές φορές μεγαλύτερη απ’ όλους όσους έχουμε εδώ.
— Τότε ας βιαστούμε, είπε ο Έομερ. Ας περάσουμε ανάμεσα απ’ όποιους εχθρούς βρίσκονται κιόλας ανάμεσα σε μας και στο φρούριο. Στο Φαράγγι του Χελμ υπάρχουν σπηλιές που εκατοντάδες μπορούν να κρυφτούν κι εκεί έχει κρυφά περάσματα που οδηγούν ψηλά πάνω στους λόφους.
— Μην υπολογίζεις στα κρυφά περάσματα, είπε ο βασιλιάς. Ο Σάρουμαν από πολλά χρόνια τώρα την έχει σπουδάσει την περιοχή αυτή. Πάντως σ’ εκείνο το μέρος η άμυνά μας μπορεί να κρατήσει πολύ. Πάμε!
Ο Άραγκορν κι ο Λέγκολας πήγαιναν τώρα με τον Έομερ στην εμπροσθοφυλακή. Όλη τη νύχτα συνέχισαν να ταξιδεύουν, όλο και πιο αργά όσο πύκνωνε το σκοτάδι κι ανηφόριζε ο δρόμος τους νότια, όλο και πιο ψηλά στις θαμπές πτυχές στα ριζά των βουνών. Ελάχιστους εχθρούς συνάντησαν. Πού και πού συναντούσαν περιπλανώμενες ομάδες Ορκ, που το ’βαζαν όμως στα πόδια πριν προλάβουν οι Καβαλάρηδες να τους πιάσουν και να τους σκοτώσουν.
— Φοβάμαι πως δε θ’ αργήσει, είπε ο Έομερ, να γίνει γνωστός ο ερχομός του στρατού του βασιλιά στον αρχηγό των εχθρών μας, το Σάρουμαν, ή σ’ οποιονδήποτε στρατηγό έχει στείλει.
Η αντάρα του πολέμου δυνάμωνε πίσω τους. Μπορούσαν τώρα ν’ ακούσουν στο σκοτάδι το θόρυβο από στριγκά τραγούδια. Είχαν μπει αρκετά βαθιά μέσα στο Λαγκάδι όταν κοίταξαν πίσω. Τότε είδαν δαυλιά, αμέτρητα μάτια φωτιάς, στα μαύρα χωράφια πίσω τους σκορπισμένα σαν κόκκινα λουλούδια ή σε στριφογυριστές μακριές σειρές να προχωρούν τρεμοπαίζοντας. Τόπους τόπους ξεπηδούσε κάποια μεγαλύτερη φλόγα.
— Πολύς στρατός μας έχει πάρει καταπόδι, είπε ο Άραγκορν.
— Φέρνουν φωτιά, είπε ο Θέοντεν, κι όπως περνούν καίνε θημωνιές, σπίτια και δέντρα. Ήταν πλούσια αυτή η κοιλάδα κι είχε πολλά υποστατικά. Αλίμονο στο λαό μου!
— Μακάρι να ήταν μέρα και να μπορούσαμε να τους ριχτούμε σαν την καταιγίδα που έρχεται απ’ τα βουνά! είπε ο Άραγκορν. Πολύ στεναχωριέμαι που αναγκαζόμαστε να υποχωρούμε μπροστά τους.
— Δε θα χρειαστεί να υποχωρήσουμε πολύ ακόμα, είπε ο Έομερ. Όχι πολύ μακριά μπροστά μας τώρα βρίσκεται το Χαντάκι του Χελμ, ένα αρχαίο χαράκωμα και προμαχώνας, σκαμμένο κατά μήκος του λαγκαδιού, κάπου τετρακόσιες πενήντα γιάρδες χαμηλότερα απ’ την Πύλη του Χελμ. Εκεί μπορούμε να γυρίσουμε και να δώσουμε μάχη.
— Όχι, είμαστε πολύ λίγοι για να υπερασπιστούμε το Χαντάκι, είπε ο Θέοντεν. Έχει μάκρος πάνω από μίλι και το πλάτος στην είσοδό του είναι μεγάλο.