– Αυτό το ξέρεις εσύ καλύτερα, άρχοντα, είπε ο Χίργκον. Αλλά πολύ σύντομα μπορεί η Μίνας Τίριθ να βρεθεί περικυκλωμένη, και, εκτός κι αν έχεις τη δύναμη να διασπάσεις την πολιορκία πολλών δυνάμεων, ο Άρχοντας Ντένεθορ μου είπε να σου πω πως κρίνει ότι τα ισχυρά όπλα των Ροχίριμ θα είναι καλύτερα μέσα στα τείχη του παρά απέξω.
– Αλλά αυτός ξέρει πως είμαστε λαός που προτιμούμε να πολεμούμε έφιπποι και έξω καν πως επίσης είμαστε λαός σκορπισμένος και χρειαζόμαστε χρόνο για να συγκεντρώσουμε τους Ιππείς μας. Δεν είναι αλήθεια, Χίργκον, πως ο Άρχοντας της Μίνας Τίριθ ξέρει περισσότερα από όσα βάζει στο μήνυμά του; Γιατί βρισκόμαστε ήδη σε εμπόλεμη κατάσταση, όπως μπορεί να είδες, και δε μας βρίσκεις όλους μας απροετοίμαστους. Ο Γκάνταλφ ο Γκρίζος ήταν μαζί μας και τώρα που μιλάμε κάνουμε στρατολογία για τη μάχη στην Ανατολή.
– Τι μπορεί ο Άρχοντας Ντένεθορ να ξέρει ή να μαντεύει απ’ όλα αυτά εγώ δεν είμαι σε θέση να πω, απάντησε ο Χίργκον. Όμως στ’ αλήθεια η κατάστασή μας είναι απελπιστική. Ο άρχοντας μου δε σου στέλνει καμιά διαταγή, σε παρακαλεί μόνο να θυμηθείς την παλιά φιλία και τους όρκους που έχουν δοθεί από παλιά και για το δικό σας καλό να κάνετε ό,τι μπορείτε. Έχουμε πληροφορίες πως πολλοί βασιλιάδες έχουν εκστρατεύσει από την Ανατολή στην υπηρεσία της Μόρντορ. Από το Βοριά ως το πεδίο της μάχης του Ντάγκορλαντ γίνονται αψιμαχίες και κυκλοφορούν φήμες πολέμου. Στο Νοτιά οι Χαράντριμ κινητοποιούνται και φόβος έχει κυριέψει όλα μας τα παράλια, επομένως λίγη βοήθεια θα μας έρθει από εκεί. Κάνετε γρήγορα! Γιατί μπροστά στα τείχη της Μίνας Τίριθ είναι που θα κριθεί η μοίρα των καιρών μας και, αν δεν αναχαιτίσουμε την παλίρροια εκεί, τότε θα πλημμυρίσει όλους τους όμορφους κάμπους του Ρόαν και ακόμα και σ’ αυτό το Κρησφύγετο ανάμεσα στα βουνά δε θα υπάρξει καταφύγιο.
– Άσχημα νέα, είπε ο Θέοντεν, όμως δεν ήταν όλα απροσδόκητα. Αλλά να πεις στον Ντένεθορ πως, ακόμα κι αν το ίδιο το Ρόαν δεν ένιωθε τον κίνδυνο, θα ερχόταν οπωσδήποτε να τον Βοηθήσει. Αλλά έχουμε υποστεί πολλές απώλειες στις μάχες μας με τον προδότη Σάρουμαν και πρέπει ακόμα να λάβουμε υπόψη μας τα βορινά κι ανατολικά μας σύνορα, όπως φαίνεται καθαρά από το μήνυμά του. Τόσο μεγάλη δύναμη, όσο αυτή που φαίνεται πως ο Μαύρος Άρχοντας εξαπολύει τώρα, μπορεί άνετα να απασχολεί εμάς στη μάχη μπροστά στην Πόλη και όμως να χτυπήσει με μεγάλη δύναμη, περνώντας τον Ποταμό μακριά από την Πύλη των Βασιλέων.
»Αλλά δε θα μιλήσουμε πια για συνετές αποφάσεις. Θα έρθουμε. Η παραλαβή των όπλων ορίστηκε για αύριο. Όταν τακτοποιηθούν όλα, θα ξεκινήσουμε. Δέκα χιλιάδες λόγχες θα μπορούσα να είχα στείλει από τον κάμπο για λύπη των εχθρών σας. Θα είναι λιγότερες τώρα, φοβάμαι· γιατί δε θα αφήσω τα φρούριά μου όλα αφύλακτα. Όμως, έξι χιλιάδες τουλάχιστο θα με ακολουθήσουν. Γιατί να πεις στον Ντένεθορ πως σ’ αυτή την ώρα ο ίδιος ο βασιλιάς του Μαρκ θα κατεβεί στη χώρα της Γκόντορ, αν και μπορεί να μη γυρίσει πίσω. Αλλά ο δρόμος είναι μακρύς και οι άντρες και τα ζώα πρέπει να φτάσουν στο τέρμα του με δυνάμεις για να πολεμήσουν. Μπορεί να περάσει μια εβδομάδα από το αυριανό πρωί, πριν ακούσετε την ιαχή των Γιων του Έορλ να έρχεται απ’ το Βοριά.
– Μια εβδομάδα! είπε ο Χίργκον. Αν τόσο χρειάζεται, τόσο. Αλλά έχετε πιθανότητα να βρείτε μόνο ερειπωμένα τείχη ύστερα από εφτά μέρες, εκτός κι αν έρθει άλλη απρόσμενη βοήθεια. Πάντως, μπορεί τουλάχιστο να ενοχλήσετε τους Ορκ και τους Μελαψούς Ανθρώπους στο συμπόσιό τους στο Λευκό Πύργο.
– Αυτό τουλάχιστο θα το κάνουμε, είπε ο Θέοντεν. Όμως, εγώ μόλις τώρα γύρισα από μάχη και μακρύ ταξίδι και τώρα θα πάω να ξεκουραστώ. Μείνε απόψε εδώ. Τότε θα παρακολουθήσεις τη στρατολογία του Ρόαν και θα φύγεις πιο χαρούμενος από το θέαμα και πιο ταχύς από την ξεκούραση. Το πρωί οι αποφάσεις είναι καλύτερες και η νύχτα αλλάζει πολλές σκέψεις.
Με αυτά ο βασιλιάς σηκώθηκε και όλοι σηκώθηκαν.
– Πηγαίνετε τώρα ο καθένας ν’ αναπαυθεί, είπε, και καλό ύπνο. Κι εσύ, μαστρο-Μέριαντοκ, δε χρειάζομαι τίποτ’ άλλο απόψε. Αλλά να είσαι έτοιμος να σε φωνάξω μόλις ο Ήλιος βγει.
– Θα είμαι έτοιμος, είπε ο Μέρι, ακόμα κι αν με διατάξεις να σε ακολουθήσω στα Μονοπάτια των Νεκρών.
– Μην ξεστομίζεις λόγια δυσοίωνα! είπε ο βασιλιάς. Γιατί μπορεί να υπάρχουν περισσότεροι από ένας δρόμοι μ’ αυτό το όνομα. Αλλά εγώ δεν είπα ότι θα σε διατάξω να με ακολουθήσεις σε κανένα δρόμο. Καληνύχτα!
– Δε θα μείνω πίσω, για να με παραλάβουν στην επιστροφή! είπε ο Μέρι. Δε θα μείνω, δεν... – και επαναλαμβάνοντας αυτά τα λόγια συνεχώς αποκοιμήθηκε τέλος στη σκηνή του.