»Όχι, ήρθα μάλλον να φυλάξω τους τραυματίες που μπορούν να γιατρευτούν γιατί το Ράμας έχει ρήγματα παντού και σύντομα ο στρατός της Μόργκουλ θα μπει από πολλά σημεία. Και ήρθα κυρίως να πω αυτό: Γρήγορα θα έχουμε μάχη στα λιβάδια. Πρέπει να ετοιμαστεί έξοδος. Να είναι έφιπποι άντρες. Σε αυτούς βρίσκεται η μικρή μας ελπίδα, γιατί σε ένα πράγμα είναι ακόμη ο εχθρός μας φτωχά προετοιμασμένος: έχει λίγους καβαλάρηδες.
– Κι εμείς επίσης λίγους έχουμε. Τώρα θα ήταν ο ερχομός του Ρόαν πάνω στην ώρα, είπε ο Ντένεθορ.
– Έχουμε περισσότερες πιθανότητες να δούμε άλλους νεοφερμένους πρώτα, είπε ο Γκάνταλφ. Φυγάδες απ’ το Καΐρ Άντρος έχουν κιόλας φτάσει. Το νησί έχει πέσει. Μια άλλη στρατιά έχει έρθει από τη Μαύρη Πύλη, περνώντας το Ποτάμι βορειοανατολικά.
– Μερικοί σ’ έχουν κατηγορήσει, Μιθραντίρ, πως χαίρεσαι να φέρνεις άσχημα νέα, είπε ο Ντένεθορ, αλλά για μένα αυτά δεν είναι πια νέα: τα ήξερα πριν πέσει το βράδυ χθες. Όσο για την έξοδο, έχω κιόλας φροντίσει γι’ αυτή. Πάμε κάτω.
Η ώρα περνούσε. Τέλος, οι φρουροί στα τείχη μπορούσαν να δουν την υποχώρηση των προκεχωρημένων μονάδων. Μικρές ομάδες κατάκοπων και συχνά πληγωμένων αντρών έφτασαν πρώτες με ελάχιστη τάξη· μερικοί έτρεχαν τρελά, λες και τους κυνηγούσαν. Μακριά ανατολικά οι απόμακρες φωτιές τρεμόσβηναν και τώρα φαινόταν πως εδώ κι εκεί σέρνονταν στο πλάτος του κάμπου. Σπίτια και στάβλοι καίγονταν. Ύστερα, από πολλά σημεία μικροί ποταμοί κόκκινης φλόγας πλησίαζαν βιαστικά, φιδογυρίζοντας στη σκοτεινιά, πηγαίνοντας προς τον πλατύ δρόμο που οδηγούσε από την πύλη της Πόλης στην Οσγκίλιαθ.
– Ο εχθρός, μουρμούριζαν οι άντρες. Το ανάχωμα έπεσε. Να τοι, ξεχύνονται από τα ρήγματα! Και φαίνεται πως κρατούν δάδες. Πού είναι οι δικοί μας;
Τώρα πλησίαζε το δειλινό, σύμφωνα με την ώρα, και το φως ήταν τόσο θαμπό, ώστε ακόμη κι αυτοί που έβλεπαν μακριά πάνω στο Κάστρο ελάχιστα μπορούσαν να διακρίνουν καθαρά στα χωράφια, εκτός από τους εμπρησμούς, που συνεχώς πολλαπλασιάζονταν, και τις γραμμές της φωτιάς που μεγάλωναν σε μήκος και ταχύτητα. Τέλος, λιγότερο από ένα μίλι από την Πόλη, μια περισσότερο τακτική ομάδα αντρών φάνηκε να προχωρούν δίχως να τρέχουν και να κρατούν ακόμη το σχηματισμό τους. Οι φρουροί κράτησαν την ανάσα τους.
— Ο Φαραμίρ πρέπει να είναι εκεί, είπαν. Αυτός μπορεί να κυβερνήσει και άντρες και ζώα. Θα τα καταφέρει.
Τώρα η κυρίως υποχώρηση ήταν μόλις τετρακόσιες πενήντα γιάρδες απόσταση. Μέσα από τη σκοτεινιά, πίσω από μια μικρή ίλη ιππικού, κάλπαζε ό,τι είχε απομείνει από την οπισθοφυλακή. Γι’ άλλη μια φορά αναγκασμένοι να δώσουν μάχη, αντιμετωπίζοντας τις επερχόμενες γραμμές της φωτιάς. Ύστερα, ξαφνικά, έγινε φασαρία από άγριες φωνές. Καβαλάρηδες του εχθρού όρμησαν. Οι γραμμές της φωτιάς έγιναν ορμητικοί χείμαρροι, σειρές ατέλειωτες Ορκ κρατώντας φωτιές και άγριοι Νότιοι με κόκκινες σημαίες, ξεφωνίζοντας στριγκά, όρμησαν και πρόλαβαν την υποχώρηση; Και με μια διαπεραστική κραυγή απ’ το σκοτεινό ουρανό έπεσαν οι φτερωτοί ίσκιοι, οι Νάζγκουλ που κατέβαιναν για να σκοτώσουν.
Η υποχώρηση έγινε πανωλεθρία. Οι άντρες κιόλας σκόρπιζαν, τρέχοντας ξέφρενα και άτακτα εδώ κι εκεί, πετώντας τα όπλα τους, ξεφωνίζοντας απ’ το φόβο, πέφτοντας καταγής.
Και τότε η σάλπιγγα αντήχησε από το Κάστρο και ο Ντένεθορ τέλος διέταξε να γίνει η έξοδος. Συγκεντρωμένοι στη σκιά της Πύλης και κάτω, έξω από τα τείχη, περίμεναν το παράγγελμά του: όλοι οι έφιπποι, όσοι είχαν μείνει στην Πόλη. Τώρα τινάχτηκαν μπροστά συνταγμένοι, άρχισαν να καλπάζουν και έκαναν επίθεση με μεγάλη κραυγή. Και από τα τείχη υψώθηκε άλλη κραυγή σε ανταπόκριση· γιατί πρώτοι πρώτοι στο λιβάδι πήγαιναν οι ιππότες του κύκνου του Ντολ Άμροθ με τον Πρίγκιπά τους και το γαλάζιο του λάβαρο μπροστά τους.
– Άμροθ, για την Γκόντορ! φώναξαν. Άμροθ, για το Φαραμίρ!
Σαν την αστραπή ξεχύθηκαν πάνω στον εχθρό κι απ’ τις δυο πλευρές της υποχώρησης· αλλά ένας καβαλάρης τους πέρασε όλους, γρήγορος σαν τον άνεμο στο γρασίδι: ο Ίσκιος τον μετέφερε, φωτεινό, ξεσκέπαστο γι’ άλλη μια φορά, ένα φως να ξεπετάγεται απ’ το σηκωμένο του χέρι.
Οι Νάζγκουλ τσίριξαν κι απομακρύνθηκαν, γιατί ο Αρχηγός τους δεν είχε ακόμα έρθει να προκαλέσει την άσπρη φωτιά του εχθρού του. Οι δυνάμεις της Μόργκουλ αφοσιωμένοι στη λεία τους, ανύποπτοι εκεί που έτρεχαν ξέφρενα, έσπασαν, σκορπίζοντας σαν σπίθες στη θύελλα. Οι προκεχωρημένες μονάδες με πολλές ζητωκραυγές γύρισαν και χτύπησαν τους διώκτες τους. Οι κυνηγοί έγιναν κυνηγημένοι. Η υποχώρηση έγινε σφοδρή επίθεση. Ο τόπος στρώθηκε σκοτωμένους ορκ και άντρες και μια αποφορά σηκώθηκε από πεταγμένες δάδες, που έσβηναν όλο καπνούς. Το ιππικό προχωρούσε.