– Με το ένα και με το άλλο δε μου έχει μείνει καθόλου καιρός για να δώσω σημασία σ’ όλες αυτές τις φωνές και στα ξεφωνητά, απάντησε. Το μόνο που ελπίζω είναι να μην έρθουν όλοι αυτοί οι φονιάδες σε τούτο το Σπίτι και ενοχλήσουν τους ασθενείς.
Τότε ο Γκάνταλφ βγήκε βιαστικά και η κοκκινίλα στον ουρανό έσβηνε πια και οι μισοφωτισμένοι λόφοι ξεθώριαζαν, ενώ ένα σταχτί δειλινό απλωνόταν στον κάμπο.
Την ώρα που ο ήλιος έπεφτε, ο Άραγκορν, ο Έομερ κι ο Ιμραχίλ πλησίασαν στην Πόλη με τους καπεταναίους και τους ιππότες τους· και όταν έφτασαν μπροστά στην Πύλη ο Άραγκορν είπε:
– Κοιτάξτε, ο Ήλιος δύει σαν σε πυρκαγιά! Είναι σημάδι του τέλους και της πτώσεως πολλών πραγμάτων και αλλαγής της πορείας του κόσμου. Αλλά αυτή η Πόλη και το βασίλειο έχει επαναπαυθεί στη φροντίδα των Επιτρόπων για πάρα πολλά χρόνια και φοβάμαι πως αν μπω απρόσκλητος, τότε μπορεί να δημιουργηθούν αμφιβολίες και διχογνωμίες, που δεν πρέπει να υπάρχουν όσο γίνεται πόλεμος. Δε θα μπω ούτε θα προβάλλω κάποια αξίωση, ώσπου να δούμε αν εμείς ή η Μόρντορ θα επικρατήσει. Οι άντρες θα στήσουν τις σκηνές μου στον κάμπο κι εδώ θα περιμένω το καλωσόρισμα του Άρχοντα της Πόλεως.
Αλλά ο Έομερ είπε:
– Έχεις κιόλας υψώσει τη σημαία των Βασιλέων κι έχεις επιδείξει το Θυρεό του Οίκου του Έλεντιλ. Θα δεχτείς να αμφισβητηθούν;
– Όχι, είπε ο Άραγκορν. Αλλά κρίνω πως ο καιρός δεν έχει ακόμη φτάσει· και δεν έχω διάθεση για αγώνες εκτός εναντίον του Εχθρού και των υπηρετών του.
Και ο Πρίγκιπας Ιμραχίλ είπε:
– Οι λόγοι σου, άρχοντα, είναι σοφοί, αν μπορεί κάποιος που είναι συγγενής του Άρχοντα Ντένεθορ να σε συμβουλέψει σ’ αυτή την υπόθεση. Είναι ισχυρογνώμων και υπερήφανος, αλλά ηλικιωμένος· και η διάθεσή του είναι παράξενη, αφότου χτυπήθηκε ο γιος του. Όμως, δε θα ήθελα να μένεις σαν ζητιάνος στην πόρτα.
– Όχι σαν ζητιάνος, είπε ο Άραγκορν. Πες καλύτερα ένας καπετάνιος των Περιφερομένων Φυλάκων, που δεν είναι συνηθισμένος σε πόλεις και πέτρινα σπίτια.
Και έδωσε διαταγή να κάνουν υποστολή της σημαίας του· και έβγαλε το Άστρο του Βορείου Βασιλείου και το έδωσε να το φυλάξουν οι γιοι του Έλροντ.
Ύστερα ο Πρίγκιπας Ιμραχίλ και ο Έομερ του Ρόαν τον άφησαν και πέρασαν στην Πόλη και στην αναταραχή του κόσμου και ανέβηκαν στην Ακρόπολη· και έφτασαν στη Μεγάλη Αίθουσα του Πύργου, αναζητώντας τον Επίτροπο. Βρήκαν όμως το θρόνο του άδειο και μπροστά στο βάθρο κειτόταν ο Θέοντεν ο Βασιλιάς του Μαρκ σε ένα επίσημο κρεβάτι· και δώδεκα δάδες ήταν τοποθετημένες γύρω του και δώδεκα φρουροί, ιππότες του Ρόαν και της Γκόντορ. Και τα παραπετάσματα του κρεβατιού ήταν λευκά και πράσινα, αλλά πάνω στο βασιλιά ήταν απλωμένο ένα χρυσό ύφασμα ως το στήθος του και από πάνω το γυμνό σπαθί του και στα πόδια του η ασπίδα του. Το φως από τις δάδες ιρίδιζε στα λευκά του μαλλιά σαν τον ήλιο στο νερό του σιντριβανιού, το πρόσωπό του όμως ήταν όμορφο και νεανικό, εκτός από την ειρηνική του έκφραση που δεν τη φτάνει η νιότη· κι έμοιαζε να κοιμάται.
Αφού στάθηκαν σιωπηλοί για λίγη ώρα πλάι στο βασιλιά, ο Ιμραχίλ είπε:
– Πού είναι ο Επίτροπος; Και πού είναι ο Μιθραντίρ; Και ένας από τους φρουρούς απάντησε:
– Ο Επίτροπος της Γκόντορ Βρίσκεται στα Σπίτια της Γιατρειάς. Ο Έομερ όμως είπε:
– Πού είναι η Αρχόντισσα Έογουιν, η αδελφή μου· δε θα ’πρεπε να την είχαν βάλει πλάι στο βασιλιά με τις ίδιες τιμές; Πού την έχουν βάλει;
Και ο Ιμραχίλ είπε:
– Μα η Αρχόντισσα Έογουιν ζούσε ακόμα όταν την έφεραν εδώ. Δεν το ήξερες;
Τότε απρόσμενη ελπίδα ήρθε ξαφνικά στην καρδιά του Έομερ και μαζί της η αγωνία της έγνοιας και η ανανέωση του φόβου, έτσι δεν είπε περισσότερα, αλλά γύρισε και βγήκε γρήγορα από την αίθουσα· και ο Πρίγκιπας τον ακολούθησε. Όταν βρέθηκαν έξω είχε νυχτώσει και πολλά αστέρια ήταν στον ουρανό. Κι εκεί, να και ο Γκάνταλφ ήρθε πεζός και μαζί του κάποιος κουκουλωμένος με γκρίζο μανδύα· και αντάμωσαν μπροστά στην είσοδο των Σπιτιών της Γιατρειάς. Χαιρέτησαν τον Γκάνταλφ και είπαν:
– Ζητούμε τον Επίτροπο και οι άντρες λένε πως βρίσκεται σ’ αυτό το Σπίτι. Τον βρήκε κανένα κακό; Και η Αρχόντισσα Έογουιν πού είναι;
Και ο Γκάνταλφ απάντησε:
– Είναι μέσα και δεν είναι νεκρή, αλλά βρίσκεται κοντά στο θάνατο. Όμως ο Άρχοντας Φαραμίρ τραυματίστηκε από ένα καταραμένο βέλος, όπως έχετε ακούσει, κι αυτός είναι τώρα ο Επίτροπος· γιατί ο Ντένεθορ έχει φύγει και το σπίτι του έχει γίνει στάχτη.
Κι εκείνοι πλημμύρισαν λύπη και θαυμασμό από την ιστορία που τους είπε.
Ο Ιμραχίλ όμως είπε:
– Κι έτσι η νίκη είναι δίχως χαρά κι ακριβοπληρωμένη, αν και η Γκόντορ και το Ρόαν έχασαν σε μια μέρα τους άρχοντές τους. Ο Έομερ κυβερνά τους Ροχίριμ. Ποιος όμως θα κυβερνήσει την Πόλη στο μεταξύ; Να μη στείλουμε τώρα να καλέσουμε τον Άρχοντα Άραγκορν.