Η Νυνάβε χαμογέλασε, με το κεφάλι σκυμμένο για να μην προδοθεί. Η Εγκουέν και η Ηλαίην συνέχισαν να δουλεύουν, αλλά κι αυτές, επίσης, έριχναν κλεφτές ματιές στην Άμερλιν, που στεκόταν με την πλάτη γυρισμένη δυο βήματα παραπέρα.
Η Άμερλιν είχε επέβλεπε ολόκληρη την κουζίνα από κει που στεκόταν. «Αν δειλιάζουν τόσο εύκολα», μουρμούρισε μαλακά, «ίσως να είναι λάσκα εδώ και πολύ καιρό».
Πράγματι, εύκολα δειλιάζουν, σκέφτηκε η Νυνάβε. Τι αξιολύπητες γυναίκες. Το μόνο που έκανε, ήταν να τις κοιτάξει. Η Άμερλιν έριξε μια ματιά πάνω από τον ώμο της, που τον σκέπαζε το επιτραχήλιο, μόνο για μια στιγμή. Ξαφνικά, η Νυνάβε συνειδητοποίησε ότι γυρνούσε πιο γρήγορα τη σούβλα. Έπρεπε να προσποιηθεί ότι είχε δειλιάσει, σαν όλες τις άλλες, έτσι είπε στον εαυτό της.
Το βλέμμα της Άμερλιν έπεσε στην Ηλαίην και ξαφνικά μίλησε, τόσο δυνατά που τράνταξε τα μπακιρένια κατσαρολάκια και τις κατσαρόλες, που κρέμονταν στους τοίχους. «Υπάρχουν κάποιες λέξεις, τις οποίες δεν ανέχομαι στα χείλη δεσποινίδων, Ηλαίην του Οίκου Τράκαντ. Αν βγουν από το στόμα σου, θα το πλύνω με σαπούνι!» Όλες οι γυναίκες μέσα στην κουζίνα τινάχτηκαν.
Η Ηλαίην φάνηκε μπερδεμένη και το πρόσωπο της Εγκουέν, σιγά-σιγά, πήρε μια έκφραση αγανάκτησης.
Η Νυνάβε κούνησε το κεφάλι, με μικρές, αγωνιώδεις κινήσεις. Όχι, κορίτσι μου! Μην ανοίξεις το στόμα! Δεν καταλαβαίνεις τι πάει να κάνει;
Αλλά η Εγκουέν άνοιξε το στόμα της, λέγοντας, με σεβασμό αλλά αποφασισμένα: «Μητέρα, δεν είπε —»
«Σιωπή!» Ο βρυχηθμός της Άμερλιν έκανε άλλη μια σειρά από κεφάλια να τιναχτούν νευρικά. «Λάρας! Μπορείς να βρεις τρόπο για να διδάξεις δυο κοπέλες να μιλούν εκεί που πρέπει και να λένε αυτό που πρέπει, Κυρά των Μαγειρείων; Θα το καταφέρεις;»
Η Λάρας ήρθε μπατάροντας πέρα-δώθε, πιο γρήγορα από κάθε άλλη φορά που την είχε δει η Νυνάβε και όρμησε στην Ηλαίην και την Εγκουέν, για να τις αρπάξει από το αυτί ενώ, στο μεταξύ, επαναλάμβανε: «Μάλιστα, Μητέρα. Αμέσως, Μητέρα. Όπως προστάζεις, Μητέρα». Έβγαλε τρέχοντας τις δύο γυναίκες από την κουζίνα, λες και βιαζόταν να δραπετεύσει από το βλέμμα της Αμερλιν.
Η Άμερλιν, τώρα, ήταν τόσο κοντά στη Νυνάβε, που μπορούσε να την αγγίξει, αλλά ακόμα ατένιζε την κουζίνα. Μια νεαρή μαγείρισσα, που έστριβε κρατώντας μια γαβάθα στα χέρια, έτυχε να πιάσει το βλέμμα της Άμερλιν. Κακάρισε δυνατά, καθώς άρχισε να τρέχει.
«Δεν ήταν σκοπός μου να μπλέξει και η Εγκουέν». Τα χείλη της Άμερλιν μόλις που κουνιόνταν. Έμοιαζε να μουρμουρίζει στον εαυτό της και από την έκφραση του προσώπου της, καμία από τις γυναίκες στα μαγειρεία δεν ήθελε να ακούσει τι έλεγε. Η Νυνάβε μετά βίας έβγαζε τα λόγια της. «Αλλά ίσως μάθει να σκέφτεται, πριν μιλήσει».
Η Νυνάβε γυρνούσε τη σούβλα και είχε το κεφάλι σκυμμένο, προσπαθώντας να δείξει ότι κι αυτή, επίσης, μουρμούριζε μέσα από τα δόντια της, για την περίπτωση που την έβλεπε κάποιο μάτι. «Νόμιζα ότι θα μας παρακολουθείς στενά, Μητέρα. Για να αναφέρουμε τι βρήκαμε».
«Αν έρχομαι να σε αγριοκοιτάζω κάθε μέρα, Κόρη μου, κάποιες θα έμπαιναν σε υποψίες». Η Άμερλιν συνέχισε να χτενίζει με το βλέμμα το μαγειρείο. Οι περισσότερες γυναίκες έμοιαζαν να αποφεύγουν ακόμα και να κοιτάξουν προς το μέρος της, από φόβο μήπως προσελκύσουν την οργή της. «Σκόπευα να σας καλέσω στο μελετητήριό μου μετά το γεύμα. Για να σας μαλώσω, που δεν διαλέξατε μαθήματα, αυτό άφησα να εννοηθεί στη Ληάνε. Αλλά υπάρχουν νέα που δεν μπορούν να περιμένουν. Η Σέριαμ βρήκε άλλο ένα Φαιό Άντρα. Μια γυναίκα. Νεκρή, σαν ψάρι της περασμένης βδομάδας, δίχως το παραμικρό σημάδι πάνω της. Ήταν ξαπλωμένη σαν να ξεκουραζόταν, ακριβώς στο κέντρο του κρεβατιού της Σέριαμ. Κάθε άλλο παρά ευχάριστο το θέαμα για τη Σέριαμ».
Η Νυνάβε μούδιασε και σταμάτησε να γυρίζει για μια στιγμή τη σούβλα, πριν ξαναρχίσει να την περιστρέφει. «Η Σέριαμ είχε την ευκαιρία να δει τους καταλόγους που έδωσε η Βέριν στην Εγκουέν. Το ίδιο και η Ελάιντα. Δεν κατηγορώ καμία, αλλά είχαν την ευκαιρία. Και η Εγκουέν είπε ότι η Αλάνα... φερόταν κι αυτή παράξενα».
«Σου το είπε» ε; Η Αλάνα είναι Αραφελινή. Στο Άραφελ έχουν αλλόκοτες ιδέες για την τιμή και τα χρέη». Σήκωσε τους ώμους αδιάφορα, αλλά είπε: «Μπορώ, πάντως, να έχω το νου μου γι’ αυτήν. Έμαθες τίποτα χρήσιμο, παιδί μου;»
«Κάτι έμαθα», μουρμούρισε σκοτεινά η Νυνάβε. Δεν έχεις το νου σου στη Σέριαμ καλύτερα; Μπορεί να μη βρήκε τυχαία εκείνο το Φαιό Άνθρωπο. Κι όχι μόνο αυτήν, αλλά η Άμερλιν θα μπορούσε να έχει το νου της και στην Ελάιντα. Δηλαδή, η Αλάνα ειλικρινά... «Δεν καταλαβαίνω γιατί εμπιστεύεσαι την Έλσε Γκρίνγουελ, αλλά το μήνυμά σου βοήθησε».