Λαχανιασμένος, κατόρθωσε να χτυπήσει στο κεφάλι έναν από τους ανθρώπους που έμοιαζαν φυσιολογικοί, τόσο δυνατά που άκουσε κόκαλο να σπάει και, ξαφνικά, συνειδητοποίησε ότι είχαν πέσει όλοι κάτω. Του φαινόταν ότι όλα αυτά είχαν κρατήσει ένα τέταρτο της ώρας, μπορεί και παραπάνω, αλλά είδε ότι ο Μπίλι μόλις σταματούσε, κουνώντας τα μεγάλα χέρια του, καθώς έβλεπε τους έξι νεκρούς άντρες σωριασμένους στο πάτωμα. Ο Μπίλι δεν είχε προλάβει ούτε να πλησιάσει τον καυγά, πριν αυτός τελειώσει.
Ο Λαν είχε ακόμα πιο βλοσυρή έκφραση απ’ ό,τι συνήθως· άρχισε να ψάχνει τα πτώματα εξονυχιστικά, αλλά με μια βιασύνη που πρόδιδε απέχθεια. Ο Λόιαλ ακόμα είχε την καρέκλα σηκωμένη κι έτοιμη να την κατεβάσει με δύναμη· τινάχτηκε έκπληκτος και την ακούμπησε κάτω με ένα ντροπαλό, πλατύ χαμόγελο. Η Μουαραίν κοίταζε εντατικά τον Πέριν, το ίδιο και η Ζαρίν, καθώς έπαιρνε το μαχαίρι της από το στήθος ενός από τους νεκρούς. Η ρυπαρή βρώμα είχε χαθεί, σαν να είχε σβήσει μαζί τους.
«Φαιοί Άνθρωποι», είπε μαλακά η Άες Σεντάι, «που γυρεύουν εσένα».
«Φαιοί Άνθρωποι;» γέλασε η Νιέντα, δυνατά και νευρικά μαζί. «Έλα τώρα, κυρά Μαρί, μετά θα μας πεις ότι πιστεύεις σε φόβητρα, σε καλικάντζαρους, σε Άρπαγες και στο γερο-Σκοτεινό, που πάει καβάλα με τα μαύρα σκυλιά του στο Τρελό Κυνήγι». Μαζί της γέλασαν και μερικοί από τους άντρες που άκουγαν τα τραγούδια, αν και εξακολουθούσαν να κοιτάζουν ταραγμένοι τόσο τη Μουαραίν όσο και τους νεκρούς. Και η τραγουδίστρια, επίσης, κοίταζε τη Μουαραίν, με τα μάτια γουρλωμένα. Ο Πέριν θυμήθηκε εκείνη την πύρινη μπάλα, πριν ξεσπάσει το χάος. Ένας από τους Φαιούς Ανθρώπους φαινόταν καψαλισμένος και ανάδινε μια γλυκερή μυρωδιά καμένης σάρκας.
Η Μουαραίν τράβηξε το βλέμμα της από τον Πέριν και γύρισε προς τη σωματώδη γυναίκα. «Μπορεί κάποιος να περπατά στη Σκιά», είπε γαλήνια η Άες Σεντάι, «χωρίς να είναι Σκιογέννημα».
«Α, μάλιστα, Σκοτεινόφιλοι». Η Νιέντα στήριξε τα χέρια στους πλούσιους γοφούς της και κοίταξε τα πτώματα κατσουφιασμένη. Ο Λαν είχε τελειώσει την έρευνά του και έριξε μια ματιά στη Μουαραίν κουνώντας το κεφάλι, σαν να μην περίμενε ότι θα έβρισκε τίποτα. «Κλέφτες, το πιθανότερο, αν και δεν άκουσα ποτέ για κλέφτες τόσο τολμηρούς, που να μπουκάρουν σε πανδοχείο. Ποτέ άλλοτε δεν σκοτώθηκε κάποιος στον Ασβό. Μπίλι! Ξεφορτώσου τους σε κανένα κανάλι και ρίξε φρέσκο ροκανίδι. Πρόσεξε να τους βγάλεις από πίσω. Δεν θέλω τη Φρουρά να χώνει τη μύτη της στον Ασβό». Ο Μπίλι κατένευσε, σαν να ανυπομονούσε να φανεί χρήσιμος μετά την προηγούμενη αποτυχία του να κάνει κάτι. Άρπαξε ένα πτώμα από τη ζώνη σε κάθε χέρι και τα κουβάλησε στην κουζίνα.
«Άες Σεντάι;» είπε η τραγουδίστρια. «Δεν ήθελα να σε προσβάλλω με τα απλοϊκά τραγούδια μου». Προσπαθούσε με τα χέρια να κρύψει το εκτεθειμένο μέρος του κόρφου της, που ήταν και το μεγαλύτερο μέρος. «Μπορώ να τραγουδήσω άλλα, αν το επιθυμείς».
«Τραγούδα ό,τι θέλεις, κοπέλα μου», της είπε η Μουαραίν. «Ο Λευκός Πύργος δεν είναι τόσο αποκομμένος από τον κόσμο όσο νομίζεις και έχω ακούσει πιο χυδαία τραγούδια από αυτά που θα πεις». Ακόμα κι έτσι, δεν φαινόταν ευχαριστημένη που οι απλοί άνθρωποι του πανδοχείου ήξεραν ότι ήταν Άες Σεντάι. Έριξε μια ματιά στον Λαν, τυλίχτηκε με το λινό μανδύα της και κίνησε προς την πόρτα.
Ο Πρόμαχος της έκλεισε το δρόμο με μια σβέλτη κίνηση και μίλησαν χαμηλόφωνα μπροστά στην πόρτα, αλλά ο Πέριν τους άκουγε μια χαρά, λες και ψιθύριζαν δίπλα του.
«Θέλεις να πας χωρίς εμένα;» είπε ο Λαν. «Ορκίστηκα να σε φυλάω, Μουαραίν, όταν δέχτηκα το δεσμό σου».
«Πάντα ήξερες ότι υπάρχουν κίνδυνοι τους οποίους δεν έχεις τη δυνατότητα να αντιμετωπίσεις, Γκαϊντίν μου. Πρέπει να πάω μονάχη».
«Μουαραίν —»
Εκείνη τον έκοψε. «Άκουσε με, Λαν. Αν αποτύχω, θα το καταλάβεις και θα αναγκαστείς να επιστρέψεις στο Λευκό Πύργο. Αυτό δεν θα το άλλαζα, ακόμα κι αν είχα χρόνο να το κάνω. Δεν θέλω να πεθάνεις σε μια μάταια απόπειρα να με εκδικηθείς. Πάρε μαζί σου τον Πέριν. Φαίνεται ότι η Σκιά μου αποκάλυψε τη σημασία του για το Σχήμα, αν και δεν ξεκαθάρισε ποια είναι. Ήμουν ανόητη. Ο Ραντ είναι ένας τόσο ισχυρός τα’βίρεν, που αγνόησα τι μπορεί να σημαίνει το γεγονός ότι είχε δυο άλλους δίπλα του. Με τον Πέριν και τον Ματ, η Άμερλιν ίσως ακόμα και τώρα μπορέσει να επηρεάσει το ρου των γεγονότων. Με τον Ραντ ανεξέλεγκτο, θα αναγκαστεί να το κάνει. Πες της τι συνέβη, Γκαϊντίν μου».