«Είναι καλά». Τουλάχιστον προς το παρόν. «Δεν έχεις τίποτα άλλο να μου πεις γι’ αυτόν; Δεν δείχνεις να τον συμπαθείς. Γιατί;»
Ο πανδοχέας έσμιξε τα φρύδια στοχαστικά, έξυσε το πηγούνι του και κούνησε το κεφάλι. «Φαντάζομαι πως δεν θα μου άρεσε να παντρευόταν τη Μοργκέις, αλλά στ’ αλήθεια δεν ξέρω γιατί. Είναι μια χαρά άνθρωπος, έτσι λένε· όλοι οι ευγενείς τον έχουν περί πολλού. Δεν μου πολυαρέσουν αυτοί που έφερε στους Φρουρούς. Πολλά άλλαξαν από τότε που ήρθε, αλλά δεν μπορώ να τα φορτώσω όλα σ’ αυτόν. Απλώς, φαίνεται ότι από τότε που ήρθε, είναι πάρα πολλοί αυτοί που μουρμουρίζουν στις γωνίες. Θα έλεγε κανείς ότι είμαστε σαν τους Καιρχινούς, όπως ήταν πριν από τον εμφύλιο πόλεμο, που όλοι συνωμοτούσαν και προσπαθούσαν να έχουν το πάνω χέρι. Όλο βλέπω άσχημα όνειρα από τότε που ήρθε ο Γκάεμπριλ και δεν είμαι ο μόνος. Είναι χαζό να σκοτίζεσαι για τέτοια πράγματα ― για όνειρα. Μάλλον φταίει η έγνοια για την Ηλαίην και για το τι σκοπεύει η Μοργκέις να κάνει με το Λευκό Πύργο, καθώς και για το ότι οι άνθρωποι φέρονται σαν Καιρχινοί. Τι να πω, δεν ξέρω. Γιατί τόσες ερωτήσεις για τον Άρχοντα Γκάεμπριλ;»
«Επειδή θέλει να σκοτώσει την Ηλαίην», είπε ο Ματ, «και μαζί της την Εγκουέν και τη Νυνάβε». Σε όσα είχε πει ο Γκιλ, δεν έβρισκε κάτι σημαντικό. Που να καώ, δεν χρειάζεται να ξέρω για ποιο λόγο ης θέλει πεθαμένες. Απλώς, πρέπει να τον σταματήσω. Οι άλλοι δύο είχαν στυλώσει το βλέμμα πάνω του. Σαν να ήταν τρελός. Ξανά.
«Μήπως σε έπιασε πάλι καμιά αρρώστια;» ρώτησε καχύποπτα ο Γκιλ. «Θυμάμαι την άλλη φορά, που τους έβλεπες όλους με μισό μάτι. Ή αυτό συμβαίνει, ή πας να σκαρώσεις καμιά φάρσα. Μου μοιάζεις για φαρσαδόρος. Αν είναι έτσι, τότε αυτή είναι μια απαίσια φάρσα!»
Ο Ματ ξίνισε τα μούτρα του. «Δεν είναι φάρσα. Τον κρυφάκουσα να λέει σε κάποιον Κομάρ να κόψει το κεφάλι της Ηλαίην. Και μαζί, της Εγκουέν και της Νυνάβε. Ένας σωματώδης άντρας, με μια άσπρη πινελιά στο γένι».
«Μοιάζει να είναι ο Άρχοντας Κομάρ», είπε αργά ο Γκιλ. «Ήταν καλός στρατιώτης, αλλά λένε ότι έφυγε από τη Φρουρά κι ο λόγος είχε να κάνει με φτιαγμένα ζάρια. Όχι ότι του το λέει κανείς αυτό κατάμουτρα· ο Κομάρ είναι από τους καλύτερους ξιφομάχους των Φρουρών. Στ’ αλήθεια τα εννοείς αυτά, έτσι δεν είναι;»
«Νομίζω πως τα εννοεί, Μπέηζελ», είπε ο Θομ. «Κατά γράμμα».
«Το Φως να μας οδηγεί όλους! Τι είπε η Μοργκέις; Της το είπες, δεν της το είπες; Το Φως να σε κάψει, θα της το είπες!»
«Φυσικά και το είπα», είπε πικρά ο Ματ. «Με τον Γκάεμπριλ να στέκεται μπροστά μου, με αυτή να τον κοιτάζει σαν ερωτοχτυπημένο σκυλάκι! Είπα: “Μπορεί να είμαι ένα απλό χωριατόπαιδο που σκαρφάλωσε τον τοίχο σου πριν από μισή ώρα, αλλά ήδη τυχαίνει να ξέρω ότι ο έμπιστος σύμβουλός σου από δω πέρα, αυτός που φαίνεται να αγαπάς, σκοπεύει να δολοφονήσει την κόρη σου”. Φως μου, άνθρωπε, εμένα θα αποκεφάλιζε!»
«Μπορεί και να το έκανε». Ο Θομ κοίταξε τα περίτεχνα σκαλίσματα στην πίπα του και τράβηξε μια άκρη του μουστακιού του. «Τα νεύρα της είναι ξεσπούν ξαφνικά, σαν αστραπή και δυο φορές πιο επικίνδυνα».
«Λίγοι το ξέρουν αυτό τόσο καλά όσο εσύ, Θομ», είπε αφηρημένα ο Γκιλ. Ατενίζοντας το κενό, έτριψε τα γκρίζα μαλλιά του και με τα δύο χέρια. «Σίγουρα κάτι θα μπορώ να κάνω. Έχω να πιάσω σπαθί από τον Πόλεμο των Αελιτών, αλλά... Ε, δεν θα έβγαινε τίποτα έτσι. Θα σκοτωνόμουν, χωρίς αποτέλεσμα. Μα κάτι πρέπει να κάνω!»
«Φήμες». Ο Θομ έτριψε την άκρη της μύτης του· φαινόταν να εξετάζει τον άβακα των λίθων μονολογώντας. «Κανένας δεν μπορεί να εμποδίσει τις φήμες να φτάσουν στο αυτί της Μοργκέις και, αν τις ακούσει καλά, ίσως αρχίσει να αναρωτιέται. Οι φήμες είναι η φωνή του λαού και η φωνή του λαού συχνά λέει την αλήθεια. Η Μοργκέις το ξέρει. Δεν υπάρχει άνθρωπος που θα έπαιρνα το μέρος του εναντίον της στο Παιχνίδι. Έρωτας ξε-έρωτας, από τη στιγμή που η Μοργκέις αρχίσει να εξετάζει τον Γκάεμπριλ, αυτός δεν θα μπορεί να της κρύψει ούτε παιδικές ουλές. Κι αν μάθει ότι θέλει να κάνει κακό στην Ηλαίην» —έβαλε ένα λίθο στον άβακα· εκ πρώτης όψεως η τοποθέτησή του φαινόταν αλλόκοτη, όμως ο Ματ είδε ότι σε τρεις κινήσεις το ένα τρίτο των λίθων του Γκιλ θα ήταν παγιδευμένοι― «τότε ο Άρχοντας Γκάεμπριλ θα έχει μια πολυτελέστατη κηδεία».