«Δεν νομίζω να είναι ψεύτες». Ο τόνος του Ραντ έδειχνε λες και ευχόταν να ήταν ψεύτες. «Όχι, αυτό όχι. Με φοβούνταν από την αρχή που μπήκα. Κι όταν άρχισε εκείνο το καμπάνισμα... Το σπαθί τους κράτησε σε απόσταση· ούτε ήθελαν να το κοιτάξουν. Γύρισαν αλλού. Έκρυψαν τα μάτια. Πήρες απαντήσεις;»
«Καμία απάντηση που να έχει νόημα», μουρμούρισε ο Ματ. «Εσύ;»
Ξαφνικά βγήκε η Μουαραίν από το τερ'ανγκριάλ ― ένα κομψό βήμα που εμφανίστηκε από το πουθενά να γλιστράει προς τα έξω. Θα ήταν μια καλή ντάμα για χορό, αν δεν ήταν Άες Σεντάι. Το στόμα της σφίχτηκε όταν τους είδε.
«Εσείς! Ήσασταν και οι δύο εκεί μέσα. Να γιατί...!» Άφησε μια ενοχλημένη, σφυριχτή εκπνοή. «Κι ένας μόνο θα ήταν πρόβλημα, αλλά μαζί δύο τα'βίρεν― μπορεί να κόβατε εντελώς τη σύνδεση και να παγιδευόσασταν εκεί. Σαν ζημιάρικα παιδιά που παίζουν με πράγματα χωρίς να ξέρουν ότι είναι επικίνδυνα. Ο Πέριν! Είναι κι ο Πέριν μέσα; Συμμετείχε κι αυτός στην.... περιπέτειά σας;»
«Την τελευταία φορά που είδα τον Πέριν», είπε ο Ματ, «ετοιμαζόταν να πέσει στο κρεβάτι». Μπορεί ο Πέριν να τον διέψευδε και να ήταν ο επόμενος που θα έβγαινε από αυτό το πράγμα, αλλά ο Ματ καλά θα έκανε να καταπραΰνει το θυμό της Άες Σεντάι, αν μπορούσε. Δεν ήταν ανάγκη να τον αντιμετωπίσει κι ο Πέριν. Ίσως να της ξεφύγει, αν βρεθεί αρκετά μακριά πριν αυτή το πάρει χαμπάρι. Άτιμη γυναίκα! Πάω στοίχημα ότι γεννήθηκε αριστοκράτισσα.
Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι η Μουαραίν ήταν θυμωμένη. Τα μάγουλά της είχαν ασπρίσει και τα μάτια της ήταν σαν μαύρα τρυπάνια που χώνονταν στον Ραντ. «Τουλάχιστον διαφύγατε μαζί με τη ζωή σας. Ποιος σας είπε γι' αυτό; Ποια απ' όλες; Θα την κάνω να παρακαλά να της είχα γδάρει το τομάρι».
«Ένα βιβλίο μου το είπε», απάντησε γαλήνια ο Ραντ. Κάθισε στην άκρη ενός κιβωτίου, που έτριξε ανησυχητικά κάτω από το βάρος του, και σταύρωσε τα χέρια του. Με μεγάλη ψυχραιμία· ο Ματ ευχήθηκε να μπορούσε να τον μιμηθεί. «Δύο βιβλία, για την ακρίβεια. Οι Θησαυροί της Πέτρας και οι Δοσοληψίες με την Περιφέρεια τον Μαγιέν. Είναι παράξενο τι μπορείς να ξεθάψεις από τα βιβλία, αν διαβάζεις πολύ, έτσι δεν είναι;»
«Κι εσύ;» Έστρεψε το διαπεραστικό βλέμμα της στον Ματ. «Το διάβασες κι εσύ σε βιβλίο;»
«Πού και πού διαβάζω», είπε αυτός ξερά. Δεν θα διαμαρτυρόταν αν η Μουαραίν έγδερνε την Εγκουέν και τη Νυνάβε, ύστερα απ' αυτά που του είχαν κάνει για να τους πει πού είχε κρύψει την επιστολή της Άμερλιν —σαν να μην έφτανε που τον είχαν δέσει με Δύναμη, ήταν και τα υπόλοιπα― αλλά ήταν πιο απολαυστικό να πειράζει τη Μουαραίν. «Τους Θησαυρούς. Τις Δοσοληψίες. Και τι δεν έχουν μέσα τα βιβλία». Ευτυχώς γι' αυτόν, η Μουαραίν δεν επέμεινε να επαναλάβει τους τίτλους· ο Ματ δεν είχε δώσει ιδιαίτερη προσοχή όταν τους έλεγε ο Ραντ.
Αντίθετα, η Μουαραίν ξαναγύρισε στον Ραντ. «Και οι απαντήσεις σου;»
«Είναι για μένα», αποκρίθηκε ο Ραντ και ύστερα έσμιξε τα φρύδια. «Δεν ήταν εύκολο όμως. Έφεραν... μια γυναίκα... για να ερμηνεύει, αλλά μιλούσε σαν παλιό βιβλίο. Μερικές λέξεις δεν τις καταλάβαινα. Δεν είχα φανταστεί ότι μπορεί να μιλούσαν άλλη γλώσσα».
«Την Παλιά Γλώσσα», του είπε η Μουαραίν. «Χρησιμοποιούν την Παλιά Γλώσσα —μια μάλλον τραχιά διάλεκτό της― για τις δοσοληψίες τους με τους ανθρώπους. Κι εσύ, Ματ; Καταλάβαινες εύκολα τη διερμηνέα;»
Το στόμα του είχε ξεραθεί και προσπάθησε να το υγράνει λίγο. «Η Παλιά Γλώσσα; Αυτό ήταν λοιπόν; Δεν μου έδωσαν διερμηνέα. Και μάλιστα δεν πρόφτασα να κάνω ερώτηση. Η καμπάνα τράνταξε τους τοίχους και με έβγαλαν από κει πέρα λες και είχα φέρει κοπριές στα χαλιά τους». Η Μουαραίν τον κοίταζε συνεχώς, με ένα βλέμμα που τρυπούσε το κεφάλι του. Ήξερε ότι μερικές φορές ξεπηδούσε από μέσα του η Παλιά Γλώσσα. «Πού και πού σχεδόν διέκρινα μια λέξη εδώ και μια εκεί, αλλά χωρίς να την καταλαβαίνω. Εσύ και ο Ραντ πήρατε απαντήσεις. Αυτοί τι βγάζουν; Εννοώ τα φίδια με τα πόδια. Δεν πιστεύω να ανέβουμε πάνω και να ανακαλύψουμε ότι πέρασαν δέκα χρόνια, όπως έπαθε η Μπίλι στο παραμύθι;»
«Συναισθήματα», απάντησε η Μουαραίν με μια γκριμάτσα. «Συναισθήματα, συγκινήσεις, εμπειρίες. Τα ξεδιαλέγουν· τους νιώθεις όταν το κάνουν, ανατριχιάζεις. Ίσως με κάποιον τρόπο να τρέφονται απ' αυτά. Η Άες Σεντάι που μελέτησε αυτό το τερ'ανγκριάλ, όταν ήταν στο Μαγιέν, έγραψε ότι έπειτα είχε μια ισχυρή επιθυμία να κάνει μπάνιο. Εγώ, πάντως, αυτό ακριβώς σκοπεύω να κάνω».