«Υπάρχουν κι άλλα, Μπράντελγουυν αλ'Βέρ», είπε ο Γκαούλ. «Το λέει το πρόσωπό σου».
«Υπάρχουν», συμφώνησε ο Μπραν. «Όχι, Μάριν», πρόσθεσε αποφασισμένα, όταν εκείνη κούνησε ελαφρά το κεφάλι της. «Δικαιούται την αλήθεια. Ολόκληρη την αλήθεια». Εκείνη σταύρωσε τα χέρια με έναν αναστεναγμό· σχεδόν πάντα περνούσε το δικό της, εκτός από τις φορές, όπως τώρα, που το πρόσωπο του Μπραν σκλήραινε, με τα φρύδια του χαμηλωμένα και ενωμένα σαν υνί.
«Ποια αλήθεια;» ρώτησε ο Πέριν. Της μητέρας του της άρεσαν τα μπουμπούκια της μηλιάς.
«Κατ' αρχάς, ο Πάνταν Φάιν είναι μαζί με τους Λευκομανδίτες», είπε ο Μπραν. «Τώρα ονομάζεται Ορντήθ και δεν απαντά καθόλου αν τον πεις με το όνομά του, αλλά είναι αυτός, όσο κι αν σε κοιτάζει με τη μύτη ψηλά».
«Είναι Σκοτεινόφιλος», είπε αφηρημένα ο Πέριν. Η Αντόρα και η Ντεσέλ πάντα έβαζαν μπουμπούκια μηλιάς στα μαλλιά τους την άνοιξη. «Το παραδέχτηκε ο ίδιος με τα λόγια του. Έφερε τους Τρόλοκ τη Νύχτα του Χειμώνα». Του Πητ του άρεσε να σκαρφαλώνει στις μηλιές· αν δεν είχες το νου σου, σου πέταγε μήλα από κει πάνω στα κλαριά.
«Έτσι, ε;» είπε βλοσυρά ο δήμαρχος. «Αυτό είναι ενδιαφέρον. Του έχουν δώσει κάποιες εξουσίες οι Λευκομανδίτες. Πρωτομάθαμε ότι ήταν εδώ, αφού πρώτα έκαψαν το αγρόκτημα του Ταμ. Ήταν έργο του Φάιν· αυτός οδηγούσε τους Λευκομανδίτες που το έκαναν. Ο Ταμ ξέκανε τέσσερις ή πέντε απ' αυτούς με βέλη πριν το σκάσει στο δάσος κι έφτασε στη φάρμα των Κώθον πάνω στην ώρα, για να τους προλάβει πριν πάρουν τον Αμπελ. Εκείνοι, όμως, συνέλαβαν τη Νάτι και τα κορίτσια. Και επίσης τον Χάραλ Λούχαν και την Άλσμπετ. Νομίζω ότι ο Φάιν θα τους κρεμούσε, αλλά ο Άρχοντας Μπόρνχαλντ δεν το επέτρεψε. Όχι ότι τους άφησε να φύγουν. Δεν έχουν πάθει τίποτα, απ' όσο μπόρεσα να μάθω, αλλά τους κρατούν στο στρατόπεδο των Λευκομανδιτών πάνω στο Λόφο της Σκοπιάς. Για κάποιο λόγο, ο Φάιν έχει μεγάλο μίσος για σένα, για τον Ραντ και τον Ματ. Προσφέρει εκατό χρυσά νομίσματα για όποιον έχει σχέση με κάποιον από τους τρεις σας· διακόσια για τον Ταμ ή τον Άμπελ. Και ο Άρχοντας Μπόρνχαλντ δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε σένα. Όταν έρχεται εδώ κάποια περίπολος των Λευκομανδιτών, συνήθως έρχεται κι αυτός και κάνει ερωτήσεις για σένα».
«Ναι», είπε ο Πέριν. «Φυσικά. Πώς αλλιώς». Ο Πέριν των Δύο Ποταμών, που έτρεχε με τους λύκους. Σκοτεινόφιλος. Ο Φάιν θα τους είχε πει και τα υπόλοιπα. Ο Φάιν με τα Τέκνα τον Φωτός; Ήταν μια απόμακρη σκέψη. Καλύτερα, όμως, αυτό παρά να σκέφτεται τους Τρόλοκ. Κοίταξε τα χέρια του με μια γκριμάτσα και τα ακούμπησε ακίνητα στο τραπέζι. «Σας προστατεύουν από τους Τρόλοκ».
Η Μάριν αλ'Βέρ έγειρε προς το μέρος του συνοφρυωμένη. «Πέριν, τους χρειαζόμαστε τους Λευκομανδίτες. Πράγματι, έκαψαν τη φάρμα του Ταμ και του Άμπελ, έχουν συλλάβει ανθρώπους και τριγυρνάνε λες και είναι δικό τους το μέρος, όμως η Άλσμπετ και η Νάτι δεν έχουν πάθει τίποτα, απλώς τις κρατάνε, κι αυτό μπορεί να το ξεκαθαρίσουμε με κάποιον τρόπο. Μπορεί να έχει χαραχτεί το Δόντι του Δράκοντα σε μερικές πόρτες, όμως μονάχα οι Κόπλιν και οι Κόνγκαρ δίνουν σημασία, και μάλλον αυτοί οι ίδιοι το χάραξαν. Ο Ταμ και ο Άμπελ μπορούν να μείνουν κρυμμένοι ώσπου να φύγουν οι Λευκομανδίτες. Κάποια στιγμή θα πρέπει να φύγουν. Όμως όσο υπάρχουν Τρόλοκ εδώ, τους έχουμε ανάγκη. Σε παρακαλώ, πρέπει να καταλάβεις. Δεν τους προτιμάμε από σένα, αλλά τους χρειαζόμαστε και δεν θέλουμε να σε κρεμάσουν».
«Το λες προστασία αυτό, στεγοκυρά;» είπε ο Μπάιν. «Αν βάλεις το λιοντάρι να σε προστατεύσει από τους λύκους, διαλέγεις άλλη κοιλιά για να καταλήξεις».
«Δεν μπορείτε να προστατευτείτε μόνοι σας;» πρόσθεσε η Τσιάντ. «Είδα τον Πέριν να πολεμά, καθώς και τον Ματ και τον Ραντ αλ'Θόρ. Είναι από το ίδιο αίμα με σας».
Ο Μπραν βαριαναστέναξε. «Είμαστε αγρότες, απλοί άνθρωποι. Ο Άρχοντας Λουκ λέει να οργανώσουμε τους άντρες για να πολεμήσουν τους Τρόλοκ, αλλά αυτό σημαίνει ότι αφήνεις την οικογένειά σου αφύλαχτη για να πας μαζί του και σε κανέναν δεν αρέσει αυτή η ιδέα».
Ο Πέριν μπερδεύτηκε. Ποιος ήταν ο Άρχοντας Λουκ; Το ρώτησε και του απάντησε η κυρά αλ'Βέρ.
«Ήρθε πάνω-κάτω τον καιρό που έφτασαν και οι Λευκομανδίτες. Είναι Κυνηγός του Κέρατος. Ξέρεις την ιστορία, το Μεγάλο Κυνήγι τον Κέρατος; Ο Άρχοντας Λουκ πιστεύει ότι το Κέρας του Βαλίρ είναι κάπου στα Όρη της Ομίχλης, πάνω από τους Δύο Ποταμούς. Αλλά παράτησε το κυνήγι εξαιτίας του προβλήματός μας. Ο Άρχοντας Λουκ είναι ένας σπουδαίος κύριος, με καλούς τρόπους». Έστρωσε τα μαλλιά της με ένα επιδοκιμαστικό χαμόγελο· ο Μπραν τη λοξοκοίταξε και χαμογέλασε ξινά.
Κυνηγοί του Κέρατος. Τρόλοκ. Λευκομανδίτες. Οι Δύο Ποταμοί δεν έμοιαζαν με το μέρος απ' όπου είχε φύγει. «Κι η Φάιλε, επίσης, είναι Κυνηγός του Κέρατος. Τον ξέρεις αυτόν τον Άρχοντα Λουκ, Φάιλε;»