«Πού να το βρει;» γέλασε η Αλάνα. Ήταν παράξενο θέαμα αυτή η άξαφνη έκφραση απόλαυσης που εμφανίστηκε στο φλογερό βλέμμα της. «Να ήμουν σε μια μεριά να δω το πρόσωπό της».
«Η έκφρασή της ήταν... ενδιαφέρουσα», είπε η Καφέ αδελφή, αναπολώντας τη στιγμή. «Μην ανταριάζεσαι, Πέριν. Θα σου πω την απάντηση. Τσάι;»
Ο Πέριν προσπάθησε να σβήσει το άγριο βλέμμα από το πρόσωπό του και βρέθηκε να κάθεται στο πάτωμα με το τόξο στο πλάι και ένα μεταλλικό κύπελλο γεμάτο δυνατό τσάι στο χέρι. Όλοι κάθονταν σε κύκλο το κέντρο του δωματίου. Η Αλάνα συνέχισε την εξήγηση την παρουσίας τους εδώ, ίσως για να προλάβει την τάση που είχε η άλλη Άες Σεντάι να φλυαρεί.
«Εδώ, στους Δύο Ποταμούς, που υποψιάζομαι ότι καμία Άες Σεντάι δεν τους έχει επισκεφτεί εδώ και χίλια χρόνια, η Μουαραίν βρήκε δύο γυναίκες που όχι μόνο διδάχτηκαν να διαβιβάζουν, αλλά είχαν έμφυτη την ικανότητα, ενώ άκουσε για μια άλλη, που είχε πεθάνει επειδή δεν μπορούσε να το μάθει μόνη της».
«Για να μην αναφέρουμε τους τρεις τα'βίρεν», μουρμούρισε η Βέριν με τα χείλη δίπλα στο τσάι της.
«Έχεις την παραμικρή ιδέα», συνέχισε η Αλάνα, «πόσες πόλεις και χωριά πρέπει να επισκεφτούμε συνήθως για να βρούμε τρία κορίτσια με έμφυτη την ικανότητα; Το μόνο παράξενο είναι που αργήσαμε τόσο να έρθουμε για να βρούμε κι άλλα. Το αρχαίο αίμα είναι πολύ δυνατό εδώ, στους Δύο Ποταμούς. Είχε περάσει μόνο μια βδομάδα αφότου φτάσαμε στο Λόφο της Σκοπιάς, όταν εμφανίστηκαν τα Τέκνα και προσέξαμε να μην αποκαλύψουμε σε κανέναν εκεί ποιες ήμασταν, παρά μόνο στον Κύκλο των Γυναικών, αλλά ακόμα κι έτσι βρήκαμε τέσσερα κορίτσια που μπορούν να εκπαιδευτούν και ένα που νομίζω ότι έχει έμφυτη την ικανότητα».
«Ήταν δύσκολο να βεβαιωθούμε», πρόσθεσε η Βέριν. «Η κοπελίτσα είναι μόνο δώδεκα χρόνων. Καμία δεν έχει τη δυνητική δύναμη της Εγκουέν ή της Νυνάβε, όμως ο αριθμός είναι εκπληκτικός. Ίσως να υπάρχουν άλλες δύο ή τρεις μόνο κοντά στο Λόφο της Σκοπιάς. Δεν είχαμε την ευκαιρία να εξετάσουμε κορίτσια εκεί, ή πιο πέρα, στο νότο. Το Τάρεν Φέρυ, πρέπει να πω, ήταν σκέτη απογοήτευση. Υποθέτω ότι εκεί συνέβη κάποια μεγάλη ανάμιξη του αίματος με τον έξω κόσμο».
Ο Πέριν αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι ήταν λογικό. Αλλά δεν απαντούσε σε όλες τις ερωτήσεις του, ούτε και διασκέδαζε όλες τις αμφιβολίες του. Σάλεψε, τέντωσε το πόδι του. Η πληγή που είχε ανοίξει το δόρυ στο μηρό του τον πονούσε. «Δεν καταλαβαίνω γιατί κρύβεστε εδώ. Οι Λευκομανδίτες συλλαμβάνουν αθώους ανθρώπους κι εσείς απλώς κάθεστε. Οι Τρόλοκ, απ' ό,τι φαίνεται, κάνουν βόλτες σ' ολόκληρους τους Δύο Ποταμούς κι εσείς απλώς κάθεστε». Ο Λόιαλ μουρμούρισε κάτι μέσα από τα δόντια του, μ' ένα πνιγμένο μπουμπουνητό. Ο Πέριν έπιασε μερικές λέξεις, όπως «θυμώνεις τις Άες Σεντάι» και «σφηκοφωλιά», όμως συνέχισε να τις σφυροκοπά. «Γιατί δεν κάνετε κάτι; Είστε Λες Σεντάι! Που να καώ, γιατί δεν κάνετε κάτι;»
«Πέριν!» σφύριξε η Φάιλε, πριν χαμογελάσει απολογητικά στη Βέριν και την Αλάνα. «Σας παρακαλώ, συγχωρήστε τον. Η Μουαραίν Σεντάι τον χάλασε. Είναι καλότροπη, θα έλεγα, και του είχε λάσκα τα λουριά. Σας παρακαλώ, μην του θυμώνετε. Θα αλλάξει». Του έριξε μια κοφτερή ματιά, δείχνοντας ότι τα λεγόμενά της προορίζονταν όχι μόνο για τις Λες Σεντάι, αλλά και γι' αυτόν, ή κυρίως γι' αυτόν. Την αγριοκοίταξε. Δεν ήταν δουλειά της να αναμιχθεί σ' αυτό.
«Καλότροπη;» είπε η Βέριν παίζοντας τα μάτια. «Η Μουαραίν; Δεν πρόσεξα κάτι τέτοιο».
Η Αλάνα έκανε νόημα στη Φάιλε να πάψει. «Είναι εμφανές ότι δεν καταλαβαίνεις», είπε η Άες Σεντάι στον Πέριν με τεταμένη φωνή. «Δεν καταλαβαίνεις τους περιορισμούς υπό τους οποίους εργαζόμαστε. Οι Τρεις Όρκοι δεν είναι απλές λέξεις. Έφερα δύο Πρόμαχους μαζί μου σ' αυτό το μέρος». Το Πράσινο ήταν το μόνο Άτζα στο οποίο οι Άες Σεντάι δεσμεύονταν με περισσότερους από έναν Πρόμαχο η καθεμιά· είχε ακούσει ότι μερικές είχαν και τρεις και τέσσερις. «Τα Τέκνα έπιασαν τον Ογουέιν, καθώς αυτός διέσχιζε ένα χωράφι που δεν είχε κάλυψη. Ένιωθα κάθε βέλος που τον τρυπούσε, ώσπου πέθανε. Τον ένιωσα να πεθαίνει. Αν ήμουν εκεί, θα τον υπερασπιζόμουν, όπως και τον εαυτό μου, με τη Δύναμη. Αλλά δεν μπορώ να τη χρησιμοποιήσω για εκδίκηση. Οι Όρκοι δεν το επιτρέπουν. Τα Τέκνα είναι όσο πιο ρυπαροί μπορούν να γίνουν οι άνθρωποι χωρίς να είναι Σκοτεινόφιλοι, αλλά δεν είναι Σκοτεινόφιλοι και γι' αυτό το λόγο είναι ασφαλείς από τη Δύναμη, με εξαίρεση όταν χρησιμοποιείται για αυτοάμυνα. Όσο κι αν τεντώσεις τον ορισμό, θα φτάσει μόνο μέχρι ένα σημείο».
«Όσο για τους Τρόλοκ», πρόσθεσε η Βέριν, «ξεκάναμε μερικούς, όπως και δύο Μυρντράαλ, όμως υπάρχουν όρια. Οι Ημιάνθρωποι μπορούν με κάποιον τρόπο να νιώσουν τη διαβίβαση. Αν κατορθώσουμε να μαζέψουμε εκατό Τρόλοκ γύρω μας, τότε θα μπορούμε να κάνουμε πολύ λίγα, πέρα από το να το βάλουμε στα πόδια».