Πίσω από το στρατόπεδο των Σοφών ήταν μια σκηνή που δεν την είχε δει άλλοτε, κοντή σαν τις άλλες, αλλά στερεωμένη σε πλήθος πασσάλους απ' όλες τις μεριές. Προς μεγάλη της έκπληξη, η Άμυς άρχισε να γδύνεται και της έκανε νόημα να κάνει το ίδιο. Η Εγκουέν έσφιξε τα δόντια για να μη χτυπούν και ακολούθησε αργά το παράδειγμα της Άμυς. Όταν η Αελίτισσα είχε μείνει ολόγυμνη, στάθηκε εκεί, σαν να μην έκανε παγωνιά, παίρνοντας βαθιές ανάσες και χτυπώντας το δέρμα της με τα χέρια, πριν τελικά τρυπώσει μέσα. Η Εγκουέν την ακολούθησε με μια γοργή, ζωηρή κίνηση.
Η υγρή ζέστη τη χτύπησε σαν ραβδί στο κούτελο. Ιδρώτας χύθηκε απ' όλους τους πόρους της.
Η Μουαραίν ήταν ήδη εκεί, όπως και οι άλλες Σοφές με την Αβιέντα, γυμνές και ιδρωμένες, καθισμένες γύρω από μια μεγάλη, σιδερένια κατσαρόλα, που ήταν γεμάτη ως το χείλος με μαυρισμένες πέτρες. Η κατσαρόλα και οι πέτρες ακτινοβολούσαν ζέστη. Η Άες Σεντάι έμοιαζε να έχει συνέλθει από τη δοκιμασία της, αν και είχε ένα σφίξιμο γύρω από τα μάτια που δεν βρισκόταν πριν εκεί.
Ενώ η Εγκουέν έψαχνε προσεχτικά να βρει μέρος να καθίσει —εδώ δεν είχε στοιβαγμένα χαλάκια· μόνο το βραχώδες έδαφος― η Αβιέντα πήρε λίγο νερό από μια μικρότερη κατσαρόλα πλάι της και την πέταξε στη μεγάλη. Το νερό σφύριξε κι έγινε ατμός, χωρίς ν' αφήσει ούτε ένα υγρό σημείο στις πέτρες. Η Αβιέντα είχε μια ξινή έκφραση. Η Εγκουέν ήξερε πώς ένιωθε. Και στο Λευκό Πύργο έβαζαν τις μαθητευόμενες να κάνουν τις αγγαρείες· δεν ήξερε τι αντιπαθούσε περισσότερο, το σφουγγάρισμα ή η λάντζα. Αυτή η δουλειά δεν φαινόταν τόσο κουραστική.
«Πρέπει να συζητήσουμε τι θα γίνει με τον Ραντ αλ'Θόρ», είπε η Μπάιρ, όταν κάθισε και η Άμυς.
«Τι θα γίνει;» αναστατώθηκε η Εγκουέν. «Έχει τα σημάδια. Είναι εκείνος που ψάχνατε».
«Είναι εκείνος», είπε βλοσυρά η Μελαίν, μαζεύοντας μακριές τούφες χρυσόξανθων μαλλιών από το υγρό πρόσωπό της. «Πρέπει να προσπαθήσουμε να επιζήσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι δικοί μας από τον ερχομό του».
«Εξίσου σημαντικό», είπε η Σεάνα, «είναι να εξασφαλίσουμε ότι θα επιζήσει ο ίδιος, για να εκπληρώσει και την υπόλοιπη προφητεία». Η Μελαίν την αγριοκοίταξε. «Αλλιώς κανείς μας δεν θα επιζήσει», πρόσθεσε η Σεάνα με έναν υπομονετικό τόνο.
«Ο Ρούαρκ είπε ότι θα βάλει μερικούς Τζίντο για σωματοφύλακες», είπε αργά η Εγκουέν. «Άλλαξε γνώμη;»
Η Άμυς κούνησε το κεφάλι. «Όχι. Ο Ραντ κοιμάται στις σκηνές των Τζίντο, με εκατό άντρες ξύπνιους, για να είναι σίγουροι ότι κι αυτός θα ξυπνήσει. Όμως οι άντρες συχνά βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά από μας. Ο Ρούαρκ θα τον ακολουθήσει, ίσως και να του αντιταχθεί σε αποφάσεις που θα νομίζει ότι είναι λάθος, αλλά δεν θα προσπαθήσει να τον καθοδηγήσει».
«Νομίζεις ότι χρειάζεται καθοδήγηση;» Η Μουαραίν την κοίταξε υψώνοντας το φρύδι, όμως η Εγκουέν δεν έδωσε σημασία. «Ως τώρα έκανε χωρίς καθοδήγηση ό,τι έπρεπε να κάνει».
«Ο Ραντ αλ'Θόρ δεν ξέρει τους τρόπους μας», αποκρίθηκε η Άμυς. «Υπάρχουν εκατό λάθη που θα μπορούσε να κάνει και να στρέψει εναντίον του έναν αρχηγό ή μια φατρία, που θα τους κάνει να δουν στο πρόσωπό του έναν υδρόβιο και όχι Εκείνον Που Έρχεται Με Την Αυγή. Ο σύζυγός μου είναι καλός άνθρωπος και εξαίρετος αρχηγός, αλλά δεν είναι ειρηνοποιός, δεν έχει μάθει πώς να πείθει θυμωμένους ανθρώπους να αφήσουν κάτω τα δόρατα. Πρέπει να έχουμε κοντά στον Ραντ αλ'Θόρ κάποιον να ψιθυρίζει στο αφτί του, όταν θα φαίνεται ότι πάει να στραβοπατήσει». Έκανε νόημα στην Αβιέντα να ρίξει κι άλλο νερό στις καυτές πέτρες· η νεαρή γυναίκα υπάκουσε μουτρωμένα και ευγενικά.
«Και πρέπει να τον παρακολουθούμε», είπε κοφτά η Μελαίν. «Πρέπει να έχουμε κάποια ιδέα για το τι πάει να κάνει, πριν το κάνει. Η εκπλήρωση της Προφητείας του Ρουίντιαν έχει ξεκινήσει —δεν μπορεί να σταματήσει, παρά μόνο όταν φτάσει στο τέλος της με τον έναν ή τον άλλο τρόπο― αλλά θέλω να εξασφαλίσω ότι θα επιζήσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι από το λαό μας. Το πώς μπορούμε να το καταφέρουμε αυτό, εξαρτάται από το τι σκοπεύει να κάνει ο Ραντ αλ'Θόρ».
Η Μπάιρ έσκυψε προς την Εγκουέν. Έμοιαζε να είναι όλη κόκαλα και νεύρα. «Τον ξέρεις από παιδί. Σε εμπιστεύεται για να σου μιλήσει;»
«Αμφιβάλω», της είπε η Εγκουέν. «Δεν μου έχει εμπιστοσύνη όπως κάποτε». Απέφυγε να κοιτάξει τη Μουαραίν.
«Θα μας το έλεγε αν της εκμυστηρευόταν κάτι;» ρώτησε αυστηρά η Μελαίν. «Δεν θέλω να θυμώσω κανέναν, αλλά η Εγκουέν και η Μουαραίν είναι Άες Σεντάι. Αυτό που επιδιώκουν αυτές μπορεί να μην είναι αυτό που επιδιώκουμε εμείς».