Με το φλογισμένο σπαθί ακόμα στο χέρι, ο Ραντ πήγε εκεί που γονάτιζε ο Ματ. «Είσαι καλά;» Η Αβιέντα ήταν ακόμα δίπλα του. Κάπου είχε βρει ένα δόρυ και μια μικρή, στρογγυλή ασπίδα, και είχε τραβήξει μια γωνιά της εσάρπας της για να καλύψει το πρόσωπό της. Ακόμα και με τη φούστα έμοιαζε θανατηφόρα.
«Α, μια χαρά είμαι», μουρμούρισε ο Ματ ενώ σηκωνόταν όρθιος. «Ένας χορός με τους Τρόλοκ είναι ό,τι καλύτερο πριν πέσεις για ύπνο. Σωστά, Αβιέντα;» Εκείνη αποκάλυψε το πρόσωπό της και του έστειλε ένα βιασμένο χαμόγελο. Αυτή μάλλον το είχε απολαύσει. Ο Ματ ήταν λουσμένος στον ιδρώτα· σκέφτηκε ότι θα πάγωνε πάνω του.
Η Μουαραίν και η Εγκουέν εμφανίστηκαν μαζί με δύο Σοφές, την Άμυς και την Μπάιρ, και άρχισαν να τριγυρνούν στους πληγωμένους. Οι συσπάσεις της Θεραπείας ακολουθούσαν την Λες Σεντάι, αν και μερικές φορές απλώς κουνούσε το κεφάλι και συνέχιζε.
Ο Ρούαρκ εμφανίστηκε με βλοσυρό πρόσωπο.
«Άσχημα νέα;» είπε χαμηλόφωνα ο Ραντ.
Ο αρχηγός φατρίας μούγκρισε. «Εκτός από το γεγονός ότι ήρθαν Τρόλοκ διακόσιες λεύγες πιο κάτω από κει που θα έπρεπε να είναι; Ίσως. Περίπου πενήντα Τρόλοκ επιτέθηκαν στο στρατόπεδο των Σοφών. Θα έφταναν για να το ισοπεδώσουν, αν δεν ήταν η Μουαραίν Σεντάι και η τύχη. Όμως φαίνεται ότι αυτοί που επιτέθηκαν στους Σάιντο ήταν λιγότεροι απ' όσους επιτέθηκαν σε μας, αν και, εφόσον αυτοί ήταν το μεγαλύτερο στρατόπεδο, θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο. Λες και επιτέθηκαν μόνο για να τους εμποδίσουν να έρθουν προς βοήθειά μας. Όχι ότι θα ήταν βέβαιο κάτι τέτοιο, στο κάτω-κάτω Σάιντο είναι αυτοί, αλλά οι Τρόλοκ και οι Νυκτοδρομείς μπορεί να μην το ήξεραν».
«Κι αν ήξεραν ότι μαζί με τις Σοφές ήταν μια Άες Σεντάι», είπε ο Ραντ, «τότε αυτή η επίθεση μπορεί να είχε σκοπό να την κρατήσει κι αυτή σε απόσταση. Φέρνω εχθρούς μαζί μου, Ρούαρκ. Μην το ξεχνάς αυτό. Όπου κι αν είμαι, οι εχθροί μου δεν είναι ποτέ μακριά».
Η Ισέντρε έβγαλε το κεφάλι της από την πρώτη άμαξα. Ύστερα από μια στιγμή κατέβηκε ο Καντίρ, ενώ εκείνη ξαναμπήκε μέσα κι αυτός έκλεισε την πόρτα πίσω του. Στάθηκε κοιτώντας ολόγυρα το μακελειό και το φως από τις φλεγόμενες άμαξες του έριχνε κυματιστές σκιές στο πρόσωπό του. Πιο πολύ τράβηξε την προσοχή του η ομάδα γύρω από τον Ματ. Οι άμαξες του δεν έδειχναν να τον νοιάζουν καθόλου. Ο Νατάελ βγήκε από την άμαξα της Κάιλι, μιλώντας της καθώς κατέβαινε τα σκαλιά, με το βλέμμα στον Ματ και τους άλλους.
«Ανόητοι», μουρμούρισε ο Ματ σχεδόν μονολογώντας. «Κρύβονται μέσα στις άμαξες, λες και αυτό θα άλλαζε τίποτα για τους Τρόλοκ. Παραλίγο να γίνουν ψητοί».
«Είναι ακόμα ζωντανοί», είπε ο Ραντ και ο Ματ κατάλαβε ότι κι αυτός τους είχε δει. «Αυτό είναι πάντα το σημαντικό, Ματ, ποιος μένει ζωντανός. Είναι σαν τα ζάρια. Δεν μπορείς να κερδίσεις αν δεν παίξεις και δεν μπορείς να παίξεις αν είσαι νεκρός. Ποιος ξέρει τι παιχνίδι παίζουν οι πραματευτές». Γέλασε χαμηλόφωνα και το φλογερό σπαθί χάθηκε από τα χέρια του.
«Πάω να κοιμηθώ λιγάκι», είπε ο Ματ, στρίβοντας ενώ μιλούσε. «Ξυπνήστε με αν ξανάρθουν οι Τρόλοκ. Ή, ακόμα καλύτερα, αφήστε τους να με σκοτώσουν στην κουβέρτα μου. Είμαι τόσο κουρασμένος, που δεν θέλω να ξυπνήσω ξανά». Του Ραντ σίγουρα του σάλευε. Ίσως η αποψινή νύχτα να έπειθε την Κάιλι και τον Καντίρ να γυρίσουν πίσω. Αν γινόταν αυτό, σκόπευε να πάει μαζί τους.
Ο Ραντ, παρ' όλο που δεν είχε τραυματιστεί, άφησε τη Μουαραίν να τον περιποιηθεί, ενώ μουρμούριζε μέσα από τα δόντια της. Με τόσους πληγωμένους, δεν είχε την αντοχή να του ξεπλύνει την κούραση με τη Μία Δύναμη.
«Εσένα ήθελαν», του είπε, ενώ τους κύκλωναν οι στεναγμοί των πληγωμένων. Έσερναν τους Τρόλοκ αλλού, με τα άλογα φόρτου και τα μουλάρια των πραματευτών. Οι Αελίτες προφανώς σκόπευαν να αφήσουν τους Μυρντράαλ εκεί που ήταν μέχρι να πάψουν να σφαδάζουν, για να βεβαιωθούν ότι ήταν στ' αλήθεια νεκροί. Τους χτύπησε μια ριπή ανέμου, σαν πάγος δίχως υγρασία.
«Ναι;» της είπε. Τα μάτια της λαμπύρισαν στο φως της φωτιάς, πριν στραφεί στους τραυματίες.
Τον πλησίασε και η Εγκουέν, όμως μόνο για να του πει μ' ένα χαμηλό, αγανακτισμένο ψίθυρο: «Δεν ξέρω τι κάνεις και την ταράζεις, αλλά σταμάτα!» Η ματιά που έριξε στην Αβιέντα δίπλα του δεν άφηνε αμφιβολία για το ποιον εννοούσε και μετά πήγε να βοηθήσει την Μπάιρ και την Άμυς, πριν ο Ραντ προλάβει να πει ότι δεν είχε κάνει τίποτα. Έμοιαζε γελοία με εκείνα τα δύο κοτσιδάκια με τις κορδέλες. Το ίδιο έμοιαζε να πιστεύουν και οι Αελίτες· κάποιοι χαμογέλασαν πίσω από την πλάτη της.