Ο ίδιος υπέθετε ότι είχε οργανώσει αυτή την πράξη ο Άντρικ, πιστεύοντας ότι η Πανάρχισσα ευνοούσε κάποιους από τους εξεγερθέντες που διεκδικούσαν το θρόνο. Ο βασιλιάς μπορεί να είχε δίκιο, αλλά όπως είχε ανακαλύψει όταν είχε συγκαλέσει ό,τι είχε απομείνει από τη Συνέλευση των Αρχόντων —πολλοί απ’ αυτούς ήταν με τον έναν ή τον άλλο αντάρτη στην ύπαιθρο― έδειχναν αξιοσημείωτο πείσμα, αρνούμενοι να επικυρώσουν την επιλογή του. Ακόμα κι αν η Αρχόντισσα Αμάθιρα δεν μοιραζόταν, προς το παρόν, το κρεβάτι του Αντρικ, η εκλογή του βασιλιά και της Πανάρχισσας ήταν η μοναδική εξουσία που είχε η Συνέλευση και δεν ήθελαν να την εγκαταλείψουν. Οι δυσκολίες σχετικά με την Αρχόντισσα Αμάθιρα δεν έπρεπε να γίνουν γνωστές. Ακόμα και η Συνέλευση αναγνώριζε ότι αυτό μπορεί να έδινε το έναυσμα για ταραχές.
«Σίγουρα θα ήταν κάποιος από τους Δρακορκισμένους παράφρονες», είπε εκείνος που έμοιαζε με κουκουβάγια, τραβώντας γερά το μουστάκι του. «Κανένας αληθινός Ταραμπονέζος δεν θα πείραζε την Πανάρχισσα, έτσι δεν είναι;» Μιλούσε σχεδόν σαν να το πίστευε.
«Φυσικά», είπε γλυκά ο Κάριντιν. Ήπιε άλλη μια γουλιά κρασί. «Για να ασφαλίσω το Παλάτι της Πανάρχισσας για την ενθρόνιση της Αρχόντισσας Αμάθιρα, πρέπει να το ακούσω από τον ίδιο το βασιλιά. Αλλιώς, ίσως φανεί ότι τα Τέκνα του Φωτός επιζητούν την εξουσία στο Τάντσικο, ενώ το μόνο που επιδιώκουμε, όπως λέτε, είναι ένα τέλος στους διχασμούς και ειρήνη υπό το Φως».
Μια γηραιότερη λεοπάρδαλη, με τετράγωνο πηγούνι και λευκές πινελιές στα ξανθά μαλλιά της, μίλησε με έναν παγερό τόνο. «Άκουσα ότι ο Πέντρον Νάιαλ επιδιώκει ενότητα εναντίον των Δρακορκισμένων. Ενότητα υπό την ηγεσία του, σωστά;»
«Ο Άρχοντας Διοικητής δεν επιδιώκει να ηγεμονεύσει», αποκρίθηκε ο Κάριντιν εξίσου παγερά. «Τα Τέκνα υπηρετούν το φως, όπως όλοι οι καλοπροαίρετοι άνθρωποι».
«Δεν πρόκειται να δεχτούμε», είπε η πρώτη λεοπάρδαλη, «να βρεθεί το Τάραμπον υποτελές με οποιονδήποτε τρόπο στο Άμαντορ. Δεν θα το δεχτούμε!» Σχεδόν απ' όλες τις καρέκλες ακούστηκαν θυμωμένες φωνές, που συμφωνούσαν.
«Φυσικά και όχι», είπε ο Κάριντιν, σαν να μην του είχε περάσει ποτέ από το νου τέτοια σκέψη. «Αν επιθυμείτε τη βοήθειά μου, θα σας την προσφέρω — υπό τους όρους που διατύπωσα. Αν όχι, τα Τέκνα θα βρουν κάτι να κάνουν. Η υπηρέτηση του Φωτός δεν έχει τέλος, διότι η Σκιά βρίσκεται παντού».
«Θα έχεις τις διαβεβαιώσεις υπογραμμένες και σφραγισμένες από το βασιλιά», είπε ένας άντρας με γκρίζα μαλλιά και μάσκα λιονταριού, τα πρώτα λόγια που είχε πει. Ήταν φυσικά ο ίδιος ο Άντρικ, αν και ο Κάριντιν κανονικά δεν έπρεπε να το γνωρίζει. Ο βασιλιάς δεν μπορούσε να συναντήσει έναν Εξεταστή του Χεριού του Φωτός χωρίς να προκαλέσει συζητήσεις, όπως και δεν θα μπορούσε να επισκεφτεί ένα οινοπωλείο, ακόμα και τον Κήπο των Αργυρών Πνοών.
Ο Κάριντιν ένευσε. «Όταν θα τα έχω στα χέρια μου, θα ασφαλίσω το Παλάτι της Πανάρχισσας και τα Τέκνα θα καταπνίξουν κάθε... διχαστικά στοιχεία... που θα αποπειραθούν να αναμιχθούν στην ενθρόνιση. Υπό το Φως, το ορκίζομαι». Η ένταση φάνηκε να εγκαταλείπει τους Ταραμπονέζους· όρθωσαν τα κύπελλά τους, σαν να ήθελαν να την αντικαταστήσουν με κρασί, ακόμα και ο Άντρικ.
Απ' όσο θα ήξερε ο λαός του Τάραμπον, τα Τέκνα του Φωτός θα ήταν υπεύθυνα για τους αναπόφευκτους σκοτωμούς κι όχι ο βασιλιάς ή ο στρατός του Τάραμπον. Όταν η Αμάθιρα θα είχε το Στέμμα και τη Ράβδο του Δέντρου, μερικοί ακόμα από τη Συνέλευση μπορεί να πήγαιναν με το μέρος των εξεγερθέντων, αλλά αν οι υπόλοιποι παραδέχονταν ότι δεν την είχαν εκλέξει, τότε η είδηση θα έβαζε φωτιά στο Τάντσικο. Όσο για τις ιστορίες που θα έλεγαν εκείνοι που είχαν διαφύγει ― ε, οι αντάρτες λένε κάθε λογής προδοτικά ψέματα. Και ο βασιλιάς και η Πανάρχισσα του Τάραμπον θα κρέμονταν και οι δύο από τα νήματα που ο Κάριντιν θα έδινε στον Πέντρον Νάιαλ, για να τα χρησιμοποιήσει κατά το δοκούν.
Δεν ήταν τόσο σπουδαίο δώρο όσο θα ήταν τότε, που η εξουσία του Βασιλιά του Τάραμπον απλωνόταν πάνω από μερικές εκατοντάδες τετραγωνικά μίλια γύρω από το Τάντσικο, αλλά ίσως η χώρα να ξαναγινόταν σπουδαία. Με τη βοήθεια των Τέκνων —θα χρειαζόταν τουλάχιστον μια λεγεώνα· όχι μόνο τους πεντακόσιους άντρες που είχε ο Κάριντιν― οι Δρακορκισμένοι ίσως να συντρίβονταν, οι διάφοροι εξεγερμένοι θα νικιόνταν, ενώ ακόμα και ο πόλεμος με το Άραντ Ντόμαν ίσως να κατέληγε σε επιτυχία. Αν οι δύο χώρες συνειδητοποιούσαν ότι πολεμούσαν μεταξύ τους. Ο Κάριντιν είχε ακούσει ότι το Άραντ Ντόμαν ήταν σε χειρότερη κατάσταση από το Τάραμπον.
Η αλήθεια ήταν ότι ελάχιστα τον ένοιαζε αν το Τάραμπον θα υποτασσόταν στα Τέκνα, στο Τάντσικο ή σε ό,τι άλλο. Έπρεπε να παίξει το ρόλο του, να κάνει τα πράγματα που έκανε ανέκαθεν, όμως του ήταν δύσκολο να σκέφτεται οτιδήποτε άλλο εκτός από το πότε θα βρισκόταν με το λαιμό κομμένο. Ίσως να λαχταρούσε να βρεθεί με το λαιμό κομμένο. Δύο ολόκληροι μήνες από την τελευταία αναφορά.