Άνοιξε το καπάκι του περίτεχνα σκαλισμένου κουτιού από μαυρόξυλο, όπου είχε τα πιο κρυφά χαρτιά της, και έψαξε μέσα. Ένα μικρό προφύλαγμα, υφασμένο γύρω από το κουτί, εξασφάλιζε ότι μόνο το δικό της χέρι μπορούσε να το ανοίξει με ασφάλεια.
Το πρώτο χαρτί που έβγαλε ήταν μια αναφορά, που έλεγε ότι η μαθητευόμενη που είχε δει την άφιξη της Μιν είχε εξαφανιστεί από το αγρόκτημα όπου την είχαν στείλει, όπως επίσης και η ιδιοκτήτρια του αγροκτήματος. Δεν ήταν ανήκουστο να το σκάσει μια μαθητευόμενη, αλλά ήταν ανησυχητικό να έχει φύγει και η αγρότισσα. Η Σάρα οπωσδήποτε έπρεπε να βρεθεί —δεν είχε προοδεύσει αρκετά στην εκπαίδευση της για να αφεθεί να φύγει― αλλά δεν υπήρχε πραγματικός λόγος να κρατά την αναφορά στο κουτί. Η αναφορά δεν μνημόνευε ούτε τη Μιν, ούτε το λόγο που είχαν στείλει την κοπέλα εκεί να σκαλίζει λάχανα, αλλά η Σιουάν την ξανάβαλε μέσα. Ήταν τέτοιοι οι καιροί, ώστε έπρεπε να παίρνει προφυλάξεις που άλλοτε θα φαίνονταν παράλογες.
Η περιγραφή μιας συγκέντρωσης στην Γκεάλνταν, όπου θα μιλούσε εκείνος που αυτοονομαζόταν Προφήτης του Άρχοντα Δράκοντα. Απ' ό,τι φαινόταν, το όνομά του ήταν Μασέμα. Παράξενο. Ήταν όνομα Σιναρανού. Κοντά στους δέκα χιλιάδες ανθρώπους είχαν πάει για να τον ακούσουν να μιλά σε μια λοφοπλαγιά, να αναγγέλλει το γυρισμό του Δράκοντα, ενώ την ομιλία του ακολούθησε μια μάχη με τους στρατιώτες που προσπαθούσαν να τους διαλύσουν. Πέρα από το γεγονός ότι οι στρατιώτες μάλλον είχαν βγει χαμένοι σ' αυτή τη μάχη, το ενδιαφέρον ήταν ότι ο Μασέμα ήξερε το όνομα του Ραντ αλ'Θόρ. Αυτό σίγουρα ήταν για το κουτί.
Μια αναφορά που έλεγε ότι δεν είχαν βρει τίποτα για τον Μάζριμ Τάιμ. Δεν χρειαζόταν να βρίσκεται εκεί μέσα. Μια άλλη για τις επιδεινούμενες συνθήκες στο Άραντ Ντόμαν και το Τάραμπον. Πλοία που εξαφανίζονταν στις ακτές του ωκεανού Άρυθ. Φήμες για επιδρομές Δακρινών στην Καιρχίν. Της είχε κολλήσει η συνήθεια να βάζει τα πάντα σ' αυτό το κουτί· τίποτα απ' αυτά δεν ήταν ανάγκη να μείνει μυστικό. Δύο αδελφές είχαν εξαφανιστεί στο Ίλιαν και άλλη μία στο Κάεμλυν. Ανατρίχιασε και αναρωτήθηκε πού να ήταν οι Αποδιωγμένοι. Πάρα πολλοί πράκτορές της είχαν σιωπήσει. Υπήρχαν λιονταρόψαρα εκεί έξω κι αυτή κολυμπούσε στο σκοτάδι. Να, εδώ ήταν. Το χαρτάκι, που ήταν λεπτό σαν μετάξι, έτριξε καθώς το ξετύλιγε.
Η σφεντόνα χρησιμοποιήθηκε. Ο βοσκός κρατά το σπαθί.
Η Αίθουσα του Πύργου είχε ψηφίσει όπως το περίμενε η Σιουάν, ομόφωνα και χωρίς να χρειαστούν πιέσεις, χωρίς καν να χρειαστεί να επικαλεστεί την εξουσία της. Αν ένας άντρας είχε τραβήξει το Καλαντόρ, τότε πρέπει να ήταν ο Αναγεννημένος Δράκοντας και έπρεπε να τον καθοδηγήσει ο Λευκός Πύργος. Τρεις Καθήμενες, από τρία διαφορετικά Ατζα, είχαν προτείνει όλα τα σχέδια να είναι εν γνώσει μόνο της Αίθουσας, πριν το υπαινιχθεί η ίδια· η έκπληξη ήταν ότι μια από τις τρεις ήταν η Ελάιντα, μα βέβαια οι Κόκκινες σίγουρα θα ήθελαν να παρακολουθούν στενά έναν άντρα που μπορούσε να διαβιβάζει. Το μοναδικό πρόβλημα ήταν ότι χρειάστηκε να τις εμποδίσει να στείλουν μια αντιπροσωπεία στο Δάκρυ για να τον ελέγχει, αλλά αυτό δεν ήταν δύσκολο, αφού μπόρεσε να πει ότι τα νέα είχαν έρθει από μια Άες Σεντάι, η οποία ήδη είχε κατορθώσει να τον πλησιάσει.
Όμως τι έκανε τώρα ο Ραντ; Γιατί δεν είχε στείλει άλλο μήνυμα η Μουαραίν; Ήταν τόσο διάχυτη η αδημονία στην Αίθουσα, που η Σιουάν περίμενε ότι ο αέρας θα λαμπύριζε. Συγκράτησε το θυμό της. Που να καεί αυτή η γυναίκα! Γιατί δεν στέλνει μήνυμα;
Η πόρτα άνοιξε με πάταγο και η Σιουάν όρθωσε το σώμα με οργή, καθώς δώδεκα γυναίκες έμπαιναν στο μελετητήριό της, με επικεφαλής την Ελάιντα. Όλες φορούσαν επώμια, τα περισσότερα με κόκκινα κρόσσια, όμως στο πλευρό της Ελάιντα ήταν η Αλβιάριν, μια Λευκή με ψυχρό πρόσωπο, καθώς και η Τζολίνε Μάζα, μια λεπτή Πράσινη, ενώ από πίσω ερχόταν η παχουλή Σέμεριν του Κίτρινου, μαζί με την Ντανέλ, που το βλέμμα της τώρα δεν ήταν καθόλου ονειροπόλο. Για την ακρίβεια, η Σιουάν έβλεπε τουλάχιστον μια γυναίκα από κάθε Ατζα, εκτός από το Γαλάζιο, Κάποιες φαίνονταν νευρικές, αλλά οι περισσότερες ήταν βλοσυρές και αποφασισμένες, ενώ τα μαύρα μάτια της Ελάιντα έδειχναν αυστηρότητα και αυτοπεποίθηση, ακόμα και θρίαμβο.
«Τι σημαίνει αυτό;» ξέσπασε η Σιουάν και έκλεισε το κουτί από μαυρόξυλο μ' ένα δυνατό κρότο. Σηκώθηκε όρθια και έκανε το γύρο του γραφείου. Πρώτα η Μουαραίν και τώρα αυτό! «Αν αφορά Δακρινά θέματα, Ελάιντα, ξέρεις ότι δεν μπορείς να αναμίξεις άλλες. Και ξέρεις ότι δεν μπορείς να μπαίνεις εδώ μέσα σαν να είναι η κουζίνα της μητέρας σου! Ζήτα συγνώμη και φύγε, αλλιώς θα εύχεσαι να ήσουν ξανά μια αδαής μαθητευόμενη!»