«Δεν καταλαβαίνω πώς μπορείς να είσαι τόσο ήρεμη. Η Σιουάν ίσως να είναι νεκρή ή ακόμα και σιγανεμένη. Η Ελάιντα ή θα αντιταχθεί με όλες της τις δυνάμεις στον Ραντ ή θα προσπαθήσει να τον κρατήσει κάπου ώσπου να έρθει η Τάρμον Γκάι’ντον· ξέρεις ότι δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσει να τριγυρνά ελεύθερος ένας άνδρας που διαβιβάζει. Τουλάχιστον δεν είναι όλοι με το μέρος της Ελάιντα. Κάποιες από το Γαλάζιο Άτζα συγκεντρώνονται κάπου —ακόμα δεν ξέρω πού― και νομίζω ότι κι άλλες έχουν αφήσει τον Πύργο. Η Νυνάβε είπε ότι μια πληροφοριοδότρια του Κίτρινου Άτζα της μετέφερε μήνυμα που έλεγε ότι όλες οι αδελφές είναι ευπρόσδεκτες να επιστρέψουν στον Πύργο. Αν έχουν φύγει και Γαλάζιες και Κίτρινες, τότε πρέπει να έχουν φύγει και άλλες Και, αν αντιτάσσονται στην Ελάιντα, ίσως να υποστηρίζουν τον Ραντ».
Η Μουαραίν αναστέναξε χαμηλόφωνα. «Λες να χαίρομαι που ο Πύργος έχει σχισθεί; Είμαι Άες Σεντάι, Εγκουέν. Έδωσα τη ζωή μου στον Πύργο πολύ προτού υποπτευθώ ότι ο Δράκοντας θα Αναγεννιόταν ενώ εγώ θα ζούσα ακόμη. Ο Πύργος ήταν ένας προμαχώνας κατά της Σκιάς επί τρεις χιλιάδες χρόνια. Καθοδήγησε κυβερνήτες να λάβουν σοφές αποφάσεις, σταμάτησε πολέμους προτού αρχίσουν, διέκοψε πολέμους που είχαν αρχίσει. Το ότι η ανθρωπότητα θυμάται πως ο Σκοτεινός περιμένει να δραπετεύσει, πως θα έρθει η Τελευταία Μάχη, οφείλεται στον Πύργο. Στον Πύργο, ενωμένο και ακέραιο. Σχεδόν εύχομαι να είχαν ορκιστεί όλες στην Ελάιντα, ό,τι κι αν έχει πάθει η Σιουάν».
«Και ο Ραντ;» Η Εγκουέν κράτησε τη φωνή της εξίσου σταθερή, εξίσου ήρεμη. Οι φλόγες είχαν αρχίσει να ζεσταίνουν λιγάκι τον αέρα, όμως η Μουαραίν είχε φέρει κι άλλη παγωνιά. «Ο Αναγεννημένος Δράκοντας. Εσύ η ίδια είπες ότι δεν μπορεί να είναι έτοιμος για την Τάρμον Γκάι’ντον, αν δεν του επιτραπεί να έχει την ελευθερία του, τόσο για να μάθει όσο και για να επηρεάσει τον κόσμο. Ο ενωμένος Πύργος θα μπορούσε να τον αιχμαλωτίσει κι ας τον βοηθούσαν όλοι οι Αελίτες της Ερημιάς».
Ένα χαμογελάκι φάνηκε στα χείλη της Μουαραίν. «Μαθαίνεις. Η ψυχρή λογική είναι πάντα καλύτερη από τις φλογερές διακηρύξεις. Αλλά ξεχνάς ότι αρκούν δεκατρείς αδελφές συνδεμένες για να απομονώσουν οποιονδήποτε άνδρα από το σαϊντίν, και, έστω κι αν δεν ξέρουν το τέχνασμα του να δένεις τις ροές, χρειάζονται ακόμα λιγότερες για να διατηρήσουν αυτή την απομόνωση».
«Ξέρω ότι δεν τα παρατάς, Μουαραίν. Τι έχεις κατά νου;»
«Σκοπεύω να αντιμετωπίζω τον κόσμο όπως τον βρίσκω, για όσον καιρό θα μπορώ. Τουλάχιστον ο Ραντ θα είναι...καλύτερη παρέα... τώρα που δεν χρειάζεται πια να τον μεταπείθω από αυτό που θέλει να κάνει. Μάλλον θα πρέπει να χαίρομαι που δεν με αναγκάζει να του σερβίρω το κρασί του. Συνήθως κάθεται να με ακούσει, αν και σπανίως δείχνει τι σκέφτεται για όσα του λέω».
«Το αφήνω πάνω σου να του πεις για τη Σιουάν και τον Πύργο». Έτσι θα απέφευγε ενοχλητικές ερωτήσεις· όπως είχαν πάρει τα μυαλά του αέρα, ίσως ήθελε να μάθει κι άλλα για το Ονείρεμα, και η Εγκουέν δεν θα προλάβαινε να σκαρώσει παραμύθια με το νου της. «Υπάρχει και κάτι άλλο. Η Νυνάβε έχει δει Αποδιωγμένους στον Τελ’αράν’ριοντ. Ανέφερε όσους είναι ακόμα ζωντανοί εκτός από τον Ασμόντιαν και τη Μογκέντιεν. Μαζί κι η Λανφίαρ. Νομίζει πως κάτι σχεδιάζουν, ίσως από κοινού».
«Η Λανφίαρ», είπε η Μουαραίν έπειτα από μια στιγμή.
Και οι δυο τους γνώριζαν ότι η Λανφίαρ είχε επισκεφθεί τον Ραντ αλ’Θόρ, ίσως κι άλλες φορές, χωρίς αυτός να τους το πει. Κανένας δεν ήξερε για τους Αποδιωγμένους παρά μόνο οι ίδιοι οι Αποδιωγμένοι —μόνο αποσπάσματα αποσπασμάτων παρέμεναν στον Πύργο― αλλά ήταν γνωστό ότι η Λανφίαρ κάποτε ήταν ερωτευμένη με τον Λουζ Θέριν Τέλαμον. Οι δυο τους, και ο Ραντ, ήξεραν ότι ακόμα ήταν ερωτευμένη μαζί του.
«Με λίγη τύχη», συνέχισε η Άες Σεντάι, «δεν θα έχουμε ν’ ανησυχούμε για τη Λανφίαρ. Οι υπόλοιποι που είδε η Νυνάβε είναι ένα άλλο ζήτημα. Εγώ κι εσύ πρέπει να φυλάμε σκοπιές όσο καλύτερα μπορούμε. Μακάρι να μπορούσαν να διαβιβάσουν κι άλλες Σοφές». Άφησε ένα γελάκι. «Αλλά είναι σαν να εύχομαι να είχαν εκπαιδευτεί στον Πύργο, σαν να εύχομαι να ζούσα για πάντα. Μπορεί να είναι δυνατές με πολλούς τρόπους, κατά άλλους όμως υστερούν».
«Καλές και οι σκοπιές, αλλά τι άλλο μπορεί να γίνει; Αν έρθουν μαζί έξι Αποδιωγμένοι να τον βρουν, θα χρειαστεί τη βοήθεια μας, όσο μικρή κι αν είναι».
Η Μουαραίν έγειρε και την έπιασε από το μπράτσο, με μια τρυφερή έκφραση στο πρόσωπο. «Δεν μπορούμε να τον έχουμε από το χεράκι για πάντα, Εγκουέν. Έμαθε να περπατά. Μαθαίνει να τρέχει. Ας ελπίσουμε να μάθει προτού τον προφτάσουν οι εχθροί του. Κι επίσης θα συνεχίσουμε να τον συμβουλεύουμε. Να τον καθοδηγούμε όσο μπορούμε». Ορθώθηκε, τεντώθηκε κι έπνιξε ένα μικρό χασμουρητό με το χέρι. «Είναι αργά, Εγκουέν. Πιστεύω ότι σε λίγες ώρες από τώρα ο Ραντ θα δώσει διαταγή αναχώρησης, ακόμα κι αν δεν έχει κοιμηθεί καθόλου. Εγώ όμως θα ήθελα να αναπαυθώ όσο μπορώ προτού ξανανέβω στη σέλα».