Είχε παντρευτεί τον Τάρινγκεηλ Ντέημοντρεντ για λόγους πολιτικής. Ήταν παντρεμένος με την Τιγκραίν, την Κόρη-Διάδοχο, της οποίας η εξαφάνιση είχε δώσει το έναυσμα για τη Διαδοχή όταν είχε πεθάνει η Μοντρελίν. Ο γάμος της μ’ αυτόν της είχε εξασφαλίσει σχέση με την παλιά βασίλισσα και είχε αμβλύνει τις αντιρρήσεις πολλών αντιπάλων της, και, το σημαντικότερο, είχε διατηρήσει τη συμμαχία που είχε δώσει τέλος στους ακατάπαυστους πολέμους με την Καιρχίν. Με τέτοια κριτήρια επέλεγαν οι βασίλισσες τους συζύγους τους. Ο Τάρινγκεηλ ήταν ψυχρός κι απόμακρος, και δεν είχε υπάρξει ποτέ αγάπη μεταξύ τους, παρά δύο υπέροχα παιδιά· ο θάνατός του σε κυνηγετικό δυστύχημα ήταν σχεδόν ανακούφιση.
Με τον Θόμντριλ Μέριλιν, ραψωδό του Οίκου και μετέπειτα ραψωδό του Παλατιού, στην αρχή ήταν υπέροχα· ήταν έξυπνος και πνευματώδης, ένας γελαστός άνθρωπος, που χρησιμοποιούσε τα τεχνάσματα του Παιχνιδιού των Οίκων, για να τη βοηθήσει πρώτα να ανέβει στο θρόνο και μετά να κάνει το Άντορ ισχυρό. Τότε είχε τα διπλά της χρόνια, αλλά ακόμη κι έτσι θα τον παντρευόταν —οι γάμοι με κοινούς θνητούς δεν ήταν κάτι ανήκουστο στο Άντορ― αλλά εκείνος είχε εξαφανιστεί χωρίς να πει λέξη, και την είχαν παρασύρει τα νεύρα της. Ποτέ δεν είχε μάθει το λόγο της εξαφάνισής του, όμως δεν είχε σημασία. Όταν εκείνος επιτέλους ξαναγύρισε, η Μοργκέις σίγουρα θα είχε ακυρώσει την εντολή σύλληψης, αλλά αυτή τη φορά, αντί ο Θομ να καταπραΰνει το θυμό της, απάντησε με δικές του βαριές κουβέντες στις δικές της και είπε πράγματα που εκείνη δεν θα μπορούσε ποτέ να συγχωρήσει. Τα αυτιά της ακόμα έκαιγαν όταν θυμόταν ότι την είχε αποκαλέσει κακομαθημένο παιδί και μαριονέτα της Ταρ Βάλον. Την είχε πιάσει και την είχε τραντάξει, αυτήν, τη βασίλισσα του!
Και μετά ήταν ο Γκάρεθ Μπράυν, δυνατός και ικανός, αυστηρός όσο το πρόσωπό του και πεισματάρης σαν κι αυτήν· αποδείχθηκε ότι ήταν προδότης και ανόητος. Είχε χαθεί για τα καλά από τη ζωή της. Έμοιαζε να έχουν περάσει χρόνια από την τελευταία φορά που τον είχε δει ως κάτι περισσότερο από σκουπίδι.
Και τέλος ήταν ο Γκάεμπριλ. Η κορωνίδα στον κατάλογο με τις κακές επιλογές της. Τουλάχιστον, οι άλλοι δεν είχαν επιχειρήσει να την αντικαταστήσουν.
Δεν ήταν πολλοί άνδρες για ολόκληρη τη ζωή μιας γυναίκας, αλλά, αν το έβλεπες αλλιώς, έφταναν και περίσσευαν. Κάτι ακόμα που έλεγε μερικές φορές η Λίνι ήταν πως οι άνδρες ήταν καλοί μόνο σε τρία πράγματα, αν και σ’ αυτά τα τρία ήταν πολύ καλοί. Η Μοργκέις είχε ανέβει στο θρόνο, προτού η Λίνι τη θεωρήσει αρκετά ώριμη για να της πει τι ήταν αυτά τα τρία πράγματα. Ίσως, αν δεν τους ήθελα για κάτι πιο σοβαρό από το χορό, σκέφτηκε πικρόχολα, να μην είχα τόσους μπελάδες με τους άνδρες.
Οι σκιές στον κήπο πέρα από το παράθυρο είχαν μετακινηθεί τόσο, που σίγουρα είχε περάσει μια ώρα, όταν η Λίνι επέστρεψε μαζί με τον νεαρό Τάλανβορ, ο οποίος έκλινε το γόνυ προτού ακόμα εκείνη κλειδαμπαρώσει την πόρτα. «Στην αρχή δεν ήθελε να έρθει μαζί μου», είπε η παλιά τροφός της. «Πριν από πενήντα χρόνια θα μπορούσα να δείξω αυτό που δείχνεις τώρα στον κόσμο, και θα με είχε ακολουθήσει χωρίς παρακάλια, τώρα όμως χρειάστηκε να μιλήσω με τη φωνή της λογικής».
Ο Τάλανβορ γύρισε το κεφάλι και την κοίταξε ξινά. «Απείλησες να με δείρεις με το ραβδί, αν δεν ερχόμουν. Είσαι τυχερή που δεν απόρησα τι ήταν άραγε τόσο σημαντικό για σένα, αντί να βάλω κάποιον να σε πάει στο ιατρείο». Εκείνη ξεφύσηξε αυστηρά, αλλά αυτός δεν πτοήθηκε. Το κοφτερό του βλέμμα γέμισε θυμό, καθώς στρεφόταν στη Μοργκέις. «Βλέπω ότι η συνάντησή σου με τον Γκάεμπριλ δεν πήγε καλά, Βασίλισσά μου. Είχα ελπίσει σε κάτι... καλύτερο».
Ο Τάλανβορ την κοίταζε κατάματα, όμως το σχόλιο της Λίνι της είχε θυμίσει ξανά το φόρεμά της. Ένιωθε λες και αναμμένα βέλη σημάδευαν τον εκτεθειμένο κόρφο της. Χρειάστηκε κόπος για να μείνουν τα χέρια της ήρεμα στα γόνατά της. «Είσαι έξυπνο παιδί, Τάλανβορ. Και πιστός, νομίζω, αλλιώς δεν θα ερχόσουν να μου φέρεις τα νέα για τους Δύο Ποταμούς».
«Δεν είμαι αγόρι», είπε κοφτά εκείνος, και όρθωσε το κορμί, ενώ ήταν ακόμα γονυκλινής. «Είμαι ένας άνδρας που έχει ορκιστεί να θέσει τη ζωή του στην υπηρεσία της βασίλισσάς του».
Εκείνη άφησε το θυμό της να ξεσπάσει εναντίον του. «Αν είσαι άνδρας, φέρσου σαν άνδρας. Σήκω και απάντησε με ειλικρίνεια στις ερωτήσεις της βασίλισσάς σου. Και μην ξεχνάς ότι είμαι η βασίλισσά σου, νεαρέ Τάλανβορ. Ό,τι κι αν νομίζεις ότι έχει συμβεί, είμαι η Βασίλισσα του Άντορ».