Η Σιουάν δεν ήθελε τη συμπόνια της. «Μοιάζει να ξεχάσατε τον Λογκαίν και το λόγο που τον έσυρα ως εδώ από την Ταρ Βάλον». Δεν σκόπευε να το θίξει η ίδια, όμως αφού εκείνες είχαν αφήσει το ζήτημα να κείτεται... «Την “κοκορόμυαλη” ιδέα μου;»
«Πολύ καλά, Σιουάν», είπε η Σέριαμ. «Γιατί;»
«Επειδή το πρώτο βήμα για να ανατρέψουμε την Ελάιντα είναι να αποκαλύψει ο Λογκαίν στον Πύργο, στον κόσμο ολόκληρο αν χρειαστεί, ότι το Κόκκινο Άτζα τον έστησε ως ψεύτικο Δράκοντα για να μπορέσει να τον νικήσει». Τώρα πια είχε τραβήξει την προσοχή τους. «Τον είχαν βρει οι Κόκκινες στην Γκεάλνταν τουλάχιστον ένα χρόνο προτού εμφανιστεί στον κόσμο, αλλά, αντί να τον φέρουν στην Ταρ Βάλον για να ειρηνευτεί, του έβαλαν στο κεφάλι την ιδέα να ισχυριστεί ότι ήταν ο Αναγεννημένος Δράκοντας».
«Είσαι σίγουρη γι’ αυτό;» ρώτησε χαμηλόφωνα η Μπεόνιν, με βαριά Ταραμπονέζικη προφορά. Καθόταν εντελώς ασάλευτη στην ψηλή καλαμένια καρέκλα της, παρακολουθώντας με προσοχή.
«Δεν ξέρει ποιες είμαστε εγώ και η Ληάνε. Μιλούσε μερικές φορές μαζί μας στο ταξίδι προς τα δω, αργά τα βράδια, όταν η Μιν κοιμόταν κι αυτός δεν έβρισκε ανάπαυση. Δεν είχε πει τίποτα άλλοτε, επειδή νομίζει ότι ολόκληρος ο Πύργος βρισκόταν πίσω απ’ αυτό το σχέδιο, αλλά ξέρει ότι εκείνες που τον θωράκισαν και του μίλησαν για τον Αναγεννημένο Δράκοντα ήταν Κόκκινες αδελφές».
«Γιατί;» ζήτησε να μάθει η Μόρβριν και η Σέριαμ ένευσε.
«Ναι, γιατί; Εμείς θα κάναμε τα πάντα για να ειρηνευτεί ένας τέτοιος άνδρας, αλλά για το Κόκκινο Άτζα είναι ο σκοπός της ζωής τους. Γιατί θα δημιουργούσαν έναν ψεύτικο Δράκοντα;»
«Ο Λογκαίν δεν το ήξερε», είπε η Σιουάν. «Ίσως νομίζουν ότι κερδίζουν περισσότερα συλλαμβάνοντας έναν ψεύτικο Δράκοντα παρά ειρηνεύοντας έναν ανόητο κακομοίρη, που το πολύ-πολύ να τρομοκρατούσε ένα χωριό. Ίσως έχουν λόγο να θέλουν την αναταραχή».
«Δεν υπονοούμε ότι είχαν σχέση με τον Μάζριμ Τάιμ ή τους άλλους», πρόσθεσε γοργά η Ληάνε. «Σίγουρα η Ελάιντα θα ξέρει να σας πει όσα θέλετε να μάθετε».
Η Σιουάν τις παρακολούθησε να το συλλογίζονται σιωπηλές. Δεν είχε περάσει από το μυαλό τους η πιθανότητα να λέει ψέματα. Ένα πλεονέκτημα του σιγανέματος. Δεν σκέφτονταν ότι το ειρήνεμα μπορεί να έλυνε τα δεσμά των Τριών Όρκων. Ήταν αλήθεια ότι υπήρχαν μερικές Άες Σεντάι που μελετούσαν τις σιγανεμένες γυναίκες, αλλά το έκαναν επιφυλακτικά και απρόθυμα. Καμία δεν ήθελε να της θυμίζουν τι μπορεί να πάθαινε και η ίδια.
Για τον Λογκαίν, η Σιουάν δεν ανησυχούσε καθόλου. Όχι όσο συνέχιζε να βλέπει η Μιν αυτά που έβλεπε. Ο Λογκαίν θα ζούσε αρκετά για να αποκαλύψει αυτό που η Σιουάν τον ήθελε να αποκαλύψει, όταν θα του μιλούσε. Δεν είχε ρισκάρει να του το πει από πριν, επειδή ήταν αρκετά πιθανό πως θα αποφάσιζε να ακολουθήσει το δικό του δρόμο. Αλλά είχε μια ευκαιρία να πάρει την εκδίκησή του, ενάντια σε κείνες που τον είχαν ειρηνέψει, καθώς ήταν πάλι περικυκλωμένος από Άες Σεντάι. Ήταν αλήθεια πως η εκδίκηση θα αφορούσε μονάχα στο Κόκκινο Άτζα, αλλά έπρεπε να αρκεστεί σ’ αυτό. Ένα ψάρι στη βάρκα άξιζε όσο ένα κοπάδι στο νερό.
Η Σιουάν έριξε μια ματιά στη Ληάνε, η οποία της έστειλε το πιο αμυδρό χαμόγελο. Αυτό ήταν καλό. Η Ληάνε ήταν δυσαρεστημένη επειδή μέχρι το πρωί της ίδιας ημέρας η Σιουάν δεν της είχε αποκαλύψει το σχέδιό της γι’ αυτόν τον άνθρωπο, όμως η Σιουάν ζούσε πολύ καιρό κουκουλωμένη σε μυστικά και δεν αποκάλυπτε εύκολα περισσότερα απ’ όσα έπρεπε, ακόμα και σε μια φίλη. Σκέφτηκε πως είχε περάσει με εύσχημο τρόπο την ιδέα ότι το Κόκκινο Άτζα είχε αναμιχθεί με άλλους ψεύτικους Δράκοντες. Οι Κόκκινες είχαν πρωτεύοντα ρόλο στην εκθρόνισή της. Μπορεί, όταν τελείωναν όλα αυτά, να μην υπήρχε πια Κόκκινο Άτζα.
«Έτσι αλλάζουν πολλά», είπε μετά από λίγο η Σέριαμ. «Δεν είναι δυνατόν να ακολουθήσουμε μια Άμερλιν που θα ’κανε τέτοιο πράγμα».
«Να την ακολουθήσετε!» αναφώνησε η Σιουάν, έκπληκτη για πρώτη φορά. «Πραγματικά σκεφτόσασταν να γυρίσετε και να φιλήσετε το δαχτυλίδι της Ελάιντα; Ξέροντας τι έχει κάνει και τι πρόκειται να κάνει;» Η Ληάνε ρίγησε στη θέση της, σαν να ήθελε να πει κι αυτή μερικά τσουχτερά λόγια, όμως είχαν συμφωνήσει ότι η Σιουάν ήταν εκείνη που θα έχανε την ψυχραιμία της.