Εκείνος δεν έδειξε να την πιστεύει, όμως δεν έδωσε συνέχεια. «Με λίγη τύχη, θα βρω καράβι μέσα σε μια-δυο μέρες. Μέχρι τότε, μην φύγεις από την... παράσταση του Βάλαν Λούκα. Να μην πολυφαίνεσαι και να αποφεύγεις τα βλέμματα. Όσο μπορείς, με τέτοιο χρώμα στα μαλλιά σου. Και πες στην Ηλαίην να μην το ξανασκάσει από μένα. Το Φως σάς φώτισε και μπόρεσα να σας βρω απείραχτες, και πρέπει να σας φωτίσει περισσότερο, για να μην πάθετε τίποτα, αν το σκάσετε στην Γκεάλνταν. Οι βλάσφημοι μπράβοι του Προφήτη βρίσκονται παντού, χωρίς σεβασμό για νόμους και ανθρώπους, για να μην αναφέρω τους κακοποιούς που εκμεταλλεύονται την αναταραχή. Η Σαμάρα είναι σφηκοφωλιά, αλλά, αν κάτσεις ήσυχα —και πείσεις την ξεροκέφαλη αδελφή μου να κάνει το ίδιο― θα βρω τρόπο να σας γλιτώσω, προτού σας τσιμπήσουν οι σφήκες».
Η Νυνάβε δυσκολεύτηκε να κρατήσει το στόμα της κλειστό. Ο Γκάλαντ είχε πάρει αυτά που του είχε πει και της τα επαναλάμβανε ως εντολές! Να δεις που μετά θα ήθελε να τις τυλίξει σε μάλλινο ύφασμα και να τις βάλει στη ντουλάπα! Δεν θα ήταν το καλύτερο, αν σου το έκανε κάποιος; ρώτησε μια φωνούλα. Δεν προκάλεσες αρκετές φασαρίες, έτσι που κάνεις πάντα του κεφαλιού σου; Είπε στη φωνή να σωπάσει. Η φωνή δεν την άκουσε, αντιθέτως άρχισε να απαριθμεί καταστροφές και παραλίγο συμφορές που οφείλονταν στο πείσμα της.
Παίρνοντας τη σιωπή της για συγκατάθεση, ο Γκάλαντ γύρισε για να φύγει ― και σταμάτησε. Ο Ράγκαν και ο Ούνο είχαν προχωρήσει και του είχαν φράξει το δρόμο, κοιτώντας τη Νυνάβε με εκείνη την παράξενη, απατηλή γαλήνη που έδειχναν οι άνδρες όταν βρίσκονταν στα πρόθυρα άξαφνης βίας. Ο αέρας φάνηκε να κροταλίζει, ώσπου η Νυνάβε τους έκανε νόημα βιαστικά. Οι Σιναρανοί κατέβασαν τις λεπίδες και παραμέρισαν, και ο Γκάλαντ πήρε το χέρι από το σπαθί του, πέρασε δίπλα τους και έγινε ένα με το πλήθος δίχως να ρίξει ματιά πίσω του.
Η Νυνάβε έριξε από μια αυστηρή ματιά στον Ούνο και τον Ράγκαν προτού ξεκινήσει προς την αντίθετη κατεύθυνση. Εκεί που τα είχε κανονίσει όλα τέλεια, παραλίγο θα της τα χαλούσαν. Οι άνδρες πάντα πίστευαν ότι η βία ήταν η λύση σε όλα. Αν είχε ένα γερό ραβδί, θα τους ξυλοκοπούσε μέχρι να δουν το φως της λογικής.
Οι Σιναρανοί τώρα φάνηκαν να το βλέπουν λιγάκι· την πρόφτασαν, με τα σπαθιά ξανά θηκαρωμένα στους ώμους, και την ακολούθησαν χωρίς κουβέντα, ακόμα κι όταν πήρε δυο φορές στροφή κι αναγκάστηκαν να γυρίσουν πίσω. Ειδικά σε κείνες τις στιγμές, ήταν πολύ καλό που είχαν μείνει σιωπηλοί. Είχε βαρεθεί να συγκρατεί τη γλώσσα της. Πρώτα με τον Μασέμα, ύστερα με τον Γκάλαντ. Μια πρόφαση χρειαζόταν για να πει σε κάποιον την πραγματική γνώμη της. Ειδικά σε κείνη τη φωνούλα στο κεφάλι της, που τώρα είχε γίνει απλό βουητό εντόμου, αλλά δεν έλεγε να σταματήσει.
Όταν βγήκαν από τη Σαμάρα και ξαναπήραν εκείνο το χωματόδρομο, όπου η κυκλοφορία ήταν αραιή, η φωνή αρνήθηκε να μείνει άλλο αγνοημένη. Μπορεί η Νυνάβε να ανησυχούσε για την αλαζονεία του Ραντ, όμως και η ίδια τόσες φορές είχε φτάσει, και είχε φέρει και τους υπόλοιπους, στα πρόθυρα της καταστροφής. Με την Μπιργκίτε ίσως να τα είχε ξεπεράσει, έστω κι αν η γυναίκα ήταν ζωντανή. Το καλύτερο για τη Νυνάβε θα ήταν να μην τα έβαζε ξανά ούτε με το Μαύρο Άτζα, ούτε με τη Μογκέντιεν, μέχρι να αποφασίσει τι θα έπρεπε να γίνει κάποια που ήξερε τι να κάνει. Μέσα της ανέβλυσε η διαμαρτυρία, όμως την αγνόησε, όπως έκανε με τον Θομ και τον Τζούιλιν. Θα πήγαινε στο Σαλιντάρ και θα άφηνε το ζήτημα στα χέρια των Γαλάζιων. Αυτό θα έκανε. Το είχε πάρει απόφαση.
«Έφαγες κάτι που σε πείραξε;» είπε ο Ράγκαν. «Το στόμα σου στράβωσε σαν να έχεις φάει παραγινωμένο ντάκμπερι».
Του έριξε ένα βλέμμα που τον έκανε να κλείσει αμέσως το στόμα, και συνέχισε να προχωρά. Οι δύο Σιναρανοί την ακολουθούσαν, έχοντάς την ανάμεσά τους.
Τι θα έκανε μ’ αυτούς; Δεν υπήρχε η παραμικρή αμφιβολία ότι κάπου έπρεπε να τους αξιοποιήσει· η εμφάνιση τους ήταν δώρο εξ ουρανού και δεν θα τη χαλάλιζε. Κατ’ αρχάς, δυο ζευγάρια μάτια ακόμα —ή μάλλον τρία μάτια ακόμα· έπρεπε πάση θυσία να μάθει να κοιτάζει εκείνη την καλύπτρα χωρίς να ξεροκαταπίνει― αν υπήρχαν περισσότερα μάτια που έψαχναν για πλοίο, ίσως σήμαινε ότι θα το έβρισκαν πιο γρήγορα. Δεν πείραζε, αν έβρισκαν πρώτοι πλοίο ο Μασέμα ή ο Γκάλαντ, όμως δεν ήθελε να μάθουν για τις δουλειές της περισσότερα απ’ όσα θα τους έλεγε υποχρεωτικά. Δεν ήξερε τι μπορεί να έκαναν.
«Με ακολουθείτε επειδή σας είπε να με προσέχετε ο Μασέμα», ζήτησε να μάθει, «ή επειδή σας το είπε ο Γκάλαντ;»
«Τι ρόλο παίζει αυτό, που να καεί;» μουρμούρισε ο Ούνο. «Αν σε κάλεσε ο Άρχοντας Δράκοντας, τότε η καμένη η―» Σταμάτησε απότομα, όταν η Νυνάβε σήκωσε το δάχτυλό της. Ο Ράγκαν το κοίταζε σαν να ήταν όπλο.