Σκοτεινού, ονομάτισμα του: Όταν λέει κανείς το αληθινό όνομα του Σκοτεινού (Σαϊ’τάν), τραβά την προσοχή του κι αυτό αναπόφευκτα φέρνει κακοτυχία στην καλύτερη περίπτωση και καταστροφή στη χειρότερη. Γι’ αυτό το λόγο χρησιμοποιούνται πολλοί ευφημισμοί, μεταξύ των οποίων τα ονόματα Σκοτεινός, Πατέρας του Ψεύδους, Τυφλωτής, Άρχοντας του Τάφου, Ποιμένας της Νυκτός, Σκοτεινόκαρδος, Ψυχοκτόνος, Δόντι της Καρδιάς, Γερο-Βλοσυρός, Χλοοκτόνος και Φυλλοκαύτης. Οι Σκοτεινόφιλοι τον αποκαλούν Μέγα Άρχοντα του Σκότους. Για κάποιον που μοιάζει να προκαλεί την κακοτυχία λένε συχνά ότι «ονοματίζει τον Σκοτεινό».
Σκοτεινόφιλοι: Οπαδοί του Σκοτεινού. Πιστεύουν ότι θα κερδίσουν μεγάλη εξουσία και απολαβές, ακόμα και την αθανασία, όταν ελευθερωθεί από τη φυλακή του.
σουλ’ντάμ: Κυριολεκτικά, «αυτή που κρατάει το λουρί», λωροκρατούσα. Ο όρος των Σωντσάν για μια γυναίκα που, μέσω ενός α’ντάμ, έχει την ικανότητα να ελέγχει μια γυναίκα που μπορεί να διαβιβάζει. Πρόκειται για μια αρκετά αξιοσέβαστη θέση μεταξύ των Σωντσάν. Κάτι που είναι γνωστό σε πολύ λίγους, είναι ότι οι σουλ’ντάμ είναι στην πραγματικότητα εκείνες που θα μπορούσαν να διδαχθούν να διαβιβάζουν. Δες επίσης α’ντάμ· νταμέην· Σωντσάν.
Σοφή: Μεταξύ των Αελιτών, οι Σοφές είναι οι γυναίκες που έχουν επιλεγεί από τις άλλες Σοφές και έχουν εκπαιδευθεί για να θεραπεύουν, να γνωρίζουν τα βότανα και άλλα παρόμοια, σχεδόν όπως συμβαίνει και με τις Σοφίες. Συνήθως υπήρχε μόνο μία Σοφή σε κάθε φατρία ή σε κάθε φρούριο σέπτας. Έχουν μεγάλη εξουσία και ευθύνη, όπως επίσης και μεγάλη επιρροή στους αρχηγούς των σεπτών και των φατριών, αν και συχνά αυτοί οι άνδρες τις κατηγορούν ότι παρεμβαίνουν. Οι Σοφές βρίσκονται έξω από τις διχόνοιες και τις μάχες, και, σύμφωνα με το τζι’ε’τόχ, απαγορεύεται να τις βλάψει κανείς ή να τις εμποδίσει με οποιονδήποτε τρόπο. Μερικές Σοφές έχουν την ικανότητα να διαβιβάζουν, αλλά δεν το δημοσιοποιούν. Τρεις Σοφές που ζουν τώρα είναι Ονειροβάτισσες, με την ικανότητα να εισέρχονται στον Τελ’αράν’ριοντ και να μιλούν σε άλλους ανθρώπους στα όνειρά τους, μεταξύ άλλων. Δες επίσης ονειροβάτισσα· τζι’ε’τόχ· Τελ’αράν’ριοντ.
Σοφία: Στα χωριά, μια γυναίκα που ο Κύκλος των Γυναικών την επέλεξε χάρη στις γνώσεις της για πράγματα όπως η θεραπεία και η πρόβλεψη του καιρού, όπως επίσης και για την κοινή λογική της. Γενικά θεωρείται ίση του δημάρχου και σε μερικά χωριά είναι ανώτερή του. Η θητεία της είναι ισόβια και πολύ σπάνια απομακρύνεται από τη θέση της πριν το θάνατό της. Ανάλογα με την περιοχή, μπορεί να έχει άλλο τίτλο, όπως Οδηγός, Θεραπεύτρια, Σοφή Γυναίκα ή Αναζητήτρια.
Σχήμα της Εποχής: Ο Τροχός του Χρόνου υφαίνει τα νήματα των ανθρώπινων ζωών στο Σχήμα της Εποχής, που συχνά αποκαλείται απλώς Σχήμα, το οποίο αποτελεί την ουσία τη πραγματικότητας γι’ αυτή την εποχή. Δες επίσης τα’βίρεν.
Σωντσάν: 1. Απόγονοι των στρατιών που έστειλε ο Αρτουρ ο Γερακόφτερος πέρα από τον ωκεανό Άρυθ, οι οποίοι κατέκτησαν τους εκεί τόπους. Πιστεύουν ότι κάθε γυναίκα που διαβιβάζει πρέπει να ελέγχεται για την ασφάλεια όλων των άλλων, και κάθε άνδρας που διαβιβάζει πρέπει να σκοτώνεται, για τον ίδιο λόγο. 2. Η γη από την οποία έρχονται οι Σωντσάν.
τα’βίρεν: Ένα πρόσωπο γύρω από το οποίο ο Τροχός του Χρόνου υφαίνει όλα τα νήματα των ζωών που το περιβάλλουν, ίσως και τα νήματα ΟΛΩΝ των ζωών, για να σχηματίσει έναν Ιστό του Πεπρωμένου. Δες επίσης Σχήμα της Εποχής· τα’μάραλ’άιλεν.
Ταλέντο: Ικανότητες χρήσης της Μίας Δύναμης σε συγκεκριμένους τομείς. Το πιο γνωστό είναι η θεραπεία. Μερικά, όπως το Ταξίδεμα, η ικανότητα να μετακινηθείς από το ένα μέρος στο άλλο δίχως να διασχίσεις τον ενδιάμεσο χώρο, έχουν χαθεί. Άλλα, όπως η Πρόβλεψη (η ικανότητα να προβλέπεις μελλοντικά συμβάντα αλλά με γενικό τρόπο) τώρα βρίσκονται σπανίως. Ένα άλλο ταλέντο που θεωρείτο χαμένο είναι το Ονείρεμα, που συμπεριλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την ερμηνεία των ονείρων της Ονειρεύτριας για να προβλεφθούν μελλοντικά γεγονότα πιο συγκεκριμένα απ’ όσο με την Πρόβλεψη. Μερικές Ονειρεύτριες είχαν την ικανότητα να μπαίνουν στον Τελ’αράν’ριοντ, τον Κόσμο των Ονείρων, και (λέγεται) ακόμα και σε όνειρα άλλων. Η τελευταία γνωστή Ονειρεύτρια ήταν η Κοριάνιν Νεντέαλ, που πέθανε το 526 ΚΠ, όμως τώρα υπάρχει κι άλλη μία, κάτι που είναι γνωστό μόνο σε ελάχιστους. Δες επίσης Τελ’αράν’ριοντ.
τα’μάραλ’άιλεν: Στην Παλιά Γλώσσα, «Ιστός του Πεπρωμένου». Μια μεγάλη αλλαγή στο Σχήμα της Εποχής, που επικεντρώνεται σε έναν ή περισσότερους ανθρώπους που είναι τα’βίρεν. Δες επίσης Σχήμα της Εποχής· τα’βίρεν.