Οι απλοί άνθρωποι δεν το πρόσεχαν, φυσικά, όμως η Ηλαίην είχε πιάσει εδώ κι εκεί κουβέντες μεταξύ των Άες Σεντάι για τη Σέριαμ και το μικρό συμβούλιό της. Μερικές πίστευαν ότι το συμβούλιο ασχολείτο μόνο με την καθημερινή διαχείριση του Σαλιντάρ, αφήνοντας την Αίθουσα ελεύθερη για τα σημαντικότερα θέματα. Κάποιες ήξεραν ότι το συμβούλιο ασκούσε επιρροή στην Αίθουσα, αν και το μέγεθος αυτής της επιρροής άλλαζε ανάλογα με το ποια μιλούσε. Η Ρομάντα πίστευε ότι είχαν υπερβολική· και το χειρότερο ήταν ότι μεταξύ τους υπήρχαν δύο Γαλάζιες και καμία Κίτρινη. Η Ηλαίην ένιωσε το βλέμμα της καθώς ακολουθούσε τις άλλες που προχωρούσαν στην πόρτα.
Η Σέριαμ τις οδήγησε σε μια ιδιωτική αίθουσα δίπλα στην πρώην κοινή αίθουσα, που είχε ένα τραπέζι γεμάτο χαρτιά και ξύλινη επένδυση, καταφαγωμένη από σκαθάρια. Σήκωσε τα φρύδια της όταν η Νυνάβε της ζήτησε να προφυλαχτούν για να μην κρυφακούσει καμία, αλλά χωρίς σχόλιο ύφανε το ξόρκι στο εσωτερικό του δωματίου. Η Νυνάβε θυμήθηκε την εξόρμηση της Νυνάβε και κοίταξε για να βεβαιωθεί ότι και τα δύο παράθυρα ήταν καλά κλεισμένα.
«Δεν περιμένω τίποτα λιγότερο από την είδηση ότι ο Ραντ αλ’Θόρ έρχεται εδώ», είπε ξερά η Μόρβριν. Οι άλλες δύο Άες Σεντάι αντάλλαξαν μια ματιά. Η Ηλαίην συγκράτησε την αγανάκτηση της· στ’ αλήθεια πίστευαν ότι αυτή κι η Νυνάβε έκρυβαν μυστικά για τον Ραντ. Αμάν πια αυτά τα μυστικά τους!
«Όχι αυτό», είπε η Νυνάβε, «αλλά κάτι εξίσου σημαντικό, με διαφορετικό τρόπο». Κι αφηγήθηκε την ιστορία του ταξιδιού στο Έμπου Νταρ και την ανακάλυψη της τερ’ανγκριάλ γαβάθας. Όχι με τη σωστή σειρά, και παραλείποντας την αναφορά στον Πύργο, μα τα βασικά σημεία ήταν εκεί.
«Είστε σίγουρες ότι αυτή η γαβάθα είναι ένα τερ’ανγκριάλ;» ρώτησε η Σέριαμ όταν τελείωσε η Νυνάβε. «Μπορεί να επηρεάσει τον καιρό;»
«Μάλιστα, Άες Σεντάι», απάντησε απλά η Ηλαίην. Όσο πιο απλά τόσο πιο καλά, για αρχή. Η Μόρβριν γρύλισε· αυτή η γυναίκα αμφέβαλλε για τα πάντα.
Η Σέριαμ ένευσε, ισιώνοντας το επώμιό της. «Τότε τα πήγατε καλά. Θα στείλουμε γράμμα στη Μέριλιλ». Η Μέριλιλ Κήντεβιν ήταν η Γκρίζα αδελφή που είχαν στείλει να πείσει τη βασίλισσα του Έμπου Νταρ να υποστηρίξει το Σαλιντάρ. «Θα χρειαστεί να πείτε όλες τις λεπτομέρειες».
«Δεν θα το βρει ποτέ», ξέσπασε η Νυνάβε πριν προλάβει η Ηλαίην να ανοίξει το στόμα της. «Η Ηλαίην κι εγώ μπορούμε». Τα βλέμματα των Άες Σεντάι ψυχράνθηκαν.
«Μάλλον θα είναι αδύνατο γι’ αυτήν», είπε βιαστικά η Ηλαίην. «Είδαμε πού είναι η γαβάθα και θα είναι δύσκολο ακόμα και για μας. Τουλάχιστον, όμως, ξέρουμε τι είδαμε. Δεν θα είναι το ίδιο αν το περιγράψουμε σε ένα γράμμα».
«Το Έμπου Νταρ δεν είναι μέρος για Αποδεχθείσες», είπε παγωμένα η Καρλίνυα.
Ο τόνος της Μόρβριν ήταν κάπως πιο ευγενικός, αν και πάλι απότομος. «Όλες πρέπει να κάνουμε ό,τι κάνουμε καλύτερα, παιδί μου. Νομίζεις ότι η Εντεσίνα κι η Αφάρα κι η Γκούισιν ήθελαν να πάνε στο Τάραμπον; Τι μπορούν να κάνουν για να φέρουν την τάξη σε μια ανάστατη χώρα; Μα πρέπει να προσπαθήσουμε, κι έτσι πήγαν. Η Κιρούνα κι η Μπέρα μάλλον πρέπει να είναι στη Ραχοκοκαλιά του Κόσμου τώρα που μιλάμε, κατευθυνόμενες στην Ερημιά του Άελ για να ψάξουν για τον Ραντ αλ’Θόρ, επειδή, όταν τις στέλναμε, νομίζαμε —απλώς νομίζαμε— ότι μπορεί ο αλ’Θόρ να ήταν εκεί. Το ότι είχαμε δίκιο δεν σημαίνει ότι το ταξίδι τους δεν ήταν μάταιο, τώρα που εκείνος έφυγε από την Ερημιά του Άελ. Κάνουμε όλες αυτό που μπορούμε, αυτό που πρέπει. Εσείς οι δύο είστε Αποδεχθείσες. Οι Αποδεχθείσες δεν σηκώνονται να τρέχουν ούτε στο Έμπου Νταρ ούτε πουθενά αλλού. Αυτό που μπορείτε και πρέπει να κάνετε εσείς οι δύο είναι να μείνετε εδώ και να μελετήσετε. Ακόμα κι αν ήσασταν πλήρεις αδελφές, πάλι θα σας κρατούσα εδώ. Εδώ κι εκατό χρόνια, καμία δεν έχει κάνει τις ανακαλύψεις που κάνατε εσείς, σε τέτοιο ποσοστό».
Η Νυνάβε, πιστή στον εαυτό της, δεν άκουσε αυτά που δεν ήθελε να ακούσει κι έστρεψε την προσοχή της στην Καρλίνυα. «Τα πήγαμε μια χαρά μόνες μας, ευχαριστώ πολύ. Αμφιβάλλω αν το Έμπου Νταρ θα είναι χειρότερο από το Τάντσικο».
Η Νυνάβε δεν συνειδητοποιούσε ότι έσφιγγε με δύναμη την πλεξούδα της, σκέφτηκε η Ηλαίην. Αραγε, δεν θα μάθαινε ποτέ ότι καμιά φορά η απλή ευγένεια βοηθούσε να κερδίσεις κάτι που θα έχανες στα σίγουρα με την ειλικρίνεια; «Καταλαβαίνω την έγνοια σας, Άες Σεντάι», είπε η Ηλαίην, «όμως, έστω κι αν φανεί αλαζονικό, η αλήθεια είναι ότι έχω περισσότερα προσόντα από κάθε άλλη στο Σαλιντάρ για να εντοπίσω ένα τερ’ανγκριάλ. Επίσης, η Νυνάβε κι εγώ ξέρουμε καλύτερα πού να ψάξουμε απ’ όσο θα μπορούσαμε να το διατυπώσουμε σε χαρτί. Αν μας στείλεις στη Μέριλιλ Σεντάι, είμαι βέβαιη ότι υπό την καθοδήγησή της θα το βρούμε πολύ γρήγορα. Μερικές μέρες για να φτάσουμε στο Έμπου Νταρ με ποταμόπλοια και μερικές μέρες για να επιστρέψουμε, και μερικές μέρες με την επίβλεψη της Μέριλιλ Σεντάι στο Έμπου Νταρ». Δυσκολεύτηκε να μην πάρει βαθιά ανάσα. «Στο μεταξύ, μπορείτε να στείλετε μήνυμα σε κάποιον πληροφοριοδότη της Σιουάν στο Κάεμλυν, ώστε να είναι εκεί όταν θα φτάσουν η Μεράνα Σεντάι κι η αντιπροσωπεία».