Ο Ραντ πήρε μια καρέκλα δίπλα στο τραπέζι όπου το σπαθί του αναπαυόταν πάνω στο Σκήπτρο του Δράκοντα. Ο αγώνας είχε κρατήσει μονάχα μερικές στιγμές, όμως ένιωθε τα γόνατά του να λυγίζουν. Ο Λουζ Θέριν σχεδόν είχε αναλάβει τον έλεγχο, ή τουλάχιστον είχε σχεδόν πάρει το σαϊντίν. Πριν, στη σχολή, ο Ραντ κορόιδευε τον εαυτό του, τώρα όμως δεν μπορούσε να το κάνει πια.
Ο Τάιμ δεν έδειξε αν το είχε αντιληφθεί. Έσκυψε να πάρει το γράμμα κι έριξε μια ματιά πριν το ξαναδώσει στον Ραντ με μια μικρούλα υπόκλιση.
Ο Ραντ έχωσε την περγαμηνή στην τσέπη του. Τίποτα δεν τάραζε τον Τάιμ· τίποτα δεν έπληττε την αυτοκυριαρχία του. Γιατί ήθελε να τον σκοτώσει ο Λουζ Θέριν; «Έτσι που ήθελες να τα βάλεις με τις Άες Σεντάι, ξαφνιάζομαι που δεν προτείνεις χτύπημα στον Σαμαήλ. Εγώ κι εσύ μαζί, ίσως μαζί με μερικούς από τους πιο δυνατούς μαθητές, μπορούμε να εμφανιστούμε μπροστά του μέσω πύλης. Αυτόν τον άνθρωπο σίγουρα τον έστειλε ο Σαμαήλ».
«Ίσως», είπε κοφτά ο Τάιμ, ρίχνοντας μια ματιά στον Φαιό. «Και τι δεν θα ’δινα για να βεβαιωθώ». Αυτό έμοιαζε να είναι η καθαρή αλήθεια. «Όσο για το Ίλιαν, αμφιβάλλω αν θα ήταν τόσο εύκολο όσο το να ξεφορτωθεί κανείς δύο Άες Σεντάι. Όλο σκέφτομαι τι θα έκανα στη θέση του Σαμαήλ. Θα έβαζα ένα πλέγμα από ξόρκια φύλαξης στο Ίλιαν, έτσι ώστε αν κάποιος άνδρας έστω σκεφτόταν να διαβιβάσει, θα ήξερα αμέσως πού ακριβώς ήταν και θα τα έκανα όλα παρανάλωμα του πυρός πριν προλάβει να πάρει ανάσα».
Κι ο Ραντ έτσι έβλεπε την κατάσταση· κανένας δεν ήξερε καλύτερα από τον Σαμαήλ πώς να υπερασπίζεις έναν τόπο. Ίσως απλώς να ήταν παρανοϊκός ο Λουζ Θέριν. Ίσως ακόμα και να ζήλευε. Ο Ραντ προσπάθησε να πείσει τον εαυτό του ότι δεν απέφευγε τη σχολή επειδή ο ίδιος ζήλευε, αλλά πάντα ένιωθε κάτι παράξενο κοντά στον Τάιμ. «Έφερες το νέο. Σου συνιστώ να φροντίσεις την εκπαίδευση αυτού του Τζάχαρ Ναρίσμα. Εκπαίδευσέ τον καλά. Ίσως χρειαστεί να χρησιμοποιήσει σύντομα την ικανότητά του».
Για μια στιγμή τα μαύρα μάτια του Τάιμ άστραψαν, κι ύστερα έγειρε λιγάκι το κεφάλι. Δίχως λέξη, άδραξε το σαϊντίν κι άνοιξε μια πύλη εκεί μπροστά. Ο Ραντ πίεσε τον εαυτό του να καθίσει, άδειος, ώσπου ο άλλος χάθηκε κι η πύλη μίκρυνε σχηματίζοντας μια εκτυφλωτική γραμμή φωτός· δεν μπορούσε να ρισκάρει άλλη μια αναμέτρηση με τον Λουζ Θέριν, εκεί που αν έχανε θα αναγκαζόταν να πολεμήσει τον Τάιμ. Γιατί άραγε ο Λουζ Θέριν ήθελε τον Τάιμ νεκρό; Ο Λουζ Θέριν έδειχνε να θέλει τους πάντες νεκρούς, συμπεριλαμβανομένου του ιδίου.
Ήταν ένα γεμάτο πρωινό, ένας λόγος παραπάνω που ο ουρανός ήταν ακόμα γκρίζος. Τα καλά νέα ήταν σημαντικότερα από τα άσχημα. Κοίταξε τον Φαιό που ήταν σωριασμένος στο χαλί· η πληγή πρέπει να είχε καυτηριαστεί τη στιγμή που άνοιγε, όμως η Κυρά Χάρφορ σίγουρα δεν θα του το άφηνε ασχολίαστο, έστω και δίχως λόγια, αν υπήρχε έστω και μια σταγόνα αίμα στο χαλί. Όσο για την Θαλασσινή Κυρά των Κυμάτων, ας καθόταν να βράζει στο ζουμί της· ο Ραντ είχε αρκετές σκοτούρες και το τελευταίο που χρειαζόταν ήταν άλλη μια κακιωμένη γυναίκα.
Η Ναντέρα κι η Τζαλάνι ακόμα σάλευαν από πόδι σε πόδι κοντά στην πόρτα. Κανονικά θα έπρεπε να είχαν πάει στις θέσεις τους έξω μόλις είχε φύγει ο Τάιμ.
«Αν είστε αναστατωμένες για τον Φαιό», είπε ο Ραντ, «ξεχάστε το. Μόνο ένας βλάκας περιμένει ότι μπορεί να προσέξει έναν Φαιό, εκτός από καθαρή τύχη, κι εσείς δεν είστε βλάκες».
«Δεν είναι αυτό», είπε μουδιασμένα η Ναντέρα. Το σαγόνι της Τζαλάνι ήταν τόσο σφιγμένο που φαινόταν καθαρά ότι πάλευε να μην μιλήσει.
Ο Ραντ το κατάλαβε αμέσως. Δεν πίστευαν ότι έπρεπε να είχαν εντοπίσει τον Φαιό, όμως ντρέπονταν που δεν το είχαν καταφέρει. Ντρέπονταν γι’ αυτό και φοβόταν για τη ντροπή που θα ένιωθαν αν διαδιδόταν η είδηση της «αποτυχίας» τους. «Δεν θέλω να μάθει κανείς ότι ήταν εδώ ο Τάιμ, ούτε τι είπε. Ο κόσμος είναι ανήσυχος που υπάρχει η σχολή κάπου κοντά στην πόλη και δεν χρειάζεται να φοβάται επιπλέον μήπως κάνουν έτσι την εμφάνισή τους ο Τάιμ ή κάποιος μαθητής. Νομίζω ότι το καλύτερο θα είναι να κρατήσουμε το στόμα μας κλειστό για ό,τι συνέβη σήμερα το πρωί. Δεν μπορούμε να κρατήσουμε μυστικό το πτώμα, όμως θέλω να υποσχεθείτε ότι δεν θα πείτε τίποτα παρά μόνο ότι ένας άνδρας επιχείρησε να με σκοτώσει και σκοτώθηκε γι’ αυτό. Αυτό είναι το μόνο που σκοπεύω να πω, και δεν θα ήθελα να με βγάλετε ψεύτη».
Στα πρόσωπά τους έλαμψε η ευγνωμοσύνη. «Έχω τοχ», μουρμούρισαν σχεδόν εν χορώ.
Ο Ραντ ξερόβηξε τραχιά· δεν ήταν αυτό που ήθελε, τουλάχιστον όμως τις είχε κάνει να ηρεμήσουν. Ξαφνικά, του πέρασε από το μυαλό ένας τρόπος για να αντιμετωπίσει το θέμα της Σούλιν. Δεν θα της άρεσε, άλλα θα εκπλήρωνε το τοχ της, ίσως και με το παραπάνω, επειδή ήταν κάτι που δεν θα της άρεσε, κι επίσης θα ανακούφιζε κάπως τη συνείδησή του και θα ξεπλήρωνε εν μέρει το τοχ του προς τη Σούλιν.