«Πώς έχει η κατάσταση, λοιπόν;» ρώτησε η Ηλαίην. Κάτι έτρεχε εδώ. Η Σιουάν σε φοβέριζε, σε τσιγκλούσε, σε στρίμωχνε στη γωνία· δεν σου έφερνε σούπα, δεν καθόταν στο κρεβάτι να φλυαρεί σαν να ήταν φιλενάδα σου. «Νόμιζα ότι όλα πήγαιναν όσο το δυνατόν καλύτερα υπό αυτές τις συνθήκες». Η Νυνάβε της έριξε μια ματιά που κατάφερνε να δείξει ταυτοχρόνως δυσπιστία και σκληρά μαζί. Ε, μα κι αυτή έπρεπε να καταλαβαίνει τι εννοούσε η Ηλαίην.
Η Σιουάν στριφογύρισε για να την κοιτάξει κατά πρόσωπο, όμως μίλησε και στη Νυνάβε επίσης. «Πέρασα από το σπίτι του Λογκαίν. Έξι αδελφές διατηρούν τη θωράκισή του, όπως ακριβώς και τότε που είχε συλληφθεί. Προσπάθησε να τη σπάσει όταν κατάλαβε πως ξέραμε ότι είχε Θεραπευθεί, κι είπαν πως αν τη θωράκιση την κρατούσαν μόνο πέντε, ίσως να τα είχε καταφέρει. Είναι, λοιπόν, εξίσου δυνατός όπως τότε, ή σχεδόν εξίσου, τόσο που δεν έχει διαφορά. Εγώ όχι. Ούτε κι η Σιουάν. Θέλω να ξαναδοκιμάσεις, Νυνάβε».
«Το ήξερα!» Η Νυνάβε πέταξε το κουτάλι της στο δίσκο. «Το ήξερα ότι είχες λόγο γι’ αυτό! Ε, λοιπόν, είμαι τόσο κουρασμένη που δεν μπορώ να διαβιβάσω, και δεν θα είχε σημασία αν δεν ήμουν. Δεν μπορείς να Θεραπεύσεις αυτό που έχει Θεραπευθεί. Φύγε από δω και πάρε μαζί σου αυτή την απαίσια σούπα!» Από την απαίσια σούπα δεν είχε μείνει ούτε η μισή, κι η γαβάθα ήταν μεγάλη.
«Το ξέρω ότι δεν γίνεται!» της αντιγύρισε η Σιουάν. «Και το πρωί ήξερα ότι το σιγάνεμα δεν Θεραπεύεται!»
«Μια στιγμή, Σιουάν», είπε η Ληάνε. «Νυνάβε, συνειδητοποιείς τι ρισκάρουμε ερχόμενες εδώ μαζί; Αυτό εδώ δεν είναι κανένα δωμάτιο σε σοκάκι με την τοξότρια τη φίλη σας να στέκει φρουρός· σ’ ολόκληρο το σπίτι υπάρχουν γυναίκες, με μάτια για να δουν και γλώσσα για να μιλήσουν. Αν μαθευτεί ότι η Σιουάν κι εγώ παίζαμε παιχνίδι με όλες —ακόμα και σε δέκα χρόνια από τώρα— ε, αρκεί να πούμε ότι κι οι Άες Σεντάι τιμωρούνται, και πιθανότατα θα είμαστε σε κανένα αγρόκτημα να τσαπίζουμε τα λάχανα ακόμα κι όταν τα μαλλιά μας ασπρίσουν. Ήρθαμε εξαιτίας αυτού που κάνατε για μας, για να κάνουμε μια καινούρια αρχή».
«Γιατί δεν πήγατε σε κάποια Κίτρινη;» ρώτησε η Ηλαίην. «Οι περισσότερες τώρα θα πρέπει να ξέρουν όσα κι η Νυνάβε». Η Νυνάβε έριχνε αγανακτισμένα βλέμματα με το κουτάλι στο στόμα. Απαίσια σούπα;
Η Σιουάν κι η Ληάνε κοιτάχτηκαν και στο τέλος η Σιουάν είπε απρόθυμα, «Αν πάμε σε κάποια αδελφή, τότε θα το μάθουν όλες, είτε αμέσως είτε αργότερα. Αν το κάνει η Νυνάβε, ίσως όσες μας μέτρησαν σήμερα πιστέψουν πως έκαναν λάθος. Υποτίθεται πως όλες οι αδελφές είναι ίσες, κι υπήρξαν Άμερλιν που μόλις κατάφερναν να διαβιβάσουν για να κερδίσουν το επώμιο, αλλά, αν εξαιρέσεις τις Άμερλιν και τις επικεφαλής των Άτζα, τότε, κατά το έθιμο, όταν η άλλη είναι πιο δυνατή από σένα, θεωρείται ότι πρέπει να της παραχωρήσεις τη θέση σου».
«Δεν καταλαβαίνω», είπε η Ηλαίην. Η όλη κατάσταση ήταν ένα καλό μάθημα γι’ αυτήν· η ιεραρχία φαινόταν λογική, όμως, όπως φαινόταν, ήταν από τα πράγματα που δεν μάθαινες παρά μόνο όταν γινόσουν Άες Σεντάι. Από δω κι από κει είχε ακούσει αρκετές νύξεις κι υποψιαζόταν ότι σε πολλά πράγματα η πραγματική εκπαίδευση άρχιζε όταν έβαζες το επώμιο. «Αν η Νυνάβε μπορεί όντως να σε Θεραπεύσει ξανά, τότε είσαι δυνατότερη».
Η Ληάνε κούνησε το κεφάλι. «Καμία δεν έχει Θεραπευτεί ποτέ από το σιγάνεμα. Ίσως οι άλλες θεωρήσουν ότι είναι κάτι αντίστοιχο τού να είσαι αδέσποτη. Αυτό σημαίνει ότι είσαι σε κάπως κατώτερη θέση από εκείνη που θα είχες μόνο βάσει της δύναμής σου. Ίσως συνυπολογιστεί με κάποιον τρόπο το ότι πριν ήμασταν αδύναμες. Αν η Νυνάβε δεν μπορούσε να μας Θεραπεύσει τελείως την πρώτη φορά, ίσως βρεθούμε στα δύο τρίτα της θέσης που είχαμε, ή στο μισό. Ακόμα κι αυτό θα ήταν καλύτερο απ’ αυτό που έχουμε τώρα, αλλά οι περισσότερες εδώ θα ήταν εξίσου δυνατές, και πολλές θα ήταν δυνατότερες». Η Ηλαίην έμεινε να την κοιτάζει, πιο μπερδεμένη από ποτέ. Η Νυνάβε έμοιαζε σαν να είχε φάει κεραμίδα.
«Όλα μετράνε», εξήγησε η Σιουάν. «Ποια έμαθε γρηγορότερα, ποια πέρασε λιγότερο χρόνο ως μαθητευόμενη κι ως Αποδεχθείσα. Υπάρχουν λογής-λογης αποχρώσεις. Δεν μπορείς να πεις με ακρίβεια πόσο δυνατή είναι κάποια αδελφή. Δύο γυναίκες δείχνουν να έχουν την ίδια δύναμη· ίσως να είναι εξίσου δυνατές, ίσως όχι, αλλά ο μόνος τρόπος για να το μάθουμε με ακρίβεια θα ήταν μια μονομαχία, και, δόξα στο Φως, είμαστε υπεράνω αυτού. Αν η Νυνάβε δεν μας επαναφέρει στη δύναμη που είχαμε, κινδυνεύουμε να βρεθούμε σε κατώτερη θέση».
Η Ληάνε συνέχισε αμέσως. «Η ιεραρχία υποτίθεται πως δεν καθορίζει τίποτα πέρα από την καθημερινή ζωή, μα δεν είναι έτσι. Η συμβουλή κάποιας με ανώτερη θέση έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από τη συμβουλή κάποιας με κατώτερη. Δεν είχε σημασία όσο ήμασταν σιγανεμένες. Δεν είχαμε θέση· ό,τι λέγαμε, το έκριναν με βάση την αξία του. Τώρα, δεν θα είναι έτσι».