«Στάσου μια στιγμή», είπε η Μουαραίν, σταματώντας την άλλη Άες Σεντάι λίγο πριν φτάσει στην πόρτα. «Ίσως μπορέσεις να δώσεις απαντήσεις σε κάποιες ερωτήσεις μου».
«Θα προσπαθήσω». Ξαφνικά η Βαντέν χαμογέλασε. «Η Αντελέας υποστηρίζει ότι έπρεπε να διαλέξω το Καφέ. Ρώτα». Έβαλε τσάι σε δυο φλιτζάνια, έδωσε το ένα στη Μουαραίν και ύστερα κάθισε σε μια καρέκλα κοντά στη φωτιά.
Τα φλιτζάνια άχνιζαν, καθώς η Μουαραίν συλλογιζόταν τις ερωτήσεις της με προσοχή. Να βρω οι απαντήσεις, δίχως να αποκαλύψω πολλά. «Το Κέρας του Βαλίρ δεν αναφέρεται στις Προφητείες, αλλά σχετίζεται πουθενά με τον Δράκοντα;»
«Όχι. Εκτός του ότι το Κέρας πρέπει να βρεθεί πριν το Τάρμον Γκάι’ντον και ότι ο Δράκοντας πρέπει να πολεμήσει στην Τελευταία Μάχη, δεν υπάρχει μεταξύ τους καμία σχέση». Η ασπρομάλλα γυναίκα στάθηκε περιμένοντας, πίνοντας το τσάι της.
«Συνδέει κάτι τον Δράκοντα με το Τόμαν Χεντ;»
Η Βαντέν δίστασε. «Ναι, και όχι. Γι’ αυτό τσακωνόμαστε με την Αντελέας». Η φωνή της πήρε δασκαλίστικο τόνο, θυμίζοντας, προς στιγμήν, Καφέ αδελφή. «Υπάρχει ένας στίχος στο πρωτότυπο, ο οποίος μεταφράζεται κυριολεκτικά ως «Πέντε πηγαίνουν καλπάζοντας και τέσσερις γυρίζουν. Πάνω από τους παρατηρητές εκείνος θα ανακηρυχθεί, θα διασχίσει φλεγόμενος τον ουρανό, κρατώντας λάβαρο... « Και πάει λέγοντας. Το ζήτημα είναι, η λέξη μα’βρον. Εγώ λέω ότι δεν πρέπει να μεταφραστεί ως ‘παρατηρητές’, που είναι α’βρον. Το μα’βρον έχει ιδιαίτερη σημασία. Υποστηρίζω ότι εννοεί τους Παρατηρητές Πάνω από τα Κύματα, αν και αυτοαποκαλούνται Ντο Μιέρε Α’βρον, φυσικά, και όχι Μα’βρον. Η Αντελέας λέει ότι κακώς το σκαλίζω τόσο. Αλλά εγώ πιστεύω ότι εννοεί πως ο Ξαναγεννημένος Δράκοντας θα εμφανιστεί κάπου πάνω από το Τόμαν Χεντ, στο Άραντ Ντόμον, ή στη Σαλδαία. Η Αντελέας μπορεί να με περνά για χαζή, αλλά εγώ προσέχω κάθε ψίθυρο που μας έρχεται από τη Σαλδαία αυτόν τον καιρό. Ο Μάζριμ Τάιμ μπορεί να διαβιβάζει, έτσι άκουσα, και οι αδελφές μας ακόμα δεν κατόρθωσαν να τον στριμώξουν. Αν Ξαναγεννηθεί ο Δράκοντας και βρεθεί το Κέρας του Βαλίρ, τότε η Τελευταία Μάχη θα έρθει σύντομα. Ίσως να μην τελειώσουμε την ιστορία που γράφουμε». Ανατρίχιασε και μετά γέλασε ξαφνικά. «Αλλόκοτο που ανησυχώ γι’ αυτό. Μάλλον στ’ αλήθεια γίνομαι σαν τις Καφέ. Φρικτό και μόνο να το σκέφτεσαι. Η επόμενη ερώτηση σου».
«Νομίζω πως δεν χρειάζεται να ανησυχείς για τον Μάζριμ Τάιμ», είπε αφηρημένα η Μουαραίν. Ήταν μια σχέση με το Τόμαν Χεντ, αν και μικρή και αόριστη. «Θα τον αντιμετωπίσουμε όπως και τον Λογκαίν. Η Σαντάρ Λογκόθ;»
«Η Σαντάρ Λογκόθ!» η Βαντέν ξεφύσηξε. «Εν συντομία, την πόλη την κατέστρεψε το ίδιο της το μίσος, αφού όλα τα ζωντανά πλάσματα εκεί, με εξαίρεση τον Μόρντεθ, τον σύμβουλο που έδωσε το έναυσμα, χρησιμοποίησαν τις τακτικές των Σκοτεινόφιλων εναντίων των Σκοτεινόφιλων· τώρα αυτός βρίσκεται παγιδευμένος εκεί, περιμένοντας να κλέψει μια ψυχή. Δεν είναι ασφαλές να μπεις και τίποτα στην πόλη δεν είναι ασφαλές για να το αγγίξεις. Αυτά όμως τα ξέρουν όλες οι μαθητευόμενες που κοντεύουν να γίνουν Αποδεχθείσες. Για ολόκληρη την ιστορία, πρέπει να μείνεις εδώ ένα μήνα και να ακούς την Αντελέας να σου κάνει διάλεξη —αυτή γνωρίζει όσα αφορούν την πόλη— αλλά ακόμα κι εγώ μπορώ να σου πω ότι δεν υπάρχει σχέση με τον Δράκοντα. Αυτό το μέρος είχε πεθάνει εκατό χρόνια πριν σηκωθεί ο Γιούριαν Στόουνμποου από τις στάχτες των Πολέμων των Τρόλοκ και σ’ όλη την ιστορία των ψεύτικων Δρακόντων εκείνος ήταν ο κοντινότερος χρονικά σ’ αυτή την πόλη».
Η Μουαραίν σήκωσε το χέρι της. «Δεν μίλησα ξεκάθαρα και δεν λέω για Δράκοντα, τώρα, είτε Ξαναγεννημένο, είτε ψεύτικο. Μπορείς να φανταστείς οποιοδήποτε λόγο για τον οποίο ένας Ξέθωρος θα έπαιρνε κάτι που προέρχεται από τη Σαντάρ Λογκόθ;»
«Αν ήξερε τι ήταν το αντικείμενο, όχι. Το μίσος που κατέστρεψε τη Σαντάρ Λογκόθ ήταν το μίσος που σκόπευαν να χρησιμοποιήσουν εναντίον του Σκοτεινού· θα κατέστρεφε τους Σκιογέννητους, όπως και εκείνους που περπατούν στο Φως. Έχουν δίκιο που φοβούνται τη Σαντάρ Λογκόθ όσο κι εμείς».
«Και τι μπορείς να μου πεις για τους Αποδιωγμένους;»
«Πηδάς από το ένα θέμα στο άλλο. Μπορώ να σου πω λίγα περισσότερα απ’ όσα έμαθες ως μαθητευόμενη. Ελάχιστα παραπάνω είναι γνωστά για τους Ανώνυμους. Θέλεις να σου πω αυτά που μάθαμε και οι δύο τότε που ήμασταν κοριτσάκια;»
Για μια στιγμή, η Μουαραίν έμεινε σιωπηλή. Δεν ήθελε να πει πολλά, αλλά και η Βαντέν και η Αντελέας είχαν περισσότερες γνώσεις πρόχειρες στο νου τους απ’ όσες υπήρχαν οπουδήποτε αλλού εκτός από το Λευκό Πύργο· αλλά εκεί την περίμεναν περισσότερα προβλήματα, που δεν ήθελε να τα αντιμετωπίσει τώρα. Άφησε το όνομα να ξεχυθεί από τα χείλη της, σαν να της δραπέτευε. «Λανφίαρ».