«Στις μεγάλες βιβλιοθήκες», απάντησε αργά ο Θομ. «Σε αρκετές μεταφράσεις, ακόμα και στην Παλιά Γλώσσα, εδώ κι εκεί». Ο Ραντ έκανε να ρωτήσει αν υπήρχε τρόπος γι’ αυτόν να βρει ένα, αλλά ο βάρδος συνέχισε. «Η Παλιά Γλώσσα έχει μουσική μέσα της, αλλά είναι πολλοί, ακόμα και μεταξύ των αρχόντων, που βαριούνται να την ακούν τώρα πια. Οι ευγενείς υποτίθεται πως μαθαίνουν την Παλιά Γλώσσα, αλλά πολλοί μαθαίνουν απλώς όσα χρειάζονται για να εντυπωσιάζουν εκείνους που δεν την ξέρουν. Οι μεταφράσεις δεν έχουν τον ίδιο ήχο, εκτός αν είναι στον Υψηλό Ρυθμό, και, μερικές φορές, αυτό αλλάζει το νόημα περισσότερο από κάθε μετάφραση. Υπάρχει μια στροφή στον Κύκλο —δεν έχει ρυθμό, μιας και είναι μεταφρασμένος κατά λέξη, αλλά το νόημα δεν χάνεται— που πάει κάπως έτσι.
Άπλωσε το χέρι και άγγιξε τους ερωδιούς, που ήταν κεντημένοι στο ψηλό κολάρο του Ραντ.
Για μια στιγμή ο Ραντ έμεινε να τον κοιτάζει με το στόμα ανοιχτό, και, όταν κατόρθωσε να μιλήσει, η φωνή του έτρεμε. «Με το σπαθί είναι πέντε. Λαβή, θήκη, και λεπίδα». Μπορούσε να το νιώσει, για πρώτη φορά από τότε που τον είχε ανακουφίσει η αλοιφή της Σελήνης. Δεν τον πονούσε, αλλά ήξερε πως ήταν εκεί.
«Τόσοι είναι». Ο Θομ γέλασε ξερά. «Θυμήθηκα άλλη μια.
Ο Ραντ κούνησε το κεφάλι για να το αρνηθεί, αλλά ο Θομ δεν φάνηκε να το προσέχει. «Δεν ξέρω πώς μπορεί μια μέρα να χαράξει δυο φορές, αλλά βέβαια σε πολλά δεν βγαίνει νόημα. Η Πέτρα του Δακρίου δεν θα πέσει, αν δεν ανεμίσει το Καλαντόρ ο Ξαναγεννημένος Δράκοντας, αλλά το Ανέγγιχτο Σπαθί βρίσκεται στην Καρδιά της Πέτρας, άρα πώς μπορεί να το ανεμίσει πριν, ε; Εν πάση περιπτώσει. Υποψιάζομαι πως οι Άες Σεντάι θα ήθελαν να κάνουν τα πράγματα να ταιριάξουν όσο καλύτερα γίνεται με τις Προφητείες. Το να πεθάνεις κάπου στις Ρημαγμένες Χώρες θα ήταν μεγάλο τίμημα για να τις ακολουθήσεις».
Ο Ραντ δυσκολεύτηκε να μιλήσει ήρεμα, αλλά τα κατάφερε. «Καμία Άες Σεντάι δεν με χρησιμοποιεί για τίποτα. Σου είπα, η τελευταία φορά που είδα τη Μουαραίν ήταν στο Σίναρ. Είπε ότι μπορώ να πάω όπου θέλω, κι έφυγα».
«Και δεν υπάρχουν Άες Σεντάι τώρα μαζί σας; Καμία;»
«Καμία».
Ο Θομ άγγιξε με τη ράχη του δαχτύλου το κρεμάμενο λευκό μουστάκι του. Φαινόταν ικανοποιημένος, και την ίδια στιγμή μπερδεμένος. «Τότε γιατί ρωτάς για τις Προφητείες; Γιατί έδιωξες τον Ογκιρανό από το δωμάτιο;»
«Να...δεν ήθελα να τον αναστατώσω. Είναι αρκετά νευρικός που έχουμε το Κέρας. Να τι ήθελα να ρωτήσω. Αναφέρεται καθόλου το Κέρας στις — στις Προφητείες;» Ακόμα δεν μπορούσε να το πει όλο. «Υπάρχουν όλοι αυτοί οι ψεύτικοι Δράκοντες, και τώρα βρέθηκε το Κέρας. Όλοι νομίζουν ότι το Κέρας του Βαλίρ, υποτίθεται, θα καλέσει νεκρούς ήρωες για να πολεμήσουν τον Σκοτεινό στην Τελευταία Μάχη, και ο... ο Ξαναγεννημένος Δράκοντας... υποτίθεται ότι θα πολεμήσει τον Σκοτεινό στην Τελευταία Μάχη. Φαινόταν αρκετά φυσικό να ρωτήσω».
«Έτσι φαντάζομαι. Δεν ξέρουν πολλοί ότι ο Ξαναγεννημένος Δράκοντας θα πολεμήσει στην Τελευταία Μάχη, κι αν το ξέρουν, νομίζουν ότι θα πολεμήσει στο πλευρό του Σκοτεινού. Δεν διαβάζουν πολλοί τις Προφητείες για να το μάθουν. Τι ήταν εκείνο που είπες για το Κέρας; ‘Υποτίθεται’;»
«Έμαθα κάποια πράγματα από τότε που χωριστήκαμε, Θομ. Θα έρθουν για όποιον φυσήξει το Κέρας, ακόμα κι αν είναι Σκοτεινόφιλος».
Τα πυκνά φρύδια σηκώθηκαν σχεδόν ως τα μαλλιά του Θομ «Αυτό λοιπόν δεν το ήξερα. Κάτι έμαθες».
«Αυτό δεν σημαίνει ότι θα άφηνα το Λευκό Πύργο να με χρησιμοποιήσει για ψεύτικο Δράκοντα. Δεν θέλω καμία σχέση με Άες Σεντάι, ή με ψεύτικους Δράκοντες, ή με τη Δύναμη, ή...» Ο Ραντ δάγκωσε τη γλώσσα του. Μόλις θυμώνεις αρχίζεις να παραμιλάς. Βλάκα!
«Για ένα καιρό, μικρέ, νόμιζα ότι εσένα ήθελε η Μουαραίν, και μου φαινόταν μάλιστα πως ήξερα γιατί. Ξέρεις, κανένας άνδρας δεν επιλέγει να διαβιβάσει τη Μία Δύναμη. Είναι κάτι που του συμβαίνει, σαν αρρώστια. Δεν μπορείς να κατηγορήσεις κάποιον που αρρώστησε, ακόμα κι αν η αρρώστια του μπορεί να σε σκοτώσει».