«Πολλούς φίλους», συμφώνησε ο Μπαρτέηνς. «Πες στον Γκάλντριαν πόσους και ποιους. Μερικά ονόματα ίσως τον ξαφνιάσουν».
«Ποτέ δεν συνάντησα τον Βασιλιά, Άρχοντα Μπαρτέηνς, και δεν φαντάζομαι να τον συναντήσω ποτέ».
«Φυσικά, Απλώς έτυχε να είσαι σε κείνο το χωριουδάκι. Δεν επέβλεπες την πρόοδο της ανασκαφής εκείνου του αγάλματος. Ένα σπουδαίο εγχείρημα».
«Ναι». Είχε αρχίσει να σκέφτεται πάλι τη Βέριν, και ευχήθηκε να του είχε δώσει μερικές συμβουλές για το πώς να μιλά μ’ έναν άνθρωπο που υπέθετε ότι έλεγε ψέματα. Πρόσθεσε, χωρίς να το καλοσκεφτεί, «Είναι επικίνδυνο να ασχολείσαι με πράγματα από την Εποχή των Θρύλων, αν δεν ξέρεις τι κάνεις».
Ο Μπαρτέηνς κατέβασε το βλέμμα στο ποτήρι του, συλλογισμένος, σαν να είχε πει ο Ραντ κάτι βαθυστόχαστο. «Λες ότι σ’ αυτό το θέμα δεν υποστηρίζεις τον Γκάλντριαν;» είπε τελικά.
«Σου είπα, ποτέ δεν συνάντησα τον Βασιλιά».
«Ναι, φυσικά. Δεν ήξερα ότι οι Αντορίτες παίζουν το Μεγάλο Παιχνίδι τόσο καλά. Δεν βλέπουμε πολλούς εδώ στην Καιρχίν».
Ο Ραντ πήρε μια βαθιά ανάσα για να μην πει στον άλλον όχι δεν έπαιζε το Παιχνίδι τους. «Στο ποτάμι υπάρχουν πολλά πλοία με σιτηρά που έρχονται από το Άντορ».
«Έμποροι και πραματευτές. Ποιος τους δίνει σημασία; Σαν να προσέχεις τα σκαθάρια στα φύλλα». Η φωνή του Μπαρτέηνς έδειχνε περιφρόνηση και για τα σκαθάρια και για τους εμπόρους, όμως έσμιξε πάλι τα φρύδια, σαν να είχε υπαινιχθεί κάτι ο Ραντ. «Δεν είναι πολλοί εκείνοι που ταξιδεύουν συντροφιά με μια Άες Σεντάι. Δείχνεις πολύ νέος για να ’σαι Πρόμαχος. Υποθέτω ότι ο Άρχοντας Ίνγκταρ είναι ο Πρόμαχος της Άες Σεντάι;»
«Είμαστε αυτό που είπαμε ότι είμαστε», είπε ο Ραντ, και έκανε μια γκριμάτσα. Εκτός από μένα.
Ο Μπαρτέηνς εξέταζε απροκάλυπτα το πρόσωπο του Ραντ. «Νέος. Είσαι πολύ νέος για να φέρεις λεπίδα με το σήμα του ερωδιού».
«Η ηλικία μου είναι μικρότερη του έτους», είπε αυτόματα ο Ραντ, και αμέσως ευχήθηκε να μην είχε ανοίξει το στόμα του. Του ακουγόταν ανόητο, αλλά η Βέριν του είχε πει να φερθεί όπως είχε κάνει μπροστά στην Έδρα της Άμερλιν, κι αυτή ήταν η απάντηση που του είχε δώσει ο Λαν. Οι Μεθορίτες θεωρούσαν ότι η μέρα του ονοματίσματός του ήταν η μέρα που του είχε δοθεί το σπαθί.
«Έτσι λοιπόν, Αντορίτης, αλλά όμως εκπαιδευμένος στις Μεθόριες. Ή εκπαιδευμένος από Πρόμαχο;» Τα μάτια του Μπαρτέηνς στένεψαν, καθώς μελετούσε τον Ραντ. «Απ’ ό,τι αντιλαμβάνομαι, η Μοργκέις έχει ένα μοναχογιό. Άκουσα ότι τον λένε Γκάγουιν. Πρέπει να είσαι συνομήλικός του».
«Τον συνάντησα», είπε επιφυλακτικά ο Ραντ.
«Αυτά τα μάτια. Αυτά τα μαλλιά. Άκουσα ότι οι Αντορανή βασιλική γενιά έχει σχεδόν τα χρώματα των Αελιτών στα μαλλιά και τα μάτια».
Ο Ραντ σκόνταψε, αν και το πάτωμα ήταν από λείο μάρμαρο. «Δεν είμαι Αελίτης, Άρχοντα Μπαρτέηνς, και, επίσης, δεν είμαι της βασιλικής γενιάς».
«Όπως θέλεις. Μου έδωσες πολλά να σκεφτώ. Πιστεύω ότι ίσως βρούμε κοινά σημεία, όταν ξανανταμώσουμε». Ο Μπαρτέηνς ένευσε και σήκωσε ελαφρά το ποτήρι του σε χαιρετισμό, κι έπειτα στράφηκε να μιλήσει σ’ έναν γκριζομάλλη με πολλές πολύχρωμες ρίγες στο πανωφόρι του.
Ο Ραντ τίναζε το κεφάλι του και προχώρησε, μακριά από τις συζητήσεις. Ήταν δύσκολη η κουβέντα με έναν Καιρχινό άρχοντα· δεν ρίσκαρε να μιλήσει με δύο μαζί. Ο Μπαρτέηνς έμοιαζε να βρίσκει βαθιά νοήματα στα πιο ασήμαντα σχόλια. Ο Ραντ συνειδητοποίησε ότι είχε μάθει αρκετά για το Ντάες Νταε’μαρ ώστε να ξέρει ότι δεν είχε την παραμικρή ιδέα πώς παιζόταν. Ματ, Χούριν, βρείτε κάτι γρήγορα, οτιδήποτε, για να φύγουμε από δω. Αυτοί οι άνθρωποι είναι τρελοί.
Και ύστερα μπήκε σε μια άλλη αίθουσα, και ο βάρδος στην άλλη μεριά της που έπαιζε άρπα και απήγγειλε μια ιστορία από το Μεγάλο Κυνήγι του Κέρατος ήταν ο Θομ Μέριλιν. Ο Ραντ μαρμάρωσε. Ο Θομ δεν έδειξε να τον βλέπει, αν και το βλέμμα του πέρασε δυο φορές από πάνω του. Φαινόταν ότι ο Θομ εννοούσε αυτό που είχε πει, να χωριστούν μια και καλή.
Ο Ραντ γύρισε να φύγει, αλλά μια γυναίκα γλίστρησε με σίγουρες κινήσεις μπροστά του και ακούμπησε το χέρι της στο στήθος του, ενώ η δαντέλα έπεφτε για να αποκαλύψει ένα απαλό χεράκι. Το κεφάλι της μόλις που έφτανε ως τον ώμο του, αλλά ο πύργος των μαλλιών της έφτανε τα μάτια του. Το ψηλό κολάρο του φορέματος της άπλωνε πολύπτυχες δαντέλες κάτω από το πηγούνι της, και ρίγες κάλυπταν το μπροστινό μέρος της σκουρογάλανης φορεσιάς κάτω από το στήθος της. «Εγώ είμαι η Αλαίην Σούλιαντρεντ, κι εσύ ο διάσημος Ραντ αλ’Θορ. Φαντάζομαι πως ο Μπαρτέηνς έχει δικαίωμα να σου μιλήσει πρώτος μέσα στο μέγαρό του, αλλά είμαστε όλοι μαγεμένοι απ’ αυτά που ακούμε για σένα. Άκουσα μάλιστα ότι παίζεις φλάουτο. Μπορεί να είναι αλήθεια;»