Ήρθε και ο Λόιαλ και ξαναπήγαν προς το αρχοντικό, όπου βρήκαν στην πορτούλα τον Ματ, ο οποίος την άνοιξε ακριβώς τη στιγμή που ο Ραντ άπλωνε το χέρι στο χερούλι. «Η Βέριν λέει να μην κάνεις τίποτα. Αν ο Χούριν βρήκε πού έχουν το Κέρας, τότε, λέει η Βέριν, αυτό είναι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, προς το παρόν. Λέει ότι θα φύγουμε αμέσως μόλις γυρίσεις και καταστρώσετε το σχέδιο. Κι εγώ λέω ότι είναι η τελευταία φορά που τρέχω πέρα-δώθε με μηνύματα Αν θέλεις να πεις κάτι σε κάποιον, να πας να του το πεις μόνος σου την άλλη φορά». Ο Ματ κοίταξε στο σκοτάδι πέρα από τους τρεις. «Είναι κάπου εκεί το Κέρας; Σε κάποιο βοηθητικό κτίριο; Είδατε το εγχειρίδιο;»
Ο Ραντ τον έστριψε και τον ξανάβαλε μέσα. «Δεν είναι εδώ, Ματ. Ελπίζω η Βέριν να έχει κάποια καλή ιδέα, τι να κάνουμε μετά· εμένα δεν μου έρχεται τίποτα».
Ο Ματ έδειξε ότι ήθελε να ρωτήσει κάτι, αλλά άφησε τον Ραντ να τον σπρώξει στον αμυδρά φωτισμένο διάδρομο. Θυμήθηκε μάλιστα και περπάτησε με χωλό βήμα, όταν ανέβηκαν πάνω.
Όταν ο Ραντ και οι υπόλοιποι ξαναμπήκαν στις αίθουσες, που ήταν γεμάτες ευγενείς, αρκετοί τους κοίταξαν. Ο Ραντ αναρωτήθηκε μήπως, με κάποιον τρόπο, είχαν μάθει κάτι γι’ αυτά που είχαν συμβεί εκεί έξω, αν έπρεπε να είχε στείλει τον Χούριν και τον Ματ στην μπροστινή αίθουσα για να περιμένουν, αλλά μετά κατάλαβε ότι τα βλέμματα ήταν ίδια όπως και πριν, υπολογιστικά, περίεργα, δείχνοντας απορία για το τι έκαναν ο άρχοντας και ο Ογκιρανός. Γι’ αυτούς τους ανθρώπους, οι υπηρέτες ήταν αόρατοι. Κανένας δεν τους πλησίασε, εφόσον ήταν μαζί. Φαινόταν ότι το Μεγάλο Παιχνίδι είχε κανόνες για τις συνομωσίες· επιτρεπόταν να κρυφακούσεις μια ιδιωτική συζήτηση, αν μπορούσες, μα όχι να εισβάλλεις σ’ αυτήν.
Η Βέριν και ο Ίνγκταρ στέκονταν μαζί, κι έτσι ήταν κι αυτοί μόνοι. Ο Ίνγκταρ φαινόταν κάπως ζαλισμένος. Η Βέριν έριζε μια ματιά στον Ραντ και τους άλλους, έσμιξε τα φρύδια βλέποντας την έκφρασή τους, και μετά έσιαξε το σάλι της και ξεκίνησε για την έξοδο.
Καθώς την έφτανε, ο Μπαρτέηνς εμφανίστηκε, σαν να του είχε πει κάποιος ότι έφευγαν. «Φεύγετε τόσο νωρίς; Βέριν Σεντάι, δεν μπορώ να σε ικετεύσω να μείνεις κι άλλο;»
Η Βέριν κούνησε το κεφάλι. «Πρέπει να φύγουμε, Άρχοντα Μπαρτέηνς. Έχω χρόνια να έρθω στην Καιρχίν. Χάρηκα για την πρόσκλησή σου προς τον νεαρό Ραντ. Ήταν πολύ... ενδιαφέρον».
«Τότε η Χάρη ας σας συνοδεύει ως το πανδοχείο σας. Το Μεγάλο Δένδρο, σωστά; Ίσως μου χαρίζατε την παρουσία σας κάποια άλλη φορά; Θα με τιμούσες, Βέριν Σεντάι, και συ, Άρχοντα Ραντ, κι εσύ, Άρχοντα Ίνγκταρ, και φυσικά κι εσύ, Λόιαλ, γιε του Άρεντ, του γιου του Χάλαν». Υποκλίθηκε, κάπως βαθύτερα στην Άες Σεντάι απ’ όσο στους άλλους, μα και πάλι δεν ήταν παρά κάτι παραπάνω από ένα νεύμα της κεφαλής.
Η Βέριν αποκρίθηκε μ’ ένα νεύμα. «Ίσως. Το Φως να σε φωτίζει, Άρχοντα Μπαρτέηνς». Γύρισε και πλησίασε τις πόρτες.
Καθώς ο Ραντ έκανε να ακολουθήσει τους άλλους, ο Μπαρτέηνς τον έπιασε με δυο δάχτυλα από το μανίκι, κρατώντας τον εκεί. Ο Ματ φάνηκε έτοιμος να σταματήσει κι αυτός, ώσπου ο Χούριν τον έσπρωξε προς τη Βέριν και τους άλλους.
«Μπαίνεις πιο βαθιά στο Παιχνίδι απ’ όσο νόμιζα», είπε ο Μπαρτέηνς με απαλή φωνή. «Όταν άκουσα το όνομά σου, δεν το πίστευα, αλλά όμως ήρθες, και ταιριάζεις με την περιγραφή, και... Μου έδωσαν ένα μήνυμα για σένα. Σκέφτομαι, τελικά, να σου το παραδώσω».
Ο Ραντ ένιωσε τσιμπηματάκια στη ραχοκοκαλιά του, καθώς μιλούσε ο Μπαρτέηνς, και στο τέλος έμεινε κοιτάζοντάς τον. «Μήνυμα; Από ποιον; Από την Αρχόντισσα Σελήνη;»
«Από έναν άνδρα. Όχι του είδους για το οποίο συνήθως μεταφέρω μηνύματα, αλλά έχει... ορισμένες... αξιώσεις από μένα, τις οποίες δεν μπορώ να αγνοήσω. Δεν είπε το όνομά του, αλλά ήταν Λαγκαρντινός. Ααα! Τον γνωρίζεις».
«Τον γνωρίζω». Ο Φάιν άφησε μήνυμα; Ο Ραντ κοίταξε το μεγάλο προθάλαμο ολόγυρά του. Ο Ματ και η Βέριν και οι άλλοι περίμεναν πλάι στις πόρτες. Υπηρέτες με λιβρέες στέκονταν άκαμπτοι κοντά στους τοίχους, έτοιμοι να τρέξουν με οποιαδήποτε διαταγή, μα έμοιαζαν σαν να μην άκουγαν και σαν να μην έβλεπαν. Από τα ενδότερα του μεγάρου ακουγόταν οι φασαρίες των συγκεντρωμένων. Δεν έμοιαζε με μέρος όπου ίσως επιτίθονταν Σκοτεινόφιλοι. «Τι μήνυμα;»
«Λέει ότι θα σε περιμένει στο Τόμαν Χεντ. Έχει αυτό που αναζητάς και, αν το θέλεις, πρέπει να τον ακολουθήσεις. Αν αρνηθείς να τον ακολουθήσεις, θα καταδιώξει το αίμα σου, και τους ανθρώπους σου, κι όσους αγαπάς, μέχρι να τον αντιμετωπίσεις. Φαίνεται τρελό, φυσικά, ένας άνθρωπος σαν κι αυτόν να λέει ότι θα καταδιώξει έναν άρχοντα, αλλά όμως είχε κάτι πάνω του. Νομίζω πως είναι τρελός —αρνήθηκε μάλιστα πως είσαι άρχοντας, όπως μπορεί να δει ο καθένας με μια ματιά— αλλά και πάλι υπάρχει κάτι. Τι μεταφέρει μαζί του, με Τρόλοκ για να το φυλάνε; Τι αναζητάς;» Ο Μπαρτέηνς φάνηκε να σοκάρεται από την ευθύτητα των ίδιων του των ερωτήσεων.