Η Βέριν την κοίταξε για λίγο, και μετά σηκώθηκε και πλησίασε τον Τράγιαλ. Αυτός δεν σάλεψε, καθώς εκείνη ακουμπούσε τα χέρια της στο στήθος του, δεν έπαιξε καν το μάτι του αναγνωρίζοντας την παρουσία της. Με μια σφυριχτή ανάσα, η Βέριν τινάχτηκε πίσω, κοιτάζοντάς τον, και μετά γύρισε για να αντικρίσει τους Πρεσβύτερους. «Είναι... άδειος. Αυτό το σώμα ζει, αλλά δεν υπάρχει τίποτα μέσα του. Τίποτα». Όλοι οι Πρεσβύτεροι είχαν ένα βλέμμα αβάσταχτης θλίψης.
«Τίποτα», είπε απαλά μια Πρεσβύτερη. Το βλέμμα της φαινόταν να σηκώνει όλο τον πόνο που έλειπε από το βλέμμα του Τράγιαλ. «Ούτε νους. Ούτε ψυχή. Τίποτα δεν έμεινε από τον Τράγιαλ, παρά μόνο το κορμί του».
«Ήταν σπουδαίος Δενδροτραγουδιστής», είπε αναστενάζοντας ένας Πρεσβύτερος.
Η Άλαρ έκανε νόημα, και οι δύο γυναίκες γύρισαν τον Τράγιαλ για να τον οδηγήσουν έξω· χρειάστηκε να τον σπρώξουν για να περπατήσει.
«Ξέρουμε τα ρίσκα», είπε η Βέριν. «Αλλά, όποια κι αν είναι, πρέπει να ακολουθήσουμε το Κέρας του Βαλίρ».
Η Πρεσβύτερη ένευσε. «Το Κέρας του Βαλίρ. Δεν ξέρω ποια είναι τα χειρότερα νέα, το ότι έπεσε σε χέρια Σκοτεινόφιλων, ή ότι βρέθηκε τελικά». Κοίταξε τη σειρά των Πρεσβύτερων· εκείνοι ένευσαν με τη σειρά, ενώ ένας άνδρας απ’ αυτούς τράβηξε το γένι του με αμφιβολία πριν νεύσει. «Πολύ καλά. Η Βέριν μου είπε ότι ο χρόνος επείγει. Θα σας δείξω εγώ η ίδια την Πύλη». Ο Ραντ ένιωσε ανακούφιση ανάμικτη με φόβο· η Πρεσβύτερη πρόσθεσε, «Έχετε μαζί σας έναν νεαρό Ογκιρανό. Τον Λόιαλ, τον γιο του Άρεντ, του γιου του Χάλαν, από το Στέντιγκ Σανγκτάι. Είναι μακριά από το σπίτι του».
«Τον χρειαζόμαστε», έσπευσε να πει ο Ραντ. Τα ξαφνιασμένα βλέμματα των Πρεσβύτερων και της Βέριν τον έκαναν να κομπιάσει, αλλά συνέχισε πεισματικά, «Τον χρειαζόμαστε μαζί μας, κι αυτός θέλει να έρθει».
«Ο Λόιαλ είναι φίλος», είπε ο Πέριν, ενώ την ίδια στιγμή ο Ματ άρχιζε να λέει, «Δεν μπλέκεται στα πόδια μας και δεν μας γίνεται φόρτωμα». Δεν φάνηκαν να νιώθουν άνετα με την προσοχή των Πρεσβύτερων στραμμένη πάνω τους, αλλά δεν χαμήλωσαν το βλέμμα.
«Υπάρχει λόγος που δεν μπορεί να έρθει μαζί μας;» ρώτησε ο Ίνγκταρ. «Όπως λέει ο Ματ, απέδειξε την αξία του. Δεν ξέρω αν τον χρειαζόμαστε, αλλά, αν θέλει να έρθει, γιατί–;»
«Τον χρειαζόμαστε», είπε η Βέριν, διακόπτοντάς τον επιτήδεια. «Λίγοι πια γνωρίζουν τις Οδούς, μα ο Λόιαλ τις έχει μελετήσει. Μπορεί να αποκρυπτογραφήσει τους Οδηγούς».
Η Άλαρ τους κοίταξε έναν-έναν και μετά περιεργάστηκε τον Ραντ. Έμοιαζε να ξέρει πολλά πράγματα· όλοι οι Πρεσβύτεροι έδιναν την ίδια εντύπωση, αλλά αυτή ακόμα μεγαλύτερη. «Η Βέριν λέει ότι είσαι τα’βίρεν», είπε τελικά, «και μπορώ να το νιώσω μέσα σου. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να είσαι πράγματι πολύ ισχυρός τα’βίρεν, επειδή αυτά τα Ταλέντα είναι εξασθενημένα ανάμεσα μας, αν υπάρχουν πια. Έχεις παρασύρει τον Λόιαλ, τον γιο του Άρεντ, του γιου του Χάλαν, στο τα’μάραλ’άιλεν, τον Ιστό που υφαίνει το Σχήμα γύρω σου;»
«Το... το μόνο που θέλω είναι να βρω το Κέρας και...» Ο Ραντ μάσησε τα λόγια του. Η Άλαρ δεν είχε αναφέρει το εγχειρίδιο του Ματ. Δεν ήξερε αν η Βέριν το είχε πει στους Πρεσβύτερους, ή αν, για κάποιο λόγο, το είχε αποκρύψει. «Είναι φίλος μου, Πρεσβύτερη».
«Φίλος σου», είπε ο Άλαρ. «Είναι νεαρός, όπως βλέπουμε εμείς τα πράγματα. Κι εσύ επίσης είσαι νεαρός, αλλά είσαι τα’βίρεν. Θα τον προσέχεις, και όταν τελειώσει το υφαντό, θα φροντίσεις να φτάσει ασφαλής στο σπίτι του, στο Στέντιγκ Σανγκτάι».
«Θα το κάνω», της είπε. Είχε την αίσθηση ότι είχε αναλάβει μια δέσμευση, ότι είχε δώσει όρκο.
«Τότε πάμε στην Πύλη».
Εκεί έξω, ο Λόιαλ σηκώθηκε αδέξια όρθιος όταν εμφανίστηκαν, με την Άλαρ και τη Βέριν μπροστά. Ο Ίνγκταρ έστειλε τον Χούριν τρέχοντας να φέρει τον Ούνο και τους άλλους στρατιώτες. Ο Λόιαλ κοίταξε επιφυλακτικά την Πρεσβύτερη και μετά πήρε θέση δίπλα στον Ραντ, στα μετόπισθεν της πομπής. Οι Ογκιρανές που τον κοίταζαν είχαν φύγει. «Είπαν τίποτα οι Πρεσβύτεροι για μένα; Μήπως αυτή...;» Κοίταξε την πλατιά ράχη της Άλαρ, καθώς εκείνη διέταζε τον Τζούιν να φέρει τα άλογά τους. Η Πρεσβύτερη προχώρησε μαζί με τη Βέριν, ενώ ο Τζούιν έφευγε ενώ ακόμα υποκλινόταν, και έσκυψε το κεφάλι για να μιλήσει χαμηλόφωνα στην Άες Σεντάι.
«Είπε στον Ραντ να σε προσέχει», είπε ο Ματ στον Λόιαλ με σοβαρό ύφος, καθώς ακολουθούσαν, «και να φροντίσει να γυρίσεις στην πατρίδα σου σώος κι ασφαλής σαν μωράκι. Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μπορείς να μείνεις εδώ και να παντρευτείς».
«Είπε ότι μπορείς να έρθεις μαζί μας». Ο Ραντ αγριοκοίταξε τον Ματ, κάτι που έκανε τον Ματ να γελάσει σιγά. Ήταν αλλόκοτος ήχος για κείνο το πρόσωπο με την τραβηγμένη επιδερμίδα. Ο Λόιαλ στριφογυρνούσε ένα μπουμπούκι καρδούλας στα δάχτυλά του. «Πήγες να μαζέψεις λουλούδια;» ρώτησε ο Ραντ.