Η Νυνάβε ένευσε απρόθυμα. «Όμως ακόμα δεν μας είπες σε τι κίνδυνο βρίσκονται, Λίαντριν Σεντάι».
«Ο κίνδυνος προέρχεται από το Σάγιολ Γκουλ. Τους κυνηγούν, όπως έχει ξαναγίνει άλλοτε, απ’ ό,τι αντιλαμβάνομαι. Αν έρθετε μαζί μου, μερικοί τουλάχιστον από τους κινδύνους μπορούν να αντιμετωπισθούν. Μην ρωτάτε το πώς, διότι δεν μπορώ να σας πω, αλλά σας λέω ρητά ότι έτσι είναι».
«Θα έρθουμε, Λίαντριν Σεντάι», είπε η Εγκουέν.
«Να έρθουμε πού;» είπε η Νυνάβε. Η Εγκουέν την κοίταξε αγανακτισμένα.
«Στο Τόμαν Χεντ».
Η Εγκουέν έμεινε με ανοιχτό το στόμα, και η Νυνάβε μουρμούρισε, «Γίνεται πόλεμος στο Τόμαν Χεντ. Αυτός ο κίνδυνος έχει καμία σχέση με τις στρατιές του Άρτουρ του Γερακόφτερου;»
«Πιστεύεις τις φήμες, παιδί μου; Αλλά, αν ήταν αληθινές, θα αρκούσαν για να σε σταματήσουν; Νόμιζα πως αποκαλούσες φίλους αυτούς τους άνδρες». Η ίδια δεν θα έκανε ποτέ το ίδιο, έλεγε ο τόνος της Λίαντριν.
«Θα έρθουμε», είπε η Εγκουέν. Η Νυνάβε ξανάνοιξε το στόμα της, αλλά η Εγκουέν συνέχισε χωρίς να σταματήσει, «Θα πάμε, Νυνάβε. Αν ο Ραντ χρειάζεται τη βοήθειά μας —και ο Ματ, και ο Πέριν— πρέπει να την προσφέρουμε».
«Το ξέρω», είπε η Νυνάβε, «αλλά αυτό που θέλω να μάθω είναι γιατί εμείς; Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς, που δεν μπορεί να το κάνει η Μουαραίν — ή εσύ, Λίαντριν;»
Τα μάγουλα της Λίαντριν άσπρισαν κι άλλο —η Εγκουέν συνειδητοποίησε ότι η Νυνάβε είχε ξεχάσει να την προσφωνήσει με τον τίτλο της— αλλά είπε μόνο, «Εσείς οι δύο είστε από το χωριό τους. Κατά κάποιον τρόπο, τον οποίο δεν καταλαβαίνω, είστε συνδεμένες μαζί τους. Πέραν αυτού, δεν μπορώ να πω. Και σ’ άλλες ανόητες ερωτήσεις δεν θα απαντήσω. Θα έρθετε μαζί μου για χάρη τους;» Κοντοστάθηκε για να δει αν θα συμφωνούσαν· φάνηκε να χαλαρώνει όταν εκείνες ένευσαν. «Ωραία. Θα με συναντήσετε στο βόρειο άκρο του Ογκιρανού άλσους μια ώρα πριν την ανατολή του ήλιου με τα άλογά σας και ό,τι χρειάζεστε για το ταξίδι. Μην πείτε σε καμία γι’ αυτό».
«Δεν μπορούμε να φύγουμε από το χώρο του Πύργου χωρίς άδεια», είπε αργά η Νυνάβε.
«Έχετε την άδειά μου. Μην μιλήσετε σε καμία. Σε καμία απολύτως. Στους διαδρόμους του Λευκού Πύργου βαδίζει το Μαύρο Άτζα».
Η Εγκουέν άφησε μια κοφτή κραυγή, το ίδιο και η Νυνάβε, αλλά η Νυνάβε συνήλθε πρώτη. «Νόμιζα ότι όλες οι Άες Σεντάι αρνούνται την ύπαρξη του — αυτού».
Το στόμα της Λίαντριν σφίχτηκε χλευαστικά. «Πολλές το αρνούνται, αλλά η Τάρμον Γκάι’ντον πλησιάζει, και λιγοστεύει ο καιρός που θα μπορούν να το αρνηθούν. Το Μαύρο Άτζα είναι το αντίθετο όσων σημαίνει ο Λευκός Πύργος, αλλά υπάρχει, παιδί μου. Είναι παντού, οποιαδήποτε γυναίκα θα μπορούσε να είναι μέλος του, και υπηρετεί τον Σκοτεινό. Αν η Σκιά καταδιώκει τους φίλους σου, λες το Μαύρο Άτζα να σας αφήσει ζωντανές κι ελεύθερες να τους βοηθήσετε; Μην το πείτε σε καμία —σε καμία!— αλλιώς μπορεί να μην ζήσετε για να φτάσετε στο Τόμαν Χεντ. Μια ώρα πριν την αυγή. Μην με απογοητεύσετε». Λέγοντας αυτά, χάθηκε, και η πόρτα έκλεισε πίσω της.
Η Εγκουέν σωριάστηκε στο κρεβάτι της με τα χέρια στα γόνατα. «Νυνάβε, είναι του Κόκκινου Άτζα. Δεν μπορεί να ξέρει για τον Ραντ. Αν ήξερε...»
«Δεν μπορεί να ξέρει», συμφώνησε η Νυνάβε. «Μακάρι να ήξερα γιατί μια Κόκκινη θέλει να τον βοηθήσει. Και γιατί είναι πρόθυμη να δουλέψει πλάι-πλάι με τη Μουαραίν. Θα ’παιρνα όρκο ότι αυτές δεν θα ’διναν η μια στην άλλη νερό ακόμα κι αν πέθαινε από δίψα».
«Νομίζεις ότι λέει ψέματα;»
«Είναι Άες Σεντάι», είπε ξερά η Νυνάβε. «Πάω στοίχημα την καλύτερη ασημένια καρφίτσα μου με αντάλλαγμα ένα βατόμουρο ότι και η τελευταία της λέξη ήταν αληθινή. Αλλά αναρωτιέμαι αν ακούσαμε αυτά που νομίσαμε ότι ακούσαμε».
«Το Μαύρο Άτζα». Η Εγκουέν ανατρίχιασε. «Δεν ακούσαμε λάθος όσα είπε γι’ αυτό, που το Φως να μας βοηθήσει».
«Δεν ακούσαμε λάθος», είπε η Νυνάβε. «Και μας εμπόδισε εκ των προτέρων να ζητήσουμε βοήθεια από αλλού, επειδή, τώρα που το ξέρουμε, ποια μπορούμε να εμπιστευτούμε; Αλήθεια, το Φως να μας βοηθήσει».
Η Μιν και η Ηλαίην ήρθαν με φούρια, βροντώντας πίσω τους την πόρτα. «Στ’ αλήθεια θα πάτε;» ρώτησε η Μιν, και η Ηλαίην έδειξε την τρυπούλα στον τοίχο πάνω από το κρεβάτι της Εγκουέν, λέγοντας, «Ακούγαμε από το δωμάτιό μου. Ακούσαμε τα πάντα».
Η Εγκουέν αντάλλαξε ματιές με τη Νυνάβε, καθώς αναρωτιόταν πόσα είχαν ακούσει, και είδε την ίδια ανησυχία στο πρόσωπο της Νυνάβε. Αν καταφέρουν να ξεδιαλύνουν όσα ειπώθηκαν για τον Ραντ...
«Πρέπει να το κρατήσετε μυστικό», τις προειδοποίησε η Νυνάβε. «Φαντάζομαι ότι η Λίαντριν πήρε άδεια από τη Σέριαμ για να φύγουμε, αλλά, ακόμα κι αν δεν πήρε, ακόμα χι αν αύριο αρχίσουν να ψάχνουν το Λευκό Πύργο από την κορυφή ως τα θεμέλια, δεν πρέπει να πείτε λέξη».