Η Φάιλε τον παρακολουθούσε, προσποιούμενη το αντίθετο, ρουφώντας γουλιά-γουλιά το παντς και χαμογελώντας στην Αλιάντρε, αλλά ο Πέριν έπιασε το γοργό τρεμόπαιγμα των ματιών της προς το μέρος του. Η Μπερελαίν δεν προσποιούνταν τίποτα, απλώς παρακολουθούσε τα δρώμενα με τα μάτια ελαφρώς στενεμένα κι έχοντας το βλέμμα της καρφωμένο στο πρόσωπό του. Η Ανούρα ήταν εξίσου προσηλωμένη και σκεφτική. Άραγε, όλοι πίστευαν πως η γλώσσα του θα τον πρόδιδε για άλλη μια φορά;
Αντί όμως να απαντήσει σε αυτήν τη σημαντική ερώτηση, η Αλιάντρε είπε: «Η Πρώτη μού ανέφερε πλήθος πραγμάτων για το άτομό σου, Άρχοντα Αϋμπάρα, όπως και για τον Άρχοντα Αναγεννημένο Δράκοντα, είθε το όνομά του να ευλογείται από το Φως». Αυτό το τελευταίο ακούστηκε να το λέει εντελώς μηχανικά· δεν ήταν παρά μια συμπληρωματική πρόταση, την οποία ούτε καν σκεφτόταν πριν ξεστομίσει. «Δεν μου είναι δυνατόν να τον δω πριν πάρω την απόφασή μου, και γι’ αυτό επιθυμούσα να δω εσένα και να σε κρίνω. Μπορείς να καταλάβεις πολλά για έναν άνθρωπο από αυτούς που διαλέγει για να μιλήσουν εκ μέρους του». Γέρνοντας το πρόσωπό της προς την κούπα που κρατούσε στα χέρια της, τον κοίταξε μέσα από τα ματοτσίνορά της. Αν ήταν η Μπερελαίν στη θέση της, η πράξη αυτή σίγουρα θα ερμηνευόταν ως ερωτική, αλλά η Αλιάντρε αντίκριζε έναν λύκο που στεκόταν μπροστά της. «Πρόσεξα, επίσης, τα λάβαρά σου», είπε σιγανά. «Η Πρώτη δεν ανέφερε τίποτα σχετικό».
Ο Πέριν σκυθρώπιασε πριν προλάβει να συγκρατηθεί. Η Μπερελαίν ήταν εκείνη που είχε αναφέρει τόσα πράγματα για το άτομό του; Τι είχε πει, άραγε; «Τα λάβαρα είναι για να φαίνονται». Η οργή έδινε μια τραχύτητα στη φωνή του που απαιτούσε προσπάθεια για να την καταπνίξει. Λοιπόν, η Μπερελαίν ήταν αυτή στην οποία έπρεπε να βάλει τις φωνές. «Πίστεψε με, δεν υπάρχει κανένα σχέδιο σχετικά με την αναβίωση της Μανέθερεν». Να που ο τόνος της φωνής του ήταν τόσο ψυχρός όσο και της Αλιάντρε. «Ποια είναι η απόφασή σου; Ο Ραντ μπορεί να φέρει εδώ στο άψε σβήσε δέκα χιλιάδες, εκατό χιλιάδες στρατιώτες». Και ίσως να έπρεπε κιόλας. Οι Σωντσάν είχαν εγκατασταθεί και στο Άμαντορ και στο Έμπου Νταρ! Μα το Φως, πόσοι ήταν επιτέλους;
Η Αλιάντρε ήπιε μια γουλιά παντς με μια κομψή κίνηση πριν αρχίσει να μιλάει, και για άλλη μια φορά απόφυγε την ερώτηση. «Όπως μάλλον γνωρίζεις, κυκλοφορούν δεκάδες φήμες, ενώ ακόμα κι οι πιο ευφάνταστες γίνονται πιστευτές όταν ο Δράκοντας Αναγεννάται, όταν εμφανίζονται διάφοροι ξένοι κι ισχυρίζονται πως είναι ο στρατός του Άρτουρ του Γερακόφτερου που επέστρεψε, κι όταν ο ίδιος ο Πύργος καταρρέει από την εξέγερση».
«Το ζήτημα αφορά στις Άες Σεντάι», είπε κοφτά η Ανούρα, «και σε κανέναν άλλον». Η Μπερελαίν τής έριξε ένα εξοργισμένο βλέμμα κι εκείνη έκανε πως δεν το πρόσεξε.
Η Αλιάντρε μαζεύτηκε κι έστρεψε τη ράχη της προς το μέρος της αδελφής. Ανεξάρτητα από το αν ήταν βασίλισσα, σε κανέναν δεν ήταν αρεστό να ακούει μια Άες Σεντάι να μιλάει κατ’ αυτόν τον τρόπο. «Ο κόσμος ήρθε τα πάνω κάτω, Άρχοντα Αϋμπάρα. Μέχρι που έλαβα και μια αναφορά για Αελίτες που διαγούμισαν ένα χωριό εδώ, στην Γκεάλνταν». Ο Πέριν συνειδητοποίησε ξαφνικά πως ο τόνος της δεν υποδήλωνε απλώς ανησυχία μήπως προσβάλει την Άες Σεντάι. Η Αλιάντρε τον παρακολουθούσε σε στάση αναμονής. Γιατί, όμως; Για καθησυχασμό;
«Οι μόνοι Αελίτες που βρίσκονται στην Γκεάλνταν είναι μαζί μου», της είπε. «Οι Σωντσάν μπορεί να είναι απόγονοι του στρατού του Άρτουρ του Γερακόφτερου, αλλά εκείνος είναι νεκρός εδώ και χίλια χρόνια. Ο Ραντ τούς κανόνισε μία φορά στο παρελθόν και θα το ξανακάνει». Θυμόταν το Φάλμε εξίσου ξεκάθαρα με τα Πηγάδια του Ντουμάι, αν κι είχε προσπαθήσει να το ξεχάσει. Σίγουρα, δεν θα πρέπει να ήταν αρκετοί παρόντες για να καταλάβουν το Άμαντορ και το Έμπου Νταρ, ακόμα και με τη βοήθεια των νταμέην. Ο Μπάλγουερ ισχυριζόταν πως είχαν μαζί τους και Ταραμπονέζους στρατιώτες. «Μπορεί να σε χαροποιήσει να μάθεις πως αυτές οι εξεγερμένες Άες Σεντάι υποστηρίζουν τον Ραντ. Ή, τουλάχιστον, πρόκειται να το κάνουν σύντομα». Έτσι είχε πει ο ίδιος ο Ραντ, μιλώντας για μια χούφτα Άες Σεντάι που δεν είχαν που να πάνε, παρά μόνο σ’ αυτόν. Ο Πέριν δεν ήταν και τόσο σίγουρος. Οι φήμες στην Γκεάλνταν έλεγαν πως, μαζί με αυτές τις αδελφές, υπήρχε κι ένας ολόκληρος στρατός. Βέβαια, οι ίδιες αυτές φήμες έλεγαν πως αυτή η χούφτα των Άες Σεντάι αριθμούσε περισσότερες απ’ όσες υπήρχαν στον κόσμο ολάκερο, ωστόσο... Μα το Φως, πόσο θα ήθελε να τον διαβεβαιώσει κάποιος! «Γιατί δεν καθόμαστε;» ρώτησε. «Θα απαντήσω σε όσες ερωτήσεις έχεις να μου κάνεις, για να σε βοηθήσω να πάρεις μια απόφαση, αλλά τουλάχιστον ας είμαστε άνετα». Τραβώντας προς το μέρος του μια από τις πτυσσόμενες καρέκλες, θυμήθηκε την τελευταία στιγμή να μην πέσει απότομα επάνω της, αλλά αυτή έτριξε υπό το βάρος του.