Όταν βγήκαν έξω, ο μονόφθαλμος άντρας χτύπησε φιλικά τον Πέριν στον ώμο με τέτοια δύναμη, που ένας πιο μικροκαμωμένος άντρας θα έπεφτε κάτω. «Να με πάρει και να με σηκώσει αν έχω ακούσει κάτι παρόμοιο στο παρελθόν! Τώρα, μπορώ να πω ότι είδα έναν τα’βίρεν επί το έργον. Εμένα τι με ήθελες;» Τι να του έλεγε τώρα;
Εκείνη τη στιγμή άκουσε φωνασκίες από το στρατόπεδο των Μαγιενών. Ήταν περισσότερο ήχοι φιλονικίας, αρκετά έντονοι, έτσι που οι άντρες των Δύο Ποταμών βάλθηκαν να κρυφοκοιτάζουν ανάμεσα από τα δέντρα, αν κι η πλαγιά του λόφου έκρυβε τη θέα.
«Κατ’ αρχάς, να δούμε τι συμβαίνει», αποκρίθηκε ο Πέριν. Με αυτόν τον τρόπο, θα έβρισκε χρόνο να σκεφτεί αναφορικά με το τι θα έλεγε στον Γκαλίν, αλλά και για διάφορα άλλα θέματα.
Η Φάιλε περίμενε λίγα λεπτά αφότου έφυγε ο Πέριν προτού πει στους υπηρέτες πως αυτή κι οι υπόλοιποι μπορούσαν να τα καταφέρουν μόνοι τους. Η Μάιντιν είχε προσηλώσει το βλέμμα της με τέτοια ένταση στην Αλιάντρε, ώστε η Λίνι χρειάστηκε να την τραβήξει για να φύγουν. Αυτό το θέμα έπρεπε να το χειριστούν αργότερα. Ακουμπώντας κάτω την κούπα της, η Φάιλε ακολούθησε τις τρεις γυναίκες στην είσοδο της σκηνής, σαν να τις έδιωχνε εσπευσμένα, αλλά εκεί σταμάτησε.
Ο Πέριν με τον Γκαλίν βάδιζαν με δρασκελιές μέσα από τα δέντρα, προς το στρατόπεδο των Μαγιενών. Ωραία. Τα πιο πολλά μέλη του Τσα Φάιλε κάθονταν οκλαδόν λίγο πιο πέρα. Αντικρίζοντας τη ματιά του Παρέλεαν τού έγνεψε, έχοντας τα χέρια χαμηλά στη μέση της, έτσι ώστε να μην την προσέξει κανείς από πίσω της. Ακολούθησε μια γρήγορη κυκλική κίνηση με μια σφιγμένη γροθιά. Αμέσως, οι Δακρυνοί κι οι Καιρχινοί διασπάστηκαν σε ομάδες των δύο ή τριών ατόμων κι απλώθηκαν. Τα σινιάλα των Τσα Φάιλε μπορεί να ήταν πολύ λιγότερο περίτεχνα από τη χειρομιλία των Κορών, αλλά έκαναν τη δουλειά τους. Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, οι δικοί της σχημάτισαν έναν σκόρπιο δακτύλιο γύρω από τη σκηνή, φαινομενικά τυχαίο, συζητώντας τεμπέλικα ή παίζοντας περίπλοκα παιχνίδια. Κανείς όμως δεν θα έφτανε σε απόσταση μικρότερη των είκοσι βημάτων χωρίς να προειδοποιηθεί η Φάιλε προτού ο άλλος περάσει το κατώφλι.
Ο Πέριν ήταν αυτός που την ανησυχούσε πιότερο. Περίμενε κάτι βαρυσήμαντο από τη στιγμή που η Αλιάντρε εμφανίστηκε με σάρκα κι οστά, αλλά εκείνος είχε μείνει άναυδος από τον όρκο της. Αν είχε βάλει σκοπό να επιστρέψει, να την πληγώσει κι άλλο κάνοντας την Αλιάντρε να νιώθει άνετα με την απόφαση της... Ω, πάντα ενεργούσε με βάση αυτό που του έλεγε η καρδιά του, όταν θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει το μυαλό του. Και πάντα έκανε του κεφαλιού του, ενώ θα έπρεπε να ακολουθήσει την καρδιά του! Η σκέψη αυτή της προκάλεσε ένα τσίμπημα ενοχής.
«Μυστήριους υπηρέτες βρήκες στον δρόμο», είπε η Μπερελαίν πλάι της, σε τόνο ειρωνείας ανάμεικτης με οίκτο, κι η Φάιλε αναπήδησε ξαφνιασμένη. Δεν την είχε ακούσει να πλησιάζει από πίσω της. Η Λίνι με τους υπόλοιπους προχωρούσαν προς τις άμαξες, με την πρώτη να κουνάει ένα δάχτυλο προς το μέρος της Μάιντιν, ενώ η Μπερελαίν κοιτούσε πότε αυτές και πότε τη Φάιλε. Μιλούσε χαμηλόφωνα, αλλά ο ειρωνικός τόνος παρέμεινε στη φωνή της. «Αν μη τι άλλο, η πιο ηλικιωμένη φαίνεται πως γνωρίζει τα καθήκοντά της, αντί να τα έχει απλώς ακουστά, αλλά η Ανούρα μού είπε πως η νεότερη είναι αδέσποτη. Είναι πολύ αδύναμη, έτσι είπε η Ανούρα, σχεδόν αμελητέα, αλλά οι αδέσποτες πάντα προξενούν προβλήματα. Είναι σίγουρο πως οι άλλοι όλο και κάποια ιστορία θα σκαρφιστούν για το άτομό της, αν ξέρουν δηλαδή, και πως αργά ή γρήγορα θα το σκάσει. Απ’ ό,τι έχω ακούσει, πάντα έτσι κάνουν οι αδέσποτες. Αυτό είναι το τίμημα του να διαλέγεις υπηρέτριες λες κι είναι ξεστρατισμένα σκυλιά».
«Μια χαρά μού κάνουν», αποκρίθηκε ψυχρά η Φάιλε. Πάντως, μάλλον θα χρειαζόταν να κάνει μια εκτενέστατη κουβέντα με τη Λίνι. Αδέσποτη; Ακόμα κι αν ήταν αδύναμη, ίσως να αποδεικνυόταν χρήσιμη. «Ανέκαθεν πίστευα πως είσαι κατάλληλη για τη μίσθωση υπηρετών». Η Μπερελαίν βλεφάρισε, αβέβαιη για το τι σήμαινε αυτό, αλλά η Φάιλε δεν άφησε να φανεί στην έκφραση της η ικανοποίηση. Στράφηκε να φύγει κι είπε: «Ανούρα, θα μπορούσες να μας φτιάξεις ένα ξόρκι ενάντια στο κρυφάκουσμα;»
Δεν ήταν και πολύ πιθανό η Σέονιντ ή η Μασούρι να έβρισκαν την ευκαιρία να κρυφακούσουν χρησιμοποιώντας τη Δύναμη —η Φάιλε ανέμενε την έκρηξη του Πέριν μόλις ανακάλυπτε πόσο ασφυκτικά ήλεγχαν οι Σοφές αυτές τις δύο— οι ίδιες οι Σοφές, ωστόσο, κάτι θα μπορούσαν να έχουν μάθει. Η Φάιλε ήταν σίγουρη πως η Εντάρα κι οι υπόλοιπες είχαν στύψει για τα καλά τη Σέονιντ και τη Μασούρι.