Οι στολισμένες με χάντρες πλεξούδες της Γκρίζας αδελφής κροτάλισαν ελαφρά καθώς ένευσε. «Έγινε, Αρχόντισσα Φάιλε», είπε και τα χείλη της Μπερελαίν σούφρωσαν για μια στιγμή. Πολύ ικανοποιητικό αυτό. Οποίο θράσος να κάνει την παρουσίαση εδώ, μέσα στην ίδια τη σκηνή της Φάιλε! Άξιζε κάτι παραπάνω από το να μπει κάποιος ανάμεσα σε εκείνη και στη σύμβουλό της, αλλά κι έτσι το αποτέλεσμα ήταν ικανοποιητικό.
Η Φάιλε παραδέχτηκε ότι ήταν ικανοποιημένη με κάτι παιδιάστικο όταν εστίασε περισσότερο στο ζήτημα. Σχεδόν δάγκωσε τα χείλη της από εκνευρισμό. Δεν αμφισβητούσε την αγάπη του άντρα της, αλλά δεν μπορούσε να μεταχειριστεί την Μπερελαίν όπως της άξιζε, πράγμα που την ανάγκαζε —ενάντια στη θέλησή της— να παίζει παιχνίδια με τον Πέριν πολύ συχνά σαν να ήταν τζόγος. Υπήρχε κι ένα έπαθλο, έτσι πίστευε η Μπερελαίν. Μακάρι μερικές φορές να μη συμπεριφερόταν ο Πέριν λες κι ήταν ο ίδιος το έπαθλο. Αποφασιστικά, έβγαλε αυτές τις σκέψεις από το μυαλό της. Μια σύζυγος είχε πολλή δουλειά να κάνει εδώ. Από πρακτική άποψη.
Η Αλιάντρε έριξε μια σκεφτική ματιά στην Ανούρα μόλις αναφέρθηκε το θέμα του ξορκιού —έπρεπε να συνειδητοποιήσει πως επρόκειτο για κάτι σοβαρό— κι είπε: «Ο σύζυγός σου είναι ένας τρομερός άντρας, Αρχόντισσα Φάιλε. Δεν θέλω να φανώ προσβλητική λέγοντας πως η απατηλή του εμφάνιση κρύβει ένα κοφτερό μυαλό. Έχοντας την Αμαδισία στο κατώφλι μας, εμείς στην Γκεάλνταν παίζουμε το Ντάες Νταε’μάρ από ανάγκη, αλλά δεν νομίζω πως έχω καταλήξει ποτέ σε μια απόφαση τόσο γρήγορα κι επιδέξια όσο ο Άρχοντάς σου. Πότε ο υπαινιγμός μιας απειλής, πότε μια βλοσυρή ματιά. Τρομερός άντρας».
Αυτή τη φορά, η Φάιλε έκανε προσπάθεια να κρύψει το χαμόγελό της. Αυτοί οι Νότιοι έδιναν μεγάλη σημασία στο Παιχνίδι των Οίκων, και δεν πίστευε ότι η Αλιάντρε θα το εκτιμούσε ιδιαίτερα, αν μάθαινε πως ο Πέριν είχε αναφέρει απλά αυτό που πίστευε —και, μάλιστα, μερικές φορές το έκανε εντελώς αυθόρμητα— κι ότι άνθρωποι με πονηρά μυαλά έβλεπαν πάντα μια υστερόβουλη σκέψη στην τιμιότητά του. «Πέρασε ένα χρονικό διάστημα στην Καιρχίν», είπε. Η Αλιάντρε μπορούσε να το εκλάβει αυτό όπως ήθελε. «Εδώ μπορούμε να μιλήσουμε ελεύθερα, καθότι είμαστε ασφαλείς πίσω από το ξόρκι της Ανούρα Σεντάι. Είναι προφανές πως δεν θέλεις ακόμα να γυρίσεις στην Μπεθάλ. Μήπως ο όρκος σου απέναντι στον Πέριν, όπως κι ο δικός του απέναντι σου, δεν είναι αρκετός για να σας δεσμεύσει;» Υπήρχαν μερικοί εδώ, στον Νότο, που είχαν περίεργες αντιλήψεις για το τι συνεπάγεται η αφοσίωση.
Η Μπερελαίν πήρε σιωπηλά θέση στα δεξιά της Φάιλε, και μια στιγμή αργότερα το ίδιο έκανε κι η Ανούρα στα αριστερά της, έτσι που η Αλιάντρε βρέθηκε να είναι αντιμέτωπη και με τις τρεις τους. Η Φάιλε έμεινε έκπληκτη που η Άες Σεντάι εναρμονίστηκε με το σχέδιό της δίχως να έχει την παραμικρή ιδέα περί τίνος επρόκειτο —αν κι, αναμφίβολα, η Ανούρα θα είχε τους λόγους της, κι η Φάιλε θα έδινε πολλά για να μάθει ποιοι ήταν— αλλά δεν εξεπλάγη που έκανε κι η Μπερελαίν το ίδιο. Ένα ειρωνικό σχόλιο, όσο ανάλαφρο κι αν ήταν, θα κατάστρεφε τα πάντα, ειδικά αν αναφερόταν στην ικανότητα του Πέριν στο Μεγάλο Παιχνίδι. Ωστόσο, ήταν σίγουρη πως καμιά τους δεν θα το έκανε. Αυτό την εκνεύριζε κατά κάποιον τρόπο. Κάποτε περιφρονούσε την Μπερελαίν. Τη μισούσε ακόμα με πάθος, αλλά ο μνησίκακος σεβασμός είχε αντικαταστήσει την περιφρόνηση. Η γυναίκα γνώριζε πότε έπρεπε να παρατήσει το «παιχνίδι». Αν δεν υπήρχε ο Πέριν, η Φάιλε πίστευε πως θα μπορούσε ακόμα και να τη συμπαθήσει! Για να εξαλείψει αυτή τη μισητή σκέψη, φαντάστηκε τον εαυτό της να ξυρίζει το κεφάλι της Μπερελαίν. Ήταν ένα παλιοθήλυκο, μια πόρνη! Η Φάιλε δεν θα επέτρεπε σε καμιά περίπτωση να της αποσπάσει την προσοχή.
Η Αλιάντρε κοιτούσε εξεταστικά κάθε μία από τις γυναίκες που κάθονταν μπροστά της, χωρίς την παραμικρή ένδειξη νευρικότητας. Πήρε στα χέρια της την κούπα, ήπιε μια μικρή γουλιά και μίλησε αναστενάζοντας και με ένα αξιοθρήνητο χαμόγελο χαραγμένο στο πρόσωπό της, λες και τα λόγια της δεν ήταν στην πραγματικότητα τόσο σημαντικά όσο ηχούσαν. «Φυσικά και σκοπεύω να κρατήσω τον όρκο μου, αλλά πρέπει να καταλάβετε πως ήλπιζα για περισσότερα. Από τη στιγμή που έφυγε ο σύζυγός σου, επανήλθα στην προηγούμενη κατάσταση. Ίσως και χειρότερη, μέχρι τουλάχιστον να υπάρξει κάποια απτή βοήθεια από τον Άρχοντα Δράκοντα, ας είναι ευλογημένο από το Φως το όνομά του. Ο Προφήτης μπορεί να αφανίσει την Μπεθάλ ή ακόμα και την Τζεχάνα, όπως έκανε με τη Σαμάρα, κι εγώ αδυνατώ να τον σταματήσω. Κι αν, με κάποιον τρόπο, μάθει για τον όρκο μου... Ισχυρίζεται πως έχει έρθει για να μας δείξει πώς να υπηρετούμε τον Άρχοντα Δράκοντα στο Φωτός, αλλά αυτός δείχνει τον δρόμο και δεν νομίζω πως θα τον ευχαριστούσε κάποιος που ακολουθεί μια διαφορετική οδό».