«Όχι!» γάβγισε η Σιουάν. Ακουγόταν αηδιασμένη. «Ακόμα κι η απλή προσπάθεια μπορεί να αποβεί καταστροφική, κι αν πετύχεις... Το Φως να μας βοηθήσει, αλλά αν πετύχεις, αυτό μπορεί να σημαίνει τον αφανισμό του Λευκού Πύργου».
«Μα τι λες τώρα; Προσπαθώ να μην παρεκκλίνω από τους Όρκους, Σιουάν, μια και —προς το παρόν— είμαστε δέσμιες τους, αλλά οι Όρκοι δεν θα μας βοηθήσουν ενάντια στους Σωντσάν. Αν η ζωή των αδελφών κινδυνέψει πριν ακόμα μπορέσουν να πολεμήσουν γι’ αυτή, είναι θέμα χρόνου να πεθάνουμε όλες ή να μας περάσουν λαιμαριά». Για μια στιγμή ένιωσε το α’ντάμ γύρω από τον λαιμό της, κάτι που την έκανε να αισθανθεί σαν δεμένο σκυλί. Ένα καλοεκπαιδευμένο κι υπάκουο σκυλί. Ευτυχώς που το σκοτάδι έκρυβε το τρέμουλό της. Οι σκιές κάλυπταν το πρόσωπο της Σιουάν, παρεκτός από το σαγόνι της που κινιόταν δίχως να βγαίνει ήχος.
«Μη με κοιτάς έτσι, Σιουάν». Ήταν ευκολότερο να νιώθει οργή παρά φόβο, ευκολότερο να καλύψει τον φόβο με τον θυμό. Ποτέ πια δεν επρόκειτο να της περάσουν λαιμαριά! «Από τότε που ελευθερώθηκες από τους Όρκους βρέθηκες σε πλεονεκτική θέση. Αν δεν είχες πει εκείνα τα ξεδιάντροπα ψέματα, θα βρισκόμαστε όλες στο Σαλιντάρ, χωρίς στρατό, με σταυρωμένα τα χέρια και περιμένοντας κάποιο θαύμα. Θα μπορούσες να μην είχες πει τίποτα. Δεν θα με προσκαλούσαν ποτέ να γίνω Άμερλιν δίχως τα ψέματά σου σχετικά με τον Λογκαίν και τους Κόκκινους. Η Ελάιντα θα είχε απόλυτη εξουσία και μέσα σε ένα χρόνο ούτε που θα θυμόταν κανείς με ποιον τρόπο σφετερίστηκε την Έδρα της Άμερλιν. Αυτή θα μπορούσε να καταστρέψει τον Πύργο. Ξέρεις ότι χειρίστηκε αδέξια οτιδήποτε αφορούσε στον Ραντ. Δεν θα με εξέπληττε αν μάθαινα πως προσπάθησε να τον απαγάγει, αν κι εμείς είμαστε αυτές που την ενδιαφέρουν. Τέλος πάντων, μπορεί να μην τον απήγαγε, αλλά να έκανε κάτι άλλο. Το πιθανότερο είναι πως, σήμερα, οι Άες Σεντάι θα πολεμήσουν εναντίον των Άσά’μαν, κι άσε την Τάρμον Γκάι’ντον να περιμένει στο βάθος του ορίζοντα».
«Είπα ψέματα εκεί που έκρινα αναγκαίο», απάντησε η Σιουάν, ξεφυσώντας. «Εκεί που φαινόταν να με εξυπηρετεί». Οι ώμοι της ζάρωσαν κι ακουγόταν σαν να ομολογεί κάποιο έγκλημα που δεν ήθελε να παραδεχτεί ότι διέπραξε, ούτε απέναντι στον εαυτό της. «Μερικές φορές μού φαίνεται πανεύκολο να αποφασίζω πότε κάτι είναι απαραίτητο ή βολικό για μένα. Έχω πει σχεδόν σε όλους ψέματα. Εκτός από σένα. Μη νομίζεις όμως ότι δεν το γυρόφερνα στο μυαλό μου για να σε παροτρύνω να πάρεις ή να μην πάρεις μια απόφαση. Και δεν με σταμάτησε η θέλησή μου να διατηρήσω την εμπιστοσύνη σου». Τα χέρια της Σιουάν απλώθηκαν στο σκοτάδι, ικετευτικά. «Το Φως μόνο ξέρει τι σημαίνει για μένα η εμπιστοσύνη κι η φιλία σου, αλλά δεν ήταν αυτό. Ήξερα ότι, αν ανακάλυπτες τι έκανα, θα με έγδερνες ζωντανή ή θα με ξαπόστελνες, αλλά ούτε αυτό έπαιξε ρόλο. Συνειδητοποίησα πως έπρεπε να κρατήσω τους Όρκους μου μαζί με κάποιον άλλον, αλλιώς θα χανόμουν. Κι έτσι, δεν είπα ψέματα ούτε σε σένα ούτε στον Γκάρεθ Μπράυν, ασχέτως κόστους. Και το συντομότερο δυνατόν, Μητέρα, θα ξαναπάρω τους Τρεις Όρκους πάνω στη ράβδο των Όρκων».
«Γιατί;» ρώτησε σιγανά η Εγκουέν. Η Σιουάν είχε σκεφτεί σοβαρά να της πει ψέματα; Ναι, πράγματι θα την έγδερνε ζωντανή γι’ αυτό. Η οργή της όμως είχε σβήσει πια. «Συνήθως δεν συγχωρώ τα ψέματα, Σιουάν. Απλώς, μερικές φορές όντως είναι αναγκαία». Από το μυαλό της πέρασαν αστραπιαία οι στιγμές που πέρασε με τους Αελίτες. «Αρκεί να είσαι διατεθειμένη να πληρώσεις. Έχω δει αδελφές να μετανοούν για πολύ πιο ασήμαντα πράγματα. Είσαι από τις πρώτες ενός νέου είδους Άες Σεντάι, Σιουάν, ελεύθερη κι αδέσμευτη. Σε πιστεύω όταν λες πως ποτέ δεν θα μου έλεγες ψέματα». Ή στον Άρχοντα Μπράυν; Πολύ παράξενο. «Για ποιον λόγο παράτησες την ελευθερία σου;»
«Την παράτησα;» η Σιουάν γέλασε. «Ποτέ δεν παρατώ κάτι». Ίσιωσε την πλάτη της κι ο τόνος της φωνής της ανέβηκε, γεμάτος πάθος. «Οι Όρκοι είναι αυτοί που μας κάνουν να είμαστε κάτι παραπάνω από ένα τσούρμο γυναικών που χώνει τη μύτη του παντού. Ή από εφτά τσούρμα ή ίσως και πενήντα. Οι Όρκοι μάς ενώνουν, δεν είναι παρά καθορισμένα δόγματα που μας δεσμεύουν, μια χορδή που διαπερνά κάθε αδελφή, νεκρή ή ζωντανή, μέχρι την πρώτη που ακούμπησε με τα χέρια της τη Ράβδο των Όρκων. Αυτοί είναι που μας κάνουν Άες Σεντάι, όχι το σαϊντάρ. Οποιαδήποτε αδέσποτη μπορεί να διαβιβάσει. Κάθε άντρας ίσως να εκλαμβάνει αυτά που λέμε διαφορετικά, αλλά όταν μια αδελφή λέει «Αυτό είναι έτσι», όλοι γνωρίζουν ότι είναι αλήθεια και την εμπιστεύονται. Κι όλα αυτά χάρη στους Όρκους. Χάρη στους Όρκους καμιά βασίλισσα δεν φοβάται πως οι αδελφές θα κουρσέψουν τις πόλεις της. Ο χειρότερος κακοποιός ξέρει πολύ καλά πως είναι ασφαλής με μια αδελφή, εκτός αν προσπαθήσει να της κάνει κακό. Βέβαια, οι Λευκομανδίτες λένε πως όλα αυτά είναι ψέματα και μερικοί άνθρωποι έχουν περίεργες ιδέες όσον αφορά στο τι συνεπάγονται αυτοί οι όρκοι αλλά, και πάλι χάρη στους Όρκους, σε ελάχιστα μέρη μπορεί να πάει μια Άες Σεντάι και να μην εισακουστεί. Οι Τρεις Όρκοι δείχνουν τι σημαίνει να είσαι Άες Σεντάι, είναι η καρδιά των Άες Σεντάι. Πέταξέ τους στα σκουπίδια κι αμέσως θα γίνουμε άμμος που θα την παρασύρει η παλίρροια. Να παρατήσω την ελευθερία μου; Την έχω αυξήσει κιόλας».