Συνειδητοποίησε έξαφνα πως η Σιουάν ατένιζε το κενό, τόσο έντονα που έμοιαζε έτοιμη να γλιστρήσει από το σκαμνί της. «Σε πήρε ο ύπνος, Σιουάν; Δεν λέω, όλη τη μέρα δουλεύαμε, αλλά έξω είναι φωτεινά ακόμα». Όντως έμπαινε φως από την καμινάδα, αλλά φαινόταν να χάνεται σιγά-σιγά.
Η Σιουάν βλεφάρισε. «Συγγνώμη. Σκεφτόμουν αν θα έπρεπε να μοιραστώ μαζί σου κάτι που έγινε τελευταία και αφορά στην Αίθουσα».
«Στην Αίθουσα! Σιουάν, αν γνωρίζεις κάτι σχετικά με την Αίθουσα...!»
«Δεν γνωρίζω τίποτα», την έκοψε απότομα η γυναίκα. «Απλώς υποθέσεις κάνω». Πλατάγισε τη γλώσσα της, ενοχλημένη. «Ούτε καν υποθέσεις, για να πω την αλήθεια. Ιδέα δεν έχω τι να υποθέσω. Βλέπω όμως ένα συγκεκριμένο σχέδιο».
«Τότε, καλύτερα να μου τα πεις όλα», είπε η Εγκουέν. Η Σιουάν είχε αποκτήσει μεγάλη επιδεξιότητα στο να διακρίνει σχέδια εκεί που οι υπόλοιποι έβλεπαν μονάχα θολούρες.
Μετακινήθηκε λίγο πάνω στο σκαμνί της κι έγειρε μπροστά γεμάτη υπερένταση. «Λοιπόν. Αν εξαιρέσουμε μονάχα τη Ρομάντα και τη Μόρια, οι Καθήμενες που εκλέχθηκαν στο Σαλιντάρ είναι... είναι πολύ νέες». Μπορεί η Σιουάν να είχε αλλάξει σε πολλά, αλλά ήταν ολοφάνερο πως οι συζητήσεις περί της ηλικίας των άλλων αδελφών εξακολουθούσαν να την κάνουν να νιώθει άβολα. «Η μεγαλύτερη είναι η Εσκαράλντε, αλλά κι αυτή ακόμα δεν νομίζω πως ξεπερνά τα εβδομήντα. Δεν μπορώ να είμαι βέβαιη δίχως να συμβουλευτώ τα βιβλία των μαθητευομένων στην Ταρ Βάλον, ή να μου το πει η ίδια, αλλά ως ένα βαθμό είμαι σίγουρη. Συνήθως, η Αίθουσα δεν συμπεριλαμβάνει περισσότερες από μία Καθήμενες στις εκατό, κι εδώ έχουμε αμέσως-αμέσως εννέα!»
«Μα η Ρομάντα κι η Μόρια είναι καινούργιες», αποκρίθηκε ευγενικά η Εγκουέν, ακουμπώντας τους αγκώνες της στο τραπέζι. Ήταν δύσκολη μέρα. «Και καμιά τους δεν είναι νέα. Μάλλον θα πρέπει να είμαστε ευγνώμονες που είναι οι υπόλοιπες, αλλιώς ίσως να μην είχαν και πολλή διάθεση να με αναδείξουν». Θα μπορούσε να της αναφέρει πως κι η ίδια η Σιουάν είχε εκλεγεί Άμερλιν έχοντας τα μισά χρόνια της Εσκαράλντε, αλλά η υπενθύμιση θα ήταν μάλλον ωμή.
«Μπορεί», είπε πεισματικά η Σιουάν. «Η εκλογή της Ρομάντα για την Αίθουσα ήταν σίγουρη με το που ήρθε κιόλας. Αμφιβάλλω αν υπάρχει κάποια Κίτρινη που θα τολμούσε να της αντιμιλήσει. Όσο για τη Μόρια... δεν γαντζώθηκε πάνω στη Λελαίν, αλλά η Λελαίν με τη Λυρέλ νομίζουν πως θα έπρεπε να το κάνει. Δεν ξέρω. Πάντως, σημείωσε τα λόγια μου. Όταν μια γυναίκα αναδεικνύεται όσο είναι ακόμα νέα, υπάρχει λόγος». Πήρε μια βαθιά ανάσα. «Ούτε εγώ εξαιρούμαι από αυτόν τον κανόνα». Ο πόνος της απώλειας άστραψε στο πρόσωπό της, απώλεια για την Έδρα της Άμερλιν, αλλά ίσως και για άλλες του παρελθόντος. Ήταν όμως κάτι φευγαλέο, που έσβησε γρήγορα. Η Εγκουέν σίγουρα δεν είχε ξαναδεί γυναίκα τόσο δυνατή όσο η Σιουάν Σάντσε. «Αυτή τη φορά, υπήρχαν πολύ περισσότερες υποψήφιες αδελφές στην κατάλληλη ηλικία και δεν νομίζω πως τα πέντε Άτζα θα επικεντρώνονταν μόνο σε αυτές. Υπάρχει κάποιο σχέδιο κι είμαι αποφασισμένη να το ξεδιαλύνω».
Η Εγκουέν δεν συμφωνούσε. Η αλλαγή επικρεμόταν στα κεφάλια τους, άσχετα αν η Σιουάν ήθελε να το δει ή όχι. Η Ελάιντα είχε πάει ενάντια στο έθιμο, κόντεψε να παραβιάσει τον νόμο σφετεριζόμενη τη θέση της Σιουάν. Κάποιες αδελφές είχαν διαφύγει από τον Πύργο κι είχαν φροντίσει να το μάθει όλος ο κόσμος, κάτι που σίγουρα δεν είχε ξανασυμβεί ποτέ. Αλλαγή. Οι παλαιότερες αδελφές ήταν πιθανότερο να είναι προσκολλημένες στα παλιά έθιμα, αλλά κι αυτές ακόμα θα έπρεπε να καταλάβουν πως όλα υπόκεινται σε διαρκή αλλαγή. Να γιατί είχαν διαλέξει νεότερες γυναίκες, επειδή ήταν πιο ανοικτές στο καινούργιο. Άραγε, μήπως έπρεπε να διατάξει τη Σιουάν να πάψει να της καταναλώνει τον χρόνο; Άλλωστε, είχε κι άλλα πράγματα να κάνει. Ή μήπως θα ήταν ευγενέστερο να την αφήσει να συνεχίσει; Πολύ θα ήθελε να αποδειχθεί πως η αλλαγή που διέβλεπε συνέβαινε μονάχα στη φαντασία της.
Πριν προλάβει η Εγκουέν να πάρει μια απόφαση, η Ρομάντα μπήκε στη σκηνή σκύβοντας και κρατώντας ανοικτό το υφασμάτινο άνοιγμα. Μακρόστενες σκιές απλώνονταν στο χιόνι, έξω. Σύντομα θα βράδιαζε. Το πρόσωπο της Ρομάντα ήταν εξίσου σκοτεινό με τις σκιές. Κάρφωσε το αμείλικτο βλέμμα της στη Σιουάν και πρόφερε μονάχα μία λέξη. «Έξω!»
Η Εγκουέν ένευσε αδιόρατα, αλλά η Σιουάν είχε σηκωθεί ήδη. Παραπάτησε για μια στιγμή κι έπειτα βγήκε βιαστικά από τη σκηνή. Οποιαδήποτε αδελφή στη θέση της Σιουάν υποτίθεται πως πρέπει να υπακούει μια άλλη αδελφή με την ισχύ της Ρομάντα στη Δύναμη, κι όχι απλώς μια Καθήμενη.