Μάλιστα. Δεν τους άρεσε αυτό, ούτε στο ελάχιστο. Η Εγκουέν είχε εκ των προτέρων την εντύπωση πως ήταν «ξινοί», αλλά τώρα έμοιαζαν σαν να τους είχες παραγεμίσει με πράσινο διόσπυρο. Ίσως θαρρούσαν πως μπορούσαν να προσποιηθούν ότι η Εγκουέν δεν ήταν καν Άμερλιν. Θα μάθαιναν σύντομα, όμως. Φυσικά, πρώτα απ’ όλα έπρεπε να δασκαλέψει την Αίθουσα.
«Υπάρχουν αρχαίοι δεσμοί ανάμεσα στο Άντορ και στον Λευκό Πύργο», είπε δυνατά και σταθερά. «Οι αδελφές ήταν πάντα καλοδεχούμενες στο Άντορ ή στο Μουράντυ. Για ποιον λόγο κουβαλήσατε ολόκληρο στρατό εναντίον των Άες Σεντάι; Αναμειγνύεστε σε θέματα που ούτε οι θρόνοι και τα έθνη δεν τολμούν να επέμβουν. Όσοι θρόνοι επενέβησαν στις υποθέσεις των Άες Σεντάι καταστράφηκαν».
Αυτό ηχούσε αρκετά απειλητικό, άσχετα από αν η Μυρέλ κι οι υπόλοιπες είχαν καταφέρει να προλειάνουν το έδαφος του ερχομού της. Με λίγη τύχη, σε λίγο θα έπαιρναν όλοι τον δρόμο του γυρισμού στον καταυλισμό τους, κάτι που θα ήταν και το συνετότερο που θα μπορούσαν να κάνουν. Εκτός κι αν κάποιος από τους ευγενείς έλεγε τα λάθος λόγια, κάτι που θα την έκανε να χάσει το πλεονέκτημά της απέναντι στην Αίθουσα, αλλά αυτό από μόνο του δεν ήταν κάτι σπουδαίο.
Ο Πέλιβαρ αντάλλαξε ματιές με τη γυναίκα που καθόταν πλάι του κι εκείνη σηκώθηκε όρθια. Οι ζάρες στο πρόσωπό της δεν έκρυβαν το γεγονός πως η Αραθέλε είχε υπάρξει ωραία γυναίκα στα νιάτα της, με όμορφα ζυγωματικά. Τώρα, οι γκρίζες λωρίδες ήταν αρκετά πυκνές στα μαλλιά της και το βλέμμα της ακλόνητο και σκληρό σαν Προμάχου. Στα χέρια της φορούσε κόκκινα γάντια και με αυτά άδραξε γερά τις άκρες του μανδύα της χωρίς, ωστόσο, να δείχνει ιδιαίτερη ανησυχία. Με το στόμα σφικτό σαν λεπτή σχισμή, επιθεώρησε τη σειρά με τις Καθήμενες και μόνο τότε μίλησε. Δεν απευθύνθηκε στην Εγκουέν αλλά στις αδελφές πίσω της. Τρίζοντας τα δόντια της, η Εγκουέν πήρε μια έκφραση σαν να την παρακολουθούσε με μεγάλη προσοχή.
«Βρισκόμαστε εδώ ακριβώς επειδή δεν επιθυμούμε να ανακατευτούμε στα ζητήματα του Λευκού Πύργου». Η φωνή της Αραθέλε είχε μια χροιά εξουσίας, κάτι διόλου παράξενο, μια κι η ίδια ήταν Υψηλή Έδρα ενός πανίσχυρου Οίκου. Δεν υπήρχε η παραμικρή ένδειξη μετριοφροσύνης, που θα περίμενε κανείς εκ μέρους μιας πανίσχυρης Υψηλής Έδρας, ακόμα κι όταν είχε απέναντι της τόσες αδελφές, για να μην αναφέρουμε την ίδια την Έδρα της Άμερλιν. «Αν όλα όσα ακούσαμε είναι αληθινά, τότε, στην καλύτερη των περιπτώσεων, το να σας επιτρέψουμε να περάσετε μέσα από το Άντορ ανεμπόδιστα θα φανεί στα μάτια του Λευκού Πύργου σαν να σας βοηθάμε ή σαν να σας προσφέρουμε τη συμμαχία μας. Ενδεχόμενη αποτυχία στην αντιμετώπισή σας σημαίνει πως θα βιώσουμε για τα καλά αυτό που νιώθει ο καρπός του σταφυλιού στο πιεστήριο». Κάμποσοι Μουραντιανοί την κοίταξαν σκυθρωποί. Κανείς στο Μουράντυ δεν είχε προσπαθήσει ποτέ να εμποδίσει τη διέλευση σε μια αδελφή. Το πιθανότερο ήταν πως κανείς δεν το είχε σκεφτεί καν πριν από την ημέρα που πέρασαν σε ξένη γη.
Η Αραθέλε συνέχισε να μιλά, λες και δεν είχε προσέξει τίποτα, πράγμα για το οποίο η Εγκουέν αμφέβαλλε πολύ. «Το χειρότερο είναι πως... ακούστηκαν κάποιες αναφορές... για Άες Σεντάι που μπήκαν στο Άντορ λαθραία, καθώς και για Φρουρούς του Πύργου. Φήμες, αυτή είναι η καταλληλότερη λέξη, αν κι οι αναφορές έρχονται από διάφορα μέρη. Κανείς μας δεν θέλει να δει να ξεσπάει μάχη στο Άντορ ανάμεσα στις Άες Σεντάι».
«Το Φως να μας φυλάει!» ξέσπασε ο Ντόνελ αναψοκοκκινίζοντας. Ο Παιτρ ένευσε ενθαρρυντικά, γλιστρώντας στην άκρη του καθίσματος του, ενώ η Τσιάν έμοιαζε έτοιμη να πεταχτεί επάνω. «Ούτε εδώ θα ήθελε κανείς να δει κάτι τέτοιο!» είπε ο Ντόνελ σαν να έφτυνε. «Όχι μεταξύ των Άες Σεντάι! Μάθαμε τι συνέβη στην Ανατολή! Κι αυτές οι αδελφές...!»
Η Εγκουέν ανάσανε με ανακούφιση μόλις η Αραθέλε παρενέβη αποφασιστικά. «Παρακαλώ, Άρχοντα Ντόνελ. Θα έρθει η σειρά σου να μιλήσεις». Στράφηκε ξανά προς το μέρος της Εγκουέν —ή, μάλλον, των Καθήμενων— δίχως να περιμένει τυχόν απάντησή του, αφήνοντας αυτόν να μιλάει ακατάληπτα και τους άλλους τρεις Μουραντιανούς να κοιτούν αγριωπά τριγύρω. Η ίδια δεν φαινόταν ιδιαίτερα ενοχλημένη κι έδινε την εντύπωση γυναίκας που όχι μόνο αφηγείται τα γεγονότα, αλλά πιστεύει πως όλοι πρέπει να τα δουν μέσα από το δικό της πρίσμα.
«Όπως έλεγα, αυτό είναι ό,τι χειρότερο φοβόμαστε, δεδομένου πως οι ιστορίες είναι αληθινές. Αλλά, και να μην είναι, το ίδιο ισχύει. Άες Σεντάι ίσως συγκεντρώνονται μυστικά στο Άντορ μαζί με Φρουρούς του Πύργου. Άες Σεντάι και στρατός ετοιμάζονται να μπουν στο Άντορ. Συχνά, ο Λευκός Πύργος μοιάζει να στοχεύει κάπου μόνο και μόνο για να αποδειχτεί αργότερα ότι στόχευε αλλού. Μου είναι αδύνατον να φανταστώ τον Λευκό Πύργο να κάνει κάτι τόσο παρατραβηγμένο, αλλά αν υπάρχει ένας στόχος για τον οποίο ο καθένας θα έπαιρνε όρκο, αυτός είναι ο Μαύρος Πύργος». Η Αραθέλε αναρίγησε ελαφρά κι η Εγκουέν κατάλαβε πως δεν έφταιγε το κρύο. «Μια ενδεχόμενη μάχη μεταξύ των Άες Σεντάι είναι πιθανόν να αφανίσει την περιοχή σε έκταση πολλών μιλίων. Αυτή η μάχη ίσως ερημώσει το μισό Άντορ».