«Η αξιοπρέπεια είναι δικό της θέμα», είπε η Μπάιρ, κοιτώντας συνοφρυωμένη την Άμυς, «αλλά εγώ θα ήθελα να ρωτήσω κάτι άλλο». Η ματιά της είχε ένα νερουλό, μπλε χρώμα, αλλά, μόλις στράφηκε στην Εγκουέν, έγινε κοφτερή όπως της Άμυς. «Θα αναγκάσεις αυτές τις Άες Σεντάι να γονυπετήσουν στον Καρ'α'κάρν;»
Ξαφνιασμένη, η Εγκουέν κόντεψε να σωριαστεί στο πλακόστρωτο, παρότι καθόταν. Ωστόσο, δεν δίστασε ούτε στο ελάχιστο να απαντήσει. «Δεν μπορώ να το κάνω αυτό, Μπάιρ. Αλλά, και να μπορούσα, δεν θα το έκανα. Είμαστε αφοσιωμένες στον Πύργο, στο σύνολο των Άες Σεντάι, κι η αφοσίωση αυτή είναι μεγαλύτερη ακόμα κι από αυτή που έχουμε για τη γη που γεννηθήκαμε». Αυτό ήταν αλήθεια, ή έτσι υποτίθεται, αν κι αναρωτήθηκε τι αποτέλεσμα είχε στο μυαλό τους αυτός ο ισχυρισμός, λαμβάνοντας υπόψη τόσο την ίδια όσο και τις άλλες επαναστάτριες. «Οι Άες Σεντάι δεν ορκίζονται πίστη ούτε σε μια Άμερλιν, πόσω μάλλον σε άντρα. Θα ήταν σαν να γονυπετούσε μία από σας σε έναν αρχηγό φυλής». Έφτιαξε μια εικόνα, με τον τρόπο που συνήθιζε να κάνει η Μελαίν, συγκεντρώνοντας την προσοχή της στην αληθοφάνειά της. Ο Τελ'αράν'ριοντ ήταν απείρως εύπλαστος αν ήξερες πώς να τον χειριστείς. Πέρα από το Καλαντόρ τρεις Σοφές γονυπετούσαν μπροστά σε έναν αρχηγό φυλής. Ο άντρας έμοιαζε έντονα με τον Ρούαρκ, ενώ οι γυναίκες με τις τρεις που ήταν απέναντί της. Κράτησε τη σκηνή για μερικά δευτερόλεπτα, αλλά η Μπάιρ της έριξε μια ματιά και ρουθούνισε δυνατά. Η εντύπωση ήταν εξωφρενική.
«Μη συγκρίνεις αυτές τις γυναίκες με μας». Η πράσινη ματιά της Μελαίν στραφτάλιζε με κάτι που θύμιζε την παλιά αψάδα. Ο τόνος της φωνής της ήταν κοφτερός σαν ξυράφι.
Η Εγκουέν σιώπησε. Οι Σοφές έμοιαζαν να απεχθάνονται τις Άες Σεντάι, όλες εκτός από την ίδια, αν κι η στάση τους θα μπορούσε να εκληφθεί περισσότερο σαν περιφρονητική. Σκέφτηκε πως ίσως να ήταν πολύ δυσαρεστημένες με τις προφητείες που τις συνέδεαν με τις Άες Σεντάι. Προτού ακόμα την καλέσει η Αίθουσα για να την ανακηρύξει Άμερλιν, η Σέριαμ με τον στενό κύκλο των φίλων της συναντούσαν συχνά τις τρεις τους σε αυτό το μέρος, αλλά αυτές οι συναντήσεις είχαν πάρει τέλος, τόσο επειδή οι Σοφές αρνούνταν να κρύψουν την περιφρόνησή τους, όσο κι επειδή είχε καλεστεί τελικά η Εγκουέν. Στον Τελ'αράν'ριοντ, η σύγκρουση με κάποιον που ήταν πιο εξοικειωμένος με το μέρος μπορούσε να είναι ιδιαίτερα εξευτελιστική. Ακόμα και τώρα, με την Εγκουέν, κρατούσαν μια απόσταση κι υπήρχαν ορισμένα ζητήματα που δεν τα συζητούσαν, όπως για παράδειγμα τι γνώριζαν για τα σχέδια του Ραντ. Κάποτε, στο παρελθόν, ήταν ενωμένη μαζί τους, μαθήτριά τους στην ονειροβασία. Κατόπιν, έγινε μια Άες Σεντάι, προτού ακόμα αυτές μάθουν όσα μόλις τους είχε αποκαλύψει.
«Η Εγκουέν αλ'Βέρ θα κάνει αυτό που πρέπει», είπε η Άμυς. Η Μελαίν την κοίταξε παρατεταμένα κι έσιαξε επιδεικτικά την εσάρπα της, μετακινώντας τα μακριά περιδέραιά της που παρήγαγαν έναν κροταλιστό ήχο από φίλντισι και χρυσό, αλλά δεν είπε τίποτα. Η Άμυς φάνταζε ακόμα πιο επιβλητική. Μόνο μία άλλη Σοφή είχε δει η Εγκουέν που ανάγκαζε με ευκολία τις υπόλοιπες να της φέρονται με σεβασμό: τη Σορίλεα.
Η Μπάιρ φαντάστηκε μπροστά της ένα φλιτζάνι τσάι, όπως συνήθιζαν στις σκηνές, μια χρυσή τσαγιέρα με σκαλιστά λιοντάρια από κάποια χώρα, έναν ασημένιο δίσκο με μεταλλική κόψη από κάποια άλλη και μικρά, πράσινα φλιτζάνια λεπτοδουλεμένης πορσελάνης από τους Θαλασσινούς. Το τσάι είχε, φυσικά, αληθινή γεύση. Παρά το ότι υπήρχε μια υποψία μούρου ή κάποιου βότανου που δεν αναγνώριζε, ήταν αρκετά πικρό στη γλώσσα της Εγκουέν. Το φαντάστηκε με λίγο πρόσθετο μέλι και ρούφηξε άλλη μια γουλιά. Πολύ γλυκό. Κάπως λιγότερο μέλι κι ήταν μα χαρά. Να κάτι που δεν μπορούσες να κάνεις με τη χρήση της Δύναμης. Η Εγκουέν αμφέβαλε αν υπήρχε κανείς με την ικανότητα να γνέθει νήματα σαϊντάρ με τέτοια λεπτότητα που να μπορεί να αφαιρεί μια ποσότητα μελιού από το τσάι του.
Στάθηκε για μια στιγμή κοιτώντας το φλιτζάνι της, αναλογιζόμενη το μέλι, το τσάι και τα λεπτοδουλεμένα νήματα του σαϊντάρ, αλλά δεν ήταν γι' αυτό το λόγο που παρέμενε σιωπηλή. Οι Σοφές επιθυμούσαν να καθοδηγήσουν τον Ραντ, όπως άλλωστε κι η Ελάιντα, η Ρομάντα, η Λελαίν και -πιθανότατα- οποιαδήποτε άλλη Άες Σεντάι. Βέβαια, ήθελαν να στρέψουν τον Καρ'α'κάρν προς οτιδήποτε έκριναν ότι ήταν καλύτερο για τους Αελίτες, ωστόσο οι αδελφές αυτές ήθελαν να χρησιμοποιήσουν τον Αναγεννημένο Δράκοντα για το καλό ολόκληρου του κόσμου, όπως το έβλεπαν αυτές τουλάχιστον. Δεν έτρεφε αυταπάτες. Αν βοηθούσε τον Ραντ, αν τον εμπόδιζε να έρθει σε ανοικτή αντιπαράθεση με τις Άες Σεντάι, σήμαινε πως, ταυτόχρονα, τον καθοδηγούσε κιόλας. Μόνο εγώ έχω δίκιο, υπενθύμισε στον εαυτό της. Ό,τι κι αν κάνω, είναι τόσο για το δικό τον καλό όσο και για το καλό οποιουδήποτε άλλου. Καμιά τους δεν σκέφτεται ποιο είναι το σωστό για τον ίδιο. Καλύτερα όμως να είχε υπόψη της ότι αυτές οι γυναίκες ήταν κάτι περισσότερο από απλές φίλες της κι ακόλουθες του Καρ'α'κάρν. Αν είχε μάθει κάτι μέχρι τώρα, ήταν ότι όλοι κι όλες έκρυβαν κάτι βαθύτερο απ' αυτό που παρουσίαζαν.