«Δεν νομίζω πως το μόνο που θέλεις να μας πεις είναι ότι είσαι πλέον μια γυναίκα αρχηγός των υδροβίων», είπε η Άμυς, κοιτώντας την πάνω από το φλιτζάνι με το τσάι της. «Τι σε βασανίζει, Εγκουέν αλ'Βέρ;»
«Ό,τι με βασάνιζε πάντα». Χαμογέλασε για να αλαφρύνει την ατμόσφαιρα. «Μερικές φορές έχω την εντύπωση πως ο Ραντ θα με γεράσει πριν από την ώρα μου».
«Καμιά γυναίκα δεν θα γερνούσε αν δεν υπήρχαν οι άντρες». Κάτω από φυσιολογικές συνθήκες, αυτό αποτελούσε αστείο για τα δεδομένα της Μελαίν κι η Μπάιρ θα ανταπαντούσε με κάποιο άλλο που θα αφορούσε την τεράστια γνώση που είχε αποκτήσει η Μελαίν για τους άντρες μέσα σε λίγους μονάχα μήνες γάμου, αλλά δεν έδωσε συνέχεια. Οι τρεις γυναίκες κοιτούσαν την Εγκουέν και περίμεναν.
Άρα, λοιπόν, ήθελαν να το παίξουν σοβαρές. Και καλά έκαναν, μια και το θέμα με τον Ραντ ήταν σοβαρή υπόθεση. Απλώς, ήθελε να βεβαιωθεί ότι το έβλεπαν εξίσου σοβαρά με αυτήν. Ισορροπώντας το φλιτζάνι ανάμεσα στα ακροδάχτυλά της, τους αποκάλυψε τα πάντα αναφορικά με τον Ραντ και με τους φόβους της για τη σιωπή που επικρατούσε στο Κάεμλυν. «Δεν έχω ιδέα τι έχει κάνει -ή τι μπορεί να έκανε αυτή. Όλοι μού λένε πως η Μεράνα είναι πολύ έμπειρη, αλλά σίγουρα δεν είναι εφάμιλλή του. Αναφορικά με τις Άες Σεντάι, αν κρύψετε αυτό το φλιτζάνι σε ένα λιβάδι, είναι ικανός να το ανακαλύψει με λιγότερα από τρία βήματα. Ξέρω πως μπορώ να τα καταφέρω καλύτερα από τη Μεράνα, αλλά...»
«Θα μπορούσες να επιστρέψεις», πρότεινε η Μπάιρ, αλλά η Εγκουέν κούνησε εμφατικά το κεφάλι της.
«Από τη θέση της Άμερλιν μπορώ να κάνω περισσότερα. Ακόμα και για την Έδρα της Άμερλιν ισχύουν κάποιοι νόμοι». Στράβωσε το στόμα της για μια στιγμή. Δεν της άρεσε που αναγκάστηκε να παραδεχτεί κάτι τέτοιο, ειδικά παρουσία αυτών των γυναικών. «Χωρίς την άδεια της Αίθουσας, ούτε να τον επισκεφτώ δεν μπορώ. Είμαι μια Άες Σεντάι πια και πρέπει να υπακούω στους νόμους». Η τελευταία πρόταση της βγήκε με μεγαλύτερη αγριάδα απ' όσο σκόπευε. Ήταν ένας ανόητος νόμος, αλλά δεν είχε βρει ακόμα τον τρόπο να τον παρακάμψει. Επιπλέον, τα πρόσωπά τους ήταν τόσο ανέκφραστα που ήταν σίγουρη πως, κατά βάθος, ήταν καχύποπτες και προσπαθούσαν να συγκρατηθούν για να μη γελάσουν. Ούτε καν ο αρχηγός φυλής δεν είχε δικαίωμα να πει σε μια Σοφή που και πότε να πάει.
Οι τρεις γυναίκες που κάθονταν απέναντι της αντάλλαξαν ματιές για κάμποση ώρα. Ύστερα, η Άμυς απίθωσε το φλιτζάνι της κι είπε. «Η Μεράνα Άμπρεϋ μαζί με μερικές ακόμα Άες Σεντάι ακολούθησαν τον Καρ'α'κάρν στην πόλη των δενδροφονιάδων. Δεν χρειάζεται να φοβάσαι μη τυχόν κάνει κάποιο λάθος απέναντί της, αυτός ή οι αδελφές σου. Θα φροντίσουμε να μη δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα ανάμεσα στον Ραντ και οποιαδήποτε Άες Σεντάι».
«Δεν τον ξέρετε καλά τον Ραντ», είπε η Εγκουέν, γεμάτη αμφιβολία. Ώστε, η Σέριαμ είχε δίκιο για τη Μεράνα. Γιατί όμως εξακολουθούσε να τηρεί σιγή ιχθύος;
Η Μπάιρ χαχάνισε. «Πιο πολλά προβλήματα έχουν οι γονείς με τα παιδιά τους παρά ο Καρ'α'κάρν με τις γυναίκες της Μεράνα Άμπρεϋ».
«Αρκεί να μην είναι ο ίδιος το παιδί», χασκογέλασε η Εγκουέν, ανακουφισμένη με τη διασκεδαστική παρεμβολή. Από το τι ένιωθαν αυτές οι γυναίκες απέναντι στις Άες Σεντάι, συμπέρανε πως θα έτρωγαν τα λύσσακα τους αν πίστευαν πως κάποια από τις αδελφές τον επηρέαζε όλο και πιο πολύ. Από την άλλη, η Μεράνα έπρεπε ή να κερδίσει κάποια επιρροή ή να σηκωθεί να φύγει. «Η Μεράνα όμως θα έστελνε αναφορά. Δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο δεν έστειλε. Ήσαστε σίγουρες πως δεν...» Δεν ήξερε πώς να αποτελειώσει την πρότασή της. Δεν υπήρχε τρόπος να εμποδίσει ο Ραντ τη Μεράνα να στείλει ένα ταχυδρομικό περιστέρι.
«Μπορεί να έστειλε κάποιον έφιππο άντρα». Η Άμυς έκανε μια ελαφριά γκριμάτσα. Όπως κι οποιαδήποτε άλλη Αελίτισσα, η ιππασία την απωθούσε. Πίστευε πως τα πόδια του ανθρώπου έφταναν για να κάνει τη δουλειά του. «Δεν κατέφθασε κανένα από τα πουλιά που χρησιμοποιούν οι υδρόβιοι».