«Πρέπει να φύγω», είπε τελικά και σηκώθηκε. Το σώμα της αναπαυόταν στο εσωτερικό της σκηνής, αλλά ο ύπνος δεν πρόσφερε ποτέ αρκετή ανάπαυση ενόσω βρισκόσουν στον Τελ'αράν'ριοντ. Οι άλλες τη μιμήθηκαν και σηκώθηκαν κι αυτές. «Ελπίζω να δείξετε τη δέουσα προσοχή. Η Μογκέντιεν με μισεί κι είναι σίγουρο πως θα προσπαθήσει να κάνει κακό σε κάθε άτομο που διάκειται φιλικά απέναντι μου. Γνωρίζει πολλά για τον Κόσμο των Ονείρων, όσα σχεδόν κι η Λανφίαρ». Τα λόγια της ήταν ένα είδος προειδοποίησης ότι η Μογκέντιεν μπορεί να ήξερε και περισσότερα από τις ίδιες, κάτι που πιθανόν να αποτελούσε ισχυρό χτύπημα στην Αελίτικη υπερηφάνεια. Ωστόσο, έπιασαν το νόημα των λόγων της χωρίς να προσβληθούν.
«Αν οι Σκοτεινόψυχοι σκόπευαν να μας απειλήσουν», είπε η Μελαίν, «νομίζω πως θα το είχαν κάνει ήδη. Ίσως πιστεύουν πως δεν αποτελούμε απειλή γι' αυτούς».
«Ρίξαμε μια ματιά σε κάποια άτομα που μπορεί να είναι δυνητικοί ονειροβάτες, συμπεριλαμβανομένων και μερικών αντρών». Η Μπάιρ κούνησε το κεφάλι της δύσπιστα. Άσχετα απ' όσα γνώριζε σχετικά με τους Αποδιωγμένους, θεωρούσε ότι το να υπάρχουν αρσενικοί ονειροβάτες ήταν τόσο πιθανό όσο και το να έχουν πόδια τα φίδια. «Μας αποφεύγουν. Όλοι τους».
«Εγώ νομίζω πως είμαστε εξίσου δυνατές με αυτές», πρόσθεσε η Άμυς. Όσον αφορά τη Μία Δύναμη, η ίδια με τη Μελαίν δεν θεωρούνταν δυνατότερες από την Τέοντριν και τη Φαολαίν. Όχι ότι ήταν αδύναμες -τουναντίον, ήταν ισχυρότερες από τις πιο πολλές Άες Σεντάι- αλλά η δύναμή τους δεν μπορούσε να συγκριθεί με μιας Αποδιωγμένης. Ωστόσο, στον Κόσμο των Ονείρων η γνώση του Τελ'αράν'ριοντ ήταν εξίσου ισχυρή με ενός σαϊντάρ, ίσως κι ισχυρότερη μερικές φορές. Εδώ, η Μπάιρ ήταν ίση με οποιαδήποτε άλλη αδελφή. «Θα προσέξουμε πολύ. Ο μόνος εχθρός που μπορεί να σε σκοτώσει είναι αυτός που υποτιμάς».
Η Εγκουέν έπιασε την Άμυς και τη Μελαίν από το μπράτσο. Το ίδιο θα έκανε και με την Μπάιρ αν υπήρχε τρόπος. Αρκέστηκε να της χαμογελάσει. «Μου είναι αδύνατον να σας περιγράψω τι σημαίνει για μένα η φιλία σας, εσείς οι ίδιες». Κι έλεγε την αλήθεια. «Ολόκληρος ο κόσμος φαίνεται να αλλάζει από τη μια στιγμή στην άλλη. Εσείς οι τρεις ανήκετε στα ελάχιστα σταθερά σημεία».
«Ναι, όντως αλλάζει ο κόσμος», είπε η Άμυς λυπημένα. «Ακόμα και τα βουνά διαβρώνονται από τον άνεμο. Κανείς δεν μπορεί να ανέβει δύο φορές τον ίδιο λόφο. Ελπίζω πως, στα μάτια σου, θα είμαστε πάντα φίλες, Εγκουέν αλ'Βέρ. Είθε να βρίσκεις πάντα νερό και σκιά». Λέγοντας αυτά, χάθηκαν κι οι τρεις, επιστρέφοντας πίσω στα σώματά τους.
Στάθηκε για λίγο κοιτώντας συνοφρυωμένη το Καλαντόρ, χωρίς να το βλέπει στην πραγματικότητα, μέχρι που ξαφνικά ένιωσε να τραντάζεται φουρκισμένη. Σκεφτόταν όλη αυτή την ατελείωτη έκταση των άστρων. Αν περίμενε κάμποσο, το όνειρο του Γκάγουιν θα την έβρισκε και θα την απορροφούσε, ό,τι ακριβώς θα έκαναν και τα μπράτσα του λίγο αργότερα. Ευχάριστος τρόπος να περάσει την υπόλοιπη νύχτα αλλά και χάσιμο χρόνου ταυτόχρονα.
Με σταθερές κινήσεις οπισθοχώρησε στο κοιμισμένο της σώμα, αν κι όχι στον συνηθισμένο ύπνο. Δεν το έκανε πια αυτό. Ένα κομμάτι του εγκεφάλου της παρέμενε σε εγρήγορση, καταγράφοντας τα όνειρά της, αρχειοθετώντας όσα προέλεγαν το μέλλον, ή όσα αποτελούσαν φευγαλέες εικόνες από πιθανολογικά παρακλάδια. Αν μη τι άλλο ήταν σίγουρη για κάποια πράγματα, αν και το μόνο όνειρο που μέχρι τώρα μπορούσε να ερμηνεύσει ήταν αυτό που έδειχνε πως ο Γκάγουιν θα γινόταν Πρόμαχος της. Οι Άες Σεντάι αποκαλούσαν αυτή τη δυνατότητα Ονείρεμα και τις γυναίκες που την κατείχαν Ονειρεύτριες, όλες νεκρές από καιρό εκτός από την ίδια. Πάντως, όπως κι η ονειροβασία, δεν είχε να κάνει με τη Μία Δύναμη.