Ήταν σίγουρη πως η Μέρι δεν το έκανε επίτηδες. Απλώς, δεν μπορούσε να κάνει τίποτα καλύτερο. Ακόμα και τη Ρομάντα να είχε για υπηρέτρια το ίδιο άσχημα θα ήταν. Γέλασε δυνατά με τη σκέψη αυτή. Ως υπηρέτρια, η Ρομάντα θα ανάγκαζε την κυρά της να υπακούσει στους κανόνες σε χρόνο μηδέν. Δεν ήθελε πολλή σκέψη για να καταλάβει κανείς ποια θα είχε το πάνω χέρι. Ένας γκριζομάλλης μάγειρας σταμάτησε να ανακατεύει τα κάρβουνα, σκυμμένος πάνω από έναν σιδερένιο φούρνο, για να της χαρίσει ένα χαμόγελο αμοιβαίας θυμηδίας, όμως την επόμενη στιγμή συνειδητοποίησε πως η γυναίκα στην οποία χαμογέλαγε δεν ήταν μια κοινή περαστική αλλά η Έδρα της Άμερλιν, και το χαμόγελο έλειωσε για να μετατραπεί σε βαθιά υπόκλιση. Κατόπιν, έσκυψε πάλι πίσω, στη δουλειά του.
Αν ξαπόστελνε τη Μέρι, το μόνο που θα κατάφερνε θα ήταν να βρει η Ρομάντα έναν νέο κατάσκοπο κι η Μέρι, για άλλη μια φορά, θα λιμοκτονούσε και θα τριγύριζε από χωριό σε χωριό. Καθώς τακτοποιούσε το φόρεμά της -όντως είχε φύγει προτού ακόμα τελειώσει η γυναίκα τη δουλειά της- τα δάχτυλά της ψαχούλεψαν ένα μικρό, υφασμάτινο σακουλάκι, τα σπαγκάκια του οποίου ήταν περασμένα πίσω από τη ζώνη της. Δεν χρειάστηκε να το φέρει στη μύτη της για να καταλάβει πως ανέδυε μια μυρωδιά από πέταλα τριανταφυλλιάς αναμεμειγμένα με την ψυχρή οσμή διαφόρων βοτάνων. Αναστέναξε. Αυτή η γυναίκα με το πρόσωπο δήμιου ήταν αναμφίβολα κατάσκοπος της Ρομάντα και προσπαθούσε να αντεπεξέλθει στα καθήκοντά της όσο καλύτερα γινόταν. Γιατί να μην ήταν πιο εύκολα αυτά τα πράγματα;
Προσεγγίζοντας τη σκηνή που χρησιμοποιούσε ως μελετητήριο —πολλοί την αποκαλούσαν το μελετητήριο της Άμερλιν, λες κι είχε καμιά σχέση με το δωμάτιο του Πύργου- μια έντονη ικανοποίηση αντικατέστησε την ανησυχία για τη Μέρι. Όπου και να σταματούσαν για να περάσουν τη μέρα τους, η Σέριαμ θα βρισκόταν πάντα εκεί με μια παχιά δεσμίδα αιτήσεων. Όλο και κάποια πλύστρα θα ικέτευε για επιείκεια έχοντας κατηγορηθεί για κλοπή, επειδή πιάστηκε με μερικά κοσμήματα ραμμένα στα ρούχα της, όλο και κάποιος σιδεράς θα παρακαλούσε για ένα συστατικό έγγραφο αναφορικά με τη δουλειά του, το οποίο δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει εκτός κι αν σκόπευε να φύγει, ίσως ούτε και τότε. Μια εργάτρια ιπποσκευών παρακαλούσε την Άμερλιν να προσευχηθεί για να γεννήσει κορίτσι. Κάποιος από τους στρατιώτες του Άρχοντα Μπράυν αιτείτο την προσωπική ευχή της Άμερλιν για να νυμφευθεί μια ράφτρα. Ανέκαθεν υπήρχε, επίσης, μια πληθώρα αιτήσεων από παλαιότερες μαθητευόμενες που ικέτευαν για μια επίσκεψη στην Τιάνα, ακόμα και για επιπλέον εργασίες. Ο καθένας είχε δικαίωμα να κάνει μια αίτηση στην Άμερλιν, αλλά όσοι υπηρετούσαν στον Πύργο σπάνια το έκαναν, οι μαθητευόμενες δε ποτέ. Η Εγκουέν υποπτευόταν πως η Σέριαμ πάσχιζε να ξεθάψει αιτούμενους, κάτι για να απασχοληθεί, ενώ η Τηρήτρια θα αναλάμβανε τα σοβαρότερα ζητήματα. Λίγο ακόμα και η Εγκουέν θα έβαζε τη Σέριαμ να τις φάει για πρωινό αυτές τις αιτήσεις.
Όμως, μόλις μπήκε στη σκηνή ανακάλυψε πως η Σέριαμ δεν ήταν εκεί, κάτι όχι ιδιαίτερα περίεργο αν λάμβανε κανείς υπόψη του την περασμένη νύχτα. Ωστόσο, η σκηνή δεν ήταν άδεια.
«Είθε το Φως να σε φωτίζει σήμερα, Μητέρα», είπε η Τέοντριν, κάνοντας μια βαθιά υπόκλιση που είχε ως αποτέλεσμα να ταλαντευτεί η καφετιά άκρη του επωμίου της. Διέθετε τη θρυλική χάρη των Ντομανών, αν και το φόρεμά της με τον ψηλό γιακά ήταν μάλλον απέριττο. Οι Ντομανές δεν φημίζονταν για την μετριοπάθειά τους. «Κάναμε ό,τι μας πρόσταξες, αλλά κανείς δεν παρατήρησε κάποιον κοντά στη σκηνή της Μάριγκαν χτες το βράδυ».
«Μερικοί άντρες θυμήθηκαν ότι είδαν τη Χάλιμα», πρόσθεσε κάπως ξινά η Φαολάιν, γονυπετώντας με σαφώς πιο πρόχειρο τρόπο, «αλλά, πέρα από αυτό, δεν θυμούνται καλά-καλά αν πήγαν για ύπνο ή όχι». Κάμποσες γυναίκες αποδοκίμαζαν τη γραμματέα της Ντελάνα, αλλά ήταν η επόμενη παρατήρησή της που έκανε το στρογγυλό πρόσωπο της Φαολάιν σκοτεινότερο απ' ό,τι συνήθως. «Συναντήσαμε την Τιάνα καθώς περιπλανιόμασταν τριγύρω. Μας είπε να πάμε στα κρεβάτια μας, και γρήγορα». Χάιδεψε ασυναίσθητα τη γαλάζια άκρη του επωμίου της. Οι νέες Άες Σεντάι δεν έβγαζαν σχεδόν ποτέ από πάνω τους το επώμιο, έτσι είχε πει η Σιουάν.