«Μητέρα, δεν καταλαβαίνεις τι προτείνεις», είπε η Μυρέλ απνευστί. «Είναι το ίδιο σαν να δίνεις σε ένα νήπιο μέσα σε αχερώνα έναν αναμμένο φανό για να παίξει. Είχα αρχίσει να προετοιμάζω τη Νυνάβε με το που αισθάνθηκα τη δέσμευσή του να περνάει σε μένα. Νόμισα πως είχα ακόμα χρόνο, αλλά αυτή πήρε το επώμιο μέχρι να ανοιγοκλείσεις τα μάτια σου. Δεν είναι έτοιμη να τον χαλιναγωγήσει, Μητέρα, ειδικά όπως είναι τώρα ο Λαν».
Η Εγκουέν πάσχισε να επιδείξει υπομονή. Εξακολουθούσαν να μην καταλαβαίνουν. «Μυρέλ, ακόμα κι αν η Νυνάβε δεν διαθέτει ούτε στο ελάχιστο τη δυνατότητα της διαβίβασης», πράγμα που ίσχυε, εκτός κι αν θύμωνε, «...δεν έχει καμιά σημασία, και το ξέρεις. Δεν έχει σχέση με το αν μπορεί να τον χαλιναγωγήσει ή όχι. Υπάρχει ένα πράγμα που εσύ δεν κατάφερες να κάνεις. Να του αναθέσεις ένα έργο τόσο σημαντικό ώστε να αναγκαστεί να μείνει ζωντανός για να το φέρει σε πέρας». Αυτό ήταν το κερασάκι στην τούρτα και μάλλον θα λειτουργούσε καλύτερα από κάθε τι άλλο. «Η ασφάλεια της Νυνάβε είναι ιδιαίτερα σημαντική γι' αυτόν. Την αγαπάει, Μυρέλ, και τον αγαπάει κι εκείνη».
«Αυτό εξηγεί...» άρχισε να λέει απαλά η Μυρέλ, αλλά η Νισάο ξέσπασε με έντονη δυσπιστία.
«Όχι, βέβαια. Δεν αγαπάει αυτόν. Πιθανόν να μπορούσε να τον αγαπήσει, ή έτσι να πιστεύει, αλλά οι γυναίκες κυνηγούσαν τον Λαν από τότε που ήταν αμούστακο αγόρι και μάλιστα τα έφτιαχναν μαζί του για μια μέρα ή ένα μήνα. Ήταν όμορφο αγόρι, όσο κι αν είναι δύσκολο να το πιστέψεις τώρα πια. Πάντως, εξακολουθεί να έχει πέραση». Έριξε μια λοξή ματιά στη Μυρέλ η οποία κατσούφιασε ελαφρά. Τα μάγουλά της γέμισαν μικρές, κόκκινες πιτσιλιές. Δεν αντέδρασε περισσότερο. Ήταν κάτι παραπάνω από αρκετό. «Όχι, Μητέρα. Όποια γυναίκα πιστέψει πως πέρασε τη λαιμαριά στον Λαν Μαντράγκοραν ανακαλύπτει πως έπιασε αέρα φρέσκο».
Η Εγκουέν αναστέναξε άθελά της. Μερικές αδελφές πίστευαν πως υπήρχε κι άλλη μια υποχρέωση για να σώσουν έναν Πρόμαχο η δέσμευση του οποίου είχε σπάσει από το θάνατο. Να τον ρίξουν στην αγκαλιά -ή στο κρεβάτι- μιας άλλης γυναίκας. Κανείς άντρας δεν επικεντρωνόταν στο θάνατο, έτσι έλεγε η δοξασία τους. Φαίνεται πως η Μυρέλ το είχε φροντίσει αυτό. Τουλάχιστον δεν τον είχε παντρευτεί, αφού ούτως ή άλλως σκόπευε να τον μεταβιβάσει. Το καλύτερο θα ήταν να μην το ανακάλυπτε ποτέ η Νυνάβε.
«Ας είναι», είπε αφηρημένα στη Νισάο. Η Αράινα έδενε τους καταζώστες στη σέλα του Μαντάρμπ με βιασύνη κι επιδεξιότητα. Ο ψηλός, μαύρος επιβήτορας έστεκε με το κεφάλι ανασηκωμένο και χωρίς να αντιδρά, φως φανάρι πως δεν ήταν η πρώτη φορά που η κοπέλα ασχολείτο με αυτό το άλογο. Η Νίκολα στεκόταν δίπλα στον παχύ κορμό μιας βαλανιδιάς, λίγο πιο κάτω, με τα χέρια σταυρωμένα κάτω από τα στήθη της, κοιτώντας την Εγκουέν και τις υπόλοιπες. Έμοιαζε έτοιμη να το βάλει στα πόδια. «Δεν ξέρω κατά πόσον σε πίεσε η Αράινα», είπε ήσυχα η Εγκουέν, «αλλά τα επιπλέον μαθήματα στη Νίκολα σταματάνε αυτή τη στιγμή».
Η Μυρέλ με τη Νισάο αναπήδησαν. Στα μάτια και των δύο αντανακλάτο η έκπληξη. Τα μάτια της Σιουάν γούρλωσαν, μοιάζοντας με πιατάκια τσαγιού, αλλά ευτυχώς συνήλθε από την έκπληξη προτού το προσέξει κανείς. «Μου φαίνεται πως ξέρεις τα πάντα», ψιθύρισε η Μυρέλ. «Το μόνο που θέλει η Αράινα είναι να βρίσκεται κοντά στον Λαν. Νομίζω πως έχει την εντύπωση ότι θα τη διδάξει χρήσιμα πράγματα που θα μπορέσει να τα χρησιμοποιήσει σαν Κυνηγός. Ίσως, πάλι, να νομίζει πως θα την ακολουθήσει στο Κυνήγι».
«Η Νίκολα θέλει να γίνει μια νέα Καράιγκαν», μουρμούρισε καυστικά η Νισάο. «Ή μια δεύτερη Μουαραίν. Νομίζω πως έχει την εντύπωση ότι μπορεί να κάνει τη Μυρέλ να της μεταβιβάσει τον δεσμό του Λαν. Τέλος πάντων! Αν μη τι άλλο, μπορούμε να μεταχειριστούμε το ζευγάρι ανάλογα, τώρα που είναι κι αυτός παρών. Ό,τι και να συμβεί σε μένα, πολύ θα χαρώ όταν μάθω πως θα στριγκλίζουν μια αιωνιότητα».
Η Σιουάν συνειδητοποίησε τελικά τι συνέβαινε και στο πρόσωπό της η οργή εναλλασσόταν με τα απορημένα βλέμματα που έριχνε προς τη μεριά της Εγκουέν. Το ότι κάποιος άλλος είχε προλάβει να λύσει το αίνιγμα πρώτος την αναστάτωνε ίσως και περισσότερο από το γεγονός πως η Νίκολα κι η Αράινα είχαν προσπαθήσει να εκβιάσουν τις Άες Σεντάι. Μπορεί κι όχι, όμως. Σε τελική ανάλυση, η Νίκολα με την Αράινα δεν ήταν Άες Σεντάι, κάτι που άλλαζε ριζικά την αντίληψη της Σιουάν για το τι ήταν επιτρεπτό και τι όχι. Την ίδια αντίδραση όμως θα είχε κι οποιαδήποτε άλλη αδελφή.