Η Μέριλιλ σηκώθηκε απότομα. «Δεν σου επιτράπηκε να διαβιβάσεις! Άσε ελεύθερη την...!»
«Άφησέ μας, Πολ», είπε η Ηλαίην. «Τώρα». Η υπηρέτρια έμεινε άναυδη, αλλά η Μοργκέις είχε διδάξει καλά την Ηλαίην πώς να χρησιμοποιεί την εξουσιαστική φωνή, τη φωνή μιας Βασίλισσας από τον θρόνο της. Η Πολ έκανε μια ελαφριά υπόκλιση κι αποσύρθηκε προτού καλά-καλά το συνειδητοποιήσει. Εν κινήσει, δίστασε για μια στιγμή, αλλά μετά έφυγε βιαστικά κλείνοντας την πόρτα πίσω της. Ό,τι κι αν επρόκειτο να συμβεί αφορούσε μόνο στις Άες Σεντάι.
«Τι σε έπιασε, μικρή;» Ατόφια οργή βύθισε τα υπολείμματα της ηρεμίας που διακατείχε τη Μέριλιλ. «Άσε ελεύθερη την Πηγή αμέσως, αλλιώς σου ορκίζομαι πως θα σε δείρω εγώ η ίδια!»
«Είμαι Άες Σεντάι». Τα λόγια βγήκαν ψυχρά και πέτρινα, όπως ακριβώς επεδίωκε η Ηλαίην. Από τη μια, οι ψευτιές του Καρίντιν· από την άλλη, τούτες εδώ οι γυναίκες. Ώστε η Μέριλιλ απείλησε να τη δείρει; Θα αναγκάζονταν να αναγνωρίσουν τη δικαιωματική της θέση ως αδελφή. Αυτή κι η Νυνάβε είχαν ανακαλύψει το Κύπελλο, κι οι διευθετήσεις για τον τρόπο χρήσης του ήταν θέμα χρόνου! «Σκοπεύετε να με τιμωρήσετε, επειδή θέτω σε κίνδυνο ένα μυστικό γνωστό αποκλειστικά στις αδελφές, αλλά κανείς δεν μπήκε στον κόπο να μου μιλήσει γι' αυτό όταν έγινα κάτοχος του επωμίου. Προτείνετε να τιμωρηθώ σαν απλή μαθητευόμενη ή σαν Αποδεχθείσα, αλλά εγώ είμαι Άες Σεντάι και το επώμιο μου δόθηκε από την Εγκουέν αλ'Βέρ, την Άμερλιν που υποτίθεται ότι υπηρετείτε. Αν αρνείστε το γεγονός πως εγώ κι η Νυνάβε είμαστε Άες Σεντάι, τότε αποκηρύσσετε την ίδια την Έδρα της Άμερλιν, η οποία μάς έστειλε να βρούμε το Κύπελλο των Ανέμων, πράγμα που καταφέραμε. Δεν το ανέχομαι αυτό! Μέριλιλ Κήντεβιν, σε καλώ να απολογηθείς. Υποτάξου στη θέληση της Έδρας της Άμερλιν, αλλιώς θα είμαι εγώ εκείνη που θα καταδικάσει εσένα ως επαναστάτρια και προδότρια!»
Τα μάτια της Μέριλιλ γούρλωσαν κι έμεινε με το στόμα ανοικτό· ωστόσο, φάνταζε ψύχραιμη συγκριτικά με την Κάρεαν και τη Σάριθα, οι οποίες έμοιαζαν να μην πιστεύουν σε αυτά που άκουγαν, έτοιμες να πάθουν αποπληξία. Η Βαντέν έμοιαζε ήπια ξαφνιασμένη και, σκεπτική, πίεζε ένα δάχτυλο πάνω στα χείλη της, κάτω από τα ελαφρώς γουρλωμένα της μάτια, ενώ η Αντελέας είχε γείρει μπροστά, κοιτώντας την Ηλαίην εξεταστικά σαν να την έβλεπε για πρώτη φορά.
Χρησιμοποιώντας τη διαβίβαση, η Ηλαίην ανασήκωσε στον αέρα μια από τις ψηλές πολυθρόνες, την έφερε προς το μέρος της και κάθισε, τακτοποιώντας τη φούστα της. «Μη στέκεσαι κι εσύ όρθια, Μέριλιλ». Χρησιμοποιούσε ακόμα την εξουσιαστική φωνή -προφανώς ήταν ο μόνος τρόπος να τις αναγκάσει να την ακούσουν- αλλά ξαφνιάστηκε όταν είδε τη Μέριλιλ να βυθίζεται αργά στο κάθισμά της, κοιτώντας τη με μάτια ορθάνοικτα.
Εξωτερικά, διατηρούσε ένα ήρεμο και ψυχρό προσωπείο, αλλά, εσωτερικά, η οργή κόχλαζε. Ή, μάλλον, έβραζε. Μυστικά. Ανέκαθεν θεωρούσε πως οι Άες Σεντάι κρατούσαν μυστικά, ακόμα κι η μία από την άλλη. Ειδικά η μία από την άλλη. Η αλήθεια ήταν πως κι αυτή μπορούσε να κρατήσει κάτι μυστικό, αλλά μόνο εν ανάγκη κι όχι από κάποιον που χρειαζόταν να το γνωρίζει. Αυτές οι γυναίκες είχαν σκεφτεί να την τιμωρήσουν! «Η εξουσία σου προέρχεται από την Αίθουσα του Πύργου, Μέριλιλ, αλλά η δική μου και της Νυνάβε από την ίδια την Έδρα της Άμερλιν. Που σημαίνει ότι μπορεί να παραγκωνίσει τη δική σου. Από τούδε και στο εξής, θα λαμβάνεις οδηγίες από μένα ή από τη Νυνάβε. Φυσικά, θα ακούμε με ιδιαίτερη προσοχή οποιαδήποτε συμβουλή θα μπορούσες να μας δώσεις». Προηγουμένως, πίστευε πως τα μάτια της Μέριλιλ είχαν γουρλώσει όσο δεν πήγαινε άλλο, αλλά τώρα...
«Αδύνατον», πλατάγισε η αδελφή του Γκρίζου Άτζα. «Είσαι...»
«Μέριλιλ!» την έκοψε απότομα η Ηλαίην, γέρνοντας προς το μέρος της. «Τολμάς ακόμα να αρνείσαι την εξουσία της Άμερλιν;» Το στόμα της Μέριλιλ κινήθηκε, αλλά δεν βγήκε κανένας ήχος. Έβρεξε τα χείλη με τη γλώσσα της και κούνησε σπασμωδικά το κεφάλι της. Η Ηλαίην αισθάνθηκε μια ανατριχίλα αγαλλίασης. Όλα αυτά που είπε σχετικά με το ότι η Μέριλιλ θα λάμβανε διαταγές από την ίδια και τη Νυνάβε ήταν, βεβαίως, ανοησίες, αλλά επιβαλλόταν να την αποδεχτούν. Ο Θομ κι η μητέρα της πάντα έλεγαν πως είναι καλύτερο να ζητάς δέκα πράγματα με την ελπίδα να πάρεις ένα. Ωστόσο, όλα αυτά δεν ήταν αρκετά για να καλμάρουν τον θυμό της. Είχε μια παρόρμηση να πάρει η ίδια μια παντόφλα στα χέρια της και να δει μέχρι πού μπορούσε να εξωθήσει τα πράγματα, αλλά αυτό θα γκρέμιζε τα πάντα. Θα τις έκανε να θυμηθούν την ηλικία της, καθώς και το ελάχιστο χρονικό διάστημα που είχε φορέσει το ένδυμα της μαθητευόμενης. Ίσως να τη θεωρούσαν ξανά ένα ανόητο παιδάκι. Η σκέψη αυτή υποδαύλισε και πάλι την οργή της. Ωστόσο, αρκέστηκε να πει: «Ενόσω εσύ, Μέριλιλ, θα σκέφτεσαι ήσυχα τι άλλο θα μπορούσα να πληροφορηθώ ως Άες Σεντάι, η Αντελέας κι η Βαντέν θα μου εξηγήσουν τα πάντα γύρω από αυτό το μυστικό το οποίο έθεσα σε κίνδυνο. Θες να πεις πως ο Πύργος γνώριζε ανέκαθεν σχετικά με τον Κύκλο - το Σόι, όπως το αποκαλείς;» Η κακομοίρα η Ρεάνε κι οι ελπίδες της να περάσει απαρατήρητη από τις Άες Σεντάι.