Η Σέαν άπλωσε τα χέρια της μπροστά. «Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω από το να μείνω, Μητέρα; Ο Πύργος πρέπει να είναι ενωμένος». Όποια κι αν είναι η Άμερλιν, συμπλήρωσε από μέσα της. Και τι έχουν οι γάτες μου, μπορώ να μάθω; Φυσικά, ποτέ δεν θα έκανε φωναχτά τέτοιες ερωτήσεις. Η Σερέιλε Μπάγκαντ ήταν μια εξαιρετικά αυστηρή Κυρά των Μαθητευομένων προτού αναγορευθεί Έδρα της Άμερλιν, τη χρονιά που η ίδια απέκτησε το επώμιο, και μάλιστα πολύ πιο αυστηρή από την Ελάιντα. Οι αρχές της ορθότητας και της ευπρέπειας είχαν χαραχτεί πολύ βαθιά στη Σέαν για πολλά χρόνια και δεν μπορούσε να τις εγκαταλείψει. Το ίδιο κι η αντιπάθεια για όποια γυναίκα φορούσε το επιτραχήλιο. Κανείς δεν ήταν υποχρεωμένος να συμπαθεί μια Άμερλιν.
«Ο Πύργος πρέπει να είναι ενωμένος», συμφώνησε η Ελάιντα, τρίβοντας τα χέρια της. «Ενωμένος». Γιατί ήταν ταραγμένη; Μπορεί να είχε ενενήντα εννιά διαφορετικά είδη διάθεσης, όλα έντονα και καυστικά, αλλά ποτέ στη ζωή της δεν ένιωθε νευρικότητα. «Αυτό που θα σου πω, Σέαν, είναι Σφραγισμένο στη Φλόγα». Το στόμα της συστράφηκε πικρόχολα κι ανασήκωσε τους ώμους της κάνοντας το επιτραχήλιο να αναπηδήσει. «Αν ήξερα τον τρόπο για να του δώσω μεγαλύτερη έμφαση, θα το έκανα», είπε, και τα λόγια της έμοιαζαν ξερά, σαν σκόνη.
«Θα κρατήσω τα λόγια σου στην καρδιά μου, Μητέρα».
«Θέλω από σένα -σε διατάζω, για την ακρίβεια- να αναλάβεις μια έρευνα. Κι, όντως, είναι κάτι που πρέπει να το κρατήσεις στην καρδιά σου. Αν κάποια πληροφορία ακουστεί από λάθος αυτί, θα σημάνει θάνατο και καταστροφή για ολόκληρο τον Πύργο».
Τα φρύδια της Σέαν συσπάστηκαν νευρικά. Θάνατος και καταστροφή για ολόκληρο τον Πύργο; «Θα το κρατήσω στην καρδιά μου», ξανάπε. «Θες να καθίσεις, Μητέρα;» της πρότεινε ευγενικά, όπως ήταν σωστό. «Να σε σερβίρω λίγο τσάι μέντας ή παντς από δαμάσκηνα;»
Η Ελάιντα έκανε μια κίνηση που σήμαινε πως αρνιόταν το κέρασμα των δροσιστικών ποτών, και κάθισε στο πιο άνετο κάθισμα, σκαλισμένο από τον πατέρα της Σέαν όταν η τελευταία πήρε το επώμιο, αν και τα μαξιλαράκια είχαν αντικατασταθεί κάμποσες φορές. Η Άμερλιν έκανε τη συνηθισμένη πολυθρόνα να μοιάζει με θρόνο, έτσι όπως ήταν στητή, με αυτήν την ατσάλινη όψη. Αγενώς, δεν επέτρεψε στη Σέαν να καθίσει, έτσι η γυναίκα σταύρωσε τα χέρια της και παρέμεινε όρθια.
«Η προδοσία είναι ένα ζήτημα που σκέφτομαι εδώ και καιρό, Σέαν, αφ' ης στιγμής η προκάτοχος μου κι η Τηρήτριά της δραπέτευσαν. Κάποιοι τις βοήθησαν να δραπετεύσουν. Ο πυρήνας του θέματος προφανώς ήταν η προδοσία, και φοβάμαι πως μόνο μια αδελφή ή μερικές αδελφές θα μπορούσαν να έχουν τέτοια επίδραση στα γεγονότα».
«Είναι σαφώς μια πιθανότητα, Μητέρα». Η Ελάιντα έσμιξε τα φρύδια λόγω της παρέμβασής της.
«Δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να ξέρουμε ποια απ' όλες έχει μέσα στην καρδιά της τη σκιά της προδοσίας, Σέαν. Υποψιάζομαι πως κάποια κανόνισε να αναιρεθεί μια εντολή μου. Επιπλέον, έχω βάσιμους λόγους να πιστεύω πως κάποια είχε μυστική επικοινωνία με τον Ραντ αλ'Θόρ. Δεν ξέρω πού θα καταλήξουν όλα αυτά, αλλά σίγουρα αποτελούν προδοσία απέναντί μου κι απέναντι στον ίδιο τον Πύργο».
Η Σέαν περίμενε να της αποκαλύψει κι άλλα, αλλά η Άμερλιν απέμεινε απλά να την κοιτάει, λες κι ήταν εκτός τόπου και χρόνου, ισιώνοντας με αργές κινήσεις τη φούστα με τις κόκκινες χαρακιές. «Τι είδους έρευνα επιθυμείς να κάνω, Μητέρα;» ρώτησε επιφυλακτικά η Σέαν.
Η Ελάιντα αναπήδησε όρθια. «Σου αναθέτω να ακολουθήσεις τη δυσωδία της προδοσίας, ανεξάρτητα από το πού θα σε οδηγήσει και πόσο ψηλά, ακόμα και στην ίδια την Τηρήτρια. Οτιδήποτε βρεις, σε όποια κι αν σε οδηγούν τα στοιχεία, θα τη φέρεις μπροστά στην Έδρα της Άμερλιν μόνη σου, Σέαν. Κανείς άλλος δεν πρέπει να μάθει τίποτα. Γίνομαι κατανοητή;»
«Καταλαβαίνω απόλυτα τις προσταγές σου, Μητέρα».
Ήταν και το μόνο πράγμα που όντως κατάλαβε, σκέφτηκε, μόλις η Ελάιντα αναχώρησε ακόμα πιο ξαφνικά απ' όσο είχε έρθει. Κάθισε στην πολυθρόνα που λίγο πριν καθόταν η Άμερλιν, για να σκεφτεί, με τα χέρια ακουμπισμένα κάτω από το πηγούνι, όπως ακριβώς έκανε κι ο πατέρας της όταν σκεφτόταν. Τελικά, πάνω απ' όλα ήταν η λογική.
Δεν θα μπορούσε να σταθεί απέναντι στη Σιουάν Σάντσε -η ίδια είχε προτείνει αρχικά το κορίτσι για το αξίωμα της Άμερλιν!- αλλά από τη στιγμή που όλα είχαν γίνει και τα τυπικά είχαν τηρηθεί, αν κι όχι αυστηρά, η οποιαδήποτε βοήθεια για τη δραπέτευσή της μπορούσε κάλλιστα να θεωρηθεί προδοσία και, συνεκδοχικά, αναίρεση της εντολής της Άμερλιν. Εξίσου προδοσία θεωρείτο πιθανώς κι η επικοινωνία με τον αλ'Θόρ· αυτό εξαρτιόταν από τις πληροφορίες που ανταλλάχτηκαν κι από τον σκοπό που εξυπηρετούσαν. Θα ήταν δύσκολο να βρει ποια είχε αλλάξει τη διαταγή της Άμερλιν χωρίς να γνωρίζει την ίδια τη διαταγή. Το να μάθαινε, κατόπιν εορτής, ποια μπορεί να είχε βοηθήσει τη Σιουάν να δραπετεύσει, θα ήταν επιτυχία ανάλογη με το να μάθαινε ποια επικοινωνούσε με τον αλ'Θόρ. Ήταν τόσο πολλά τα περιστέρια που πηγαινοέρχονταν στον Πύργο καθημερινά, ώστε μερικές φορές ο ουρανός έμοιαζε να βρέχει φτερά. Αν η Ελάιντα γνώριζε περισσότερα απ’ όσα είπε, σίγουρα τα είχε αποκρύψει τεχνηέντως. Δεν έβγαινε νόημα απ' όλ' αυτά. Το θέμα της προδοσίας, λογικά, θα έκανε την Ελάιντα να βράζει από οργή. Ωστόσο, δεν ήταν θυμωμένη αλλά μάλλον νευρική κι ανυπόμονη να φύγει, όπως επίσης και κρυψίνους, λες και δεν ήθελε να μιλήσει για όλα όσα ήξερε ή υποπτευόταν. Έμοιαζε να φοβάται κάτι. Τι είδους προδοσία θα έκανε την Ελάιντα νευρική και φοβισμένη; Θάνατος και καταστροφή για ολόκληρο τον Πύργο.