Τα σκούρα μάτια της Πεβάρα, σε έντονη αντίθεση με τα γαλαζωπά της Σέαν, απέκτησαν μια πέτρινη χροιά. Κατευθύνθηκε στο πρέκι του τζακιού, εκεί όπου ήταν παραταγμένες οι μινιατούρες της οικογένειάς της. Όλοι τους είχαν πεθάνει όσο η ίδια ήταν ακόμα μαθητευόμενη. Γονείς, αδελφοί, αδελφές, θείες και θείοι, είχαν όλοι δολοφονηθεί κατά τη διάρκεια μιας βραχύχρονης εξέγερσης Σκοτεινόφιλων που ήταν πεπεισμένοι ότι ο Σκοτεινός επρόκειτο να απελευθερωθεί σύντομα. Να γιατί η Σέαν ήταν σίγουρη πως μπορούσε να την εμπιστευθεί. Να γιατί η Πεβάρα είχε επιλέξει το Κόκκινο Άτζα -αν κι η Σέαν πίστευε πως θα ήταν πιο ευτυχισμένη, αν πήγαινε στο Πράσινο- επειδή πίστευε ότι μια Κόκκινη που κυνηγούσε άντρες με την ικανότητα της διαβίβασης, είχε περισσότερες ευκαιρίες να ξετρυπώσει Σκοτεινόφιλους. Η ίδια ήταν πολύ καλή σε αυτό. Η πλαδαρή της εμφάνιση έκρυβε έναν ατσάλινο πυρήνα. Κι είχε το σθένος να πει ήρεμα τα λόγια που δίσταζε να πει η Σέαν.
«Το Μαύρο Άτζα. Ε, λοιπόν, δεν απορώ που η Ελάιντα ήταν τόσο επιφυλακτική».
«Πεβάρα, ξέρω πολύ καλά πως ανέκαθεν αρνιόταν την ύπαρξή του, μάλιστα με μεγαλύτερη ζέση από τις υπόλοιπες αδελφές, αλλά είμαι απόλυτα σίγουρη πως αυτό εννοούσε. Αν έχει πειστεί δε...»
Η φίλη της τη διέκοψε. «Δεν χρειάζεται να με πείσεις, Σέαν. Ήμουν σίγουρη πως το Μαύρο Άτζα υφίσταται επί...» Παραδόξως, η Πεβάρα δίστασε να συνεχίσει κι αφέθηκε να κοιτάει το φλιτζάνι της σαν μάντισσα. «Τι ακριβώς γνωρίζεις για τα γεγονότα που συνέβησαν αμέσως μετά τον Πόλεμο των Αελιτών;»
«Δύο Άμερλιν πέθαναν ξαφνικά μέσα σε διάστημα πέντε ετών», είπε προσεκτικά η Σέαν. Υπέθεσε ότι η γυναίκα εννοούσε τα γεγονότα του Πύργου. Η αλήθεια ήταν πως, μέχρι να λάβει τον τίτλο της Καθήμενης, σχεδόν δεκαπέντε χρόνια πριν και μόλις έναν χρόνο μετά την Πεβάρα, δεν είχε δώσει και πολλή σημασία σε οτιδήποτε συνέβαινε εκτός Πύργου. Ούτε κι εντός, στην πραγματικότητα. «Απ' όσο θυμάμαι, κάμποσες αδελφές πέθαναν εκείνα τα χρόνια. Θες να πεις πως... πως το Μαύρο Άτζα είχε εμπλακεί σε αυτό;» Να, λοιπόν, το είπε, κι η λέξη δεν της έκαψε τη γλώσσα.
«Δεν ξέρω», απάντησε μαλακά η Πεβάρα, κουνώντας το κεφάλι της. «Καλά έκανες που βυθίστηκες στη φιλοσοφία. Έγιναν κάποια... πράγματα... Σφραγισμένα στη Φλόγα». Πήρε μια βαθιά κι ανήσυχη ανάσα.
Η Σέαν δεν την πίεσε περισσότερο. Άλλωστε, είχε διαπράξει κι η ίδια κάτι που θα μπορούσε κάλλιστα να θεωρηθεί προδοσία, σπάζοντας τη σφραγίδα, κι η Πεβάρα έπρεπε να αποφασίσει από μόνη της. «Είναι ασφαλέστερο να κοιτάζουμε τις αναφορές παρά να κάνουμε ερωτήσεις χωρίς να έχουμε ιδέα ποιον ρωτάμε. Λογικά, μια Μαύρη αδελφή θα μπορούσε να πει ψέματα ανεξάρτητα από τους Όρκους». Αλλιώς, το Μαύρο Άτζα θα είχε αποκαλυφθεί εδώ και καιρό. Όσο περισσότερο χρησιμοποιούσε τη λέξη, τόσο πιο εύκολο τής ήταν να την προφέρει. «Αν μια αδελφή ισχυρίζεται πως έκανε κάτι ενώ μπορούμε να αποδείξουμε ότι έχει κάνει κάτι άλλο, σημαίνει ότι είναι Σκοτεινόφιλη».
Η Πεβάρα ένευσε καταφατικά. «Ναι, αλλά ας μην είμαστε τόσο απόλυτες. Ίσως το Μαύρο Άτζα να μην έχει ανάμειξη στην επανάσταση, αλλά δεν νομίζω πως θα άφηνε την αναταραχή ανεκμετάλλευτη. Νομίζω πως πρέπει να εξετάσουμε προσεκτικά τι έχει συμβεί τον τελευταίο χρόνο».
Η Σέαν συμφώνησε απρόθυμα σε αυτό. Σχετικά με τους τελευταίους μήνες, υπήρχαν λιγότερες αναφορές προς μελέτη και περισσότερες ερωτήσεις. Της ήταν δύσκολο να αποφασίσει ποια άλλη θα συμπεριλάμβανε στην έρευνα, ειδικά όταν η Πεβάρα τής είπε: «Φάνηκες πολύ γενναία που ήρθες σε μένα, Σέαν. Έχω μάθει για Σκοτεινόφιλους που δεν δίστασαν να θανατώσουν αδέλφια και γονείς, προκειμένου να κρατήσουν μυστικό το ποιοι είναι και τι έχουν κάνει. Σ' αγαπάω ούτως ή άλλως, μα πέραν τούτου φάνηκες πραγματικά πολύ γενναία».
Η Σέαν ρίγησε, λες και κάτι περπατούσε πάνω στον τάφο της. Αν ήθελε να φανεί γενναία, θα διάλεγε το Πράσινο Άτζα. Ευχήθηκε η Ελάιντα να είχε αναθέσει σε κάποια άλλη αυτήν την αποστολή. Τώρα, όμως, ήταν πολύ αργά και δεν υπήρχε επιστροφή.
33
Ένα Μπάνιο
Για τον Ραντ, οι μέρες αφότου είχε διώξει τον Πέριν έμοιαζαν ατελείωτες κι οι νύχτες μεγαλύτερες. Αποσύρθηκε στα διαμερίσματά του και παρέμεινε εκεί, διατάζοντας τις Κόρες να μην επιτρέψουν σε κανέναν να μπει. Μόνο η Ναντέρα είχε την άδεια να περάσει τις θύρες με τους επίχρυσους ήλιους, για να του φέρνει φαγητό. Η σκληροτράχηλη Κόρη άφηνε κάτω τον σκεπασμένο δίσκο και του ανέφερε τη λίστα με όσους είχαν ζητήσει να τον δουν. Κατόπιν, του έριχνε ένα βλέμμα επίπληξης όταν εκείνος τής επαναλάμβανε ότι δεν ήθελε να δει κανέναν. Πολύ συχνά, άκουγε αποδοκιμαστικά σχόλια των Κορών που βρίσκονταν έξω προτού η γυναίκα κλείσει την πόρτα ξοπίσω της· το έκαναν επίτηδες, για να τις ακούσει, ειδάλλως θα χρησιμοποιούσαν τη χειρομιλία. Αν, όμως, ήθελαν να τον πειράξουν ισχυριζόμενες πως κρατούσε μούτρα... Οι Κόρες έτσι κι αλλιώς δεν θα τον καταλάβαιναν, ακόμα κι αν τους εξηγούσε κάποια πράγματα. Αν, φυσικά, είχε τη διάθεση να κάνει κάτι τέτοιο.