Θα περίμενε πως οι υπόλοιπες Άες Σεντάι θα τις παρηγορούσαν, θα τις φρόντιζαν με κάποιο τρόπο, αλλά οι περισσότερες τις αγνοούσαν εντελώς κι ήταν απασχολημένες με να κοιτάζουν από δω κι από κει. Γι' αυτό τον λόγο, οι σιγανεμένες Άες Σεντάι αρνούνταν εξίσου να δώσουν σημασία στις άλλες. Αρχικά, τις είχαν πλησιάσει μερικές αδελφές, καθεμία ξεχωριστά, με βλέμμα ήρεμο, αλλά με την αποστροφή και την απροθυμία να βρωμάνε από μακριά. Δεν κέρδισαν τίποτα για τον κόπο τους, ούτε καν μια λέξη, ούτε καν μια ματιά. Αυτό το πρωινό, καμιά δεν είχε πάει κοντά τους.
Ο Πέριν κούνησε το κεφάλι του. Οι Άες Σεντάι φαίνεται πως αγνοούσαν επί τούτου ό,τι δεν ήθελαν να παραδεχτούν. Για παράδειγμα, τους μαυροντυμένους άντρες που έστεκαν από πάνω τους. Υπήρχε ένας Άσα'μαν για κάθε αδελφή, ακόμα και για τις τρεις σιγανεμένες, ο οποίος στεκόταν ακίνητος, χωρίς καν να κινεί τα βλέφαρά του. Από τη μεριά τους, οι Άες Σεντάι κοίταζαν πέρα, ίσως και μέσα, από τους Άσα'μαν, λες κι ήταν ανύπαρκτοι.
Ήταν καλό κόλπο. Δεν μπορούσε να πείσει τον εαυτό του να παραβλέψει τους Άσα’μαν, και δεν βρισκόταν καν κάτω από την επιτήρησή τους. Εμφανισιακά, ποίκιλλαν από αγόρια που μόλις έβγαζαν το πρώτο χνούδι στα μάγουλά τους μέχρι γκριζομάλληδες ή φαλακρούς τύπους. Όσον αφορά σε αυτούς τους τελευταίους, δεν ήταν οι απειλητικοί, μαύροι μανδύες με τους ψηλούς γιακάδες ή τα περασμένα στη ζώνη τους ξίφη που τους έκαναν επικίνδυνους. Κάθε Άσα'μαν είχε την ικανότητα της διαβίβασης και, με κάποιον τρόπο, μπορούσε να εμποδίσει μια Άες Σεντάι από το να διαβιβάσει εκείνη. Άντρες με την ικανότητα χειρισμού της Μίας Δύναμης. Ήταν κάτι εφιαλτικό. Βέβαια, κι ο Ραντ είχε αυτή την ικανότητα, αλλά ήταν ο Ραντ, ο Αναγεννημένος Δράκοντας. Αυτοί οι τύποι έκαναν τις τρίχες του Πέριν να σηκώνονται.
Οι επιζώντες αιχμάλωτοι Πρόμαχοι των Άες Σεντάι κάθονταν σε κάποια απόσταση, κάτω από τους δικούς τους φρουρούς. Τριάντα περίπου οπλισμένοι άντρες του Άρχοντα Ντομπραίν, με Καιρχινές περικεφαλαίες σε σχήμα καμπάνας, κι άλλοι τόσοι Μαγιενοί Φτερωτοί Φρουροί, με κόκκινους θώρακες και με κοφτερή ματιά, λες και φρουρούσαν λεοπαρδάλεις. Καλή αναλογία, δεδομένων των συνθηκών. Οι Πρόμαχοι ήταν περισσότεροι από τις Άες Σεντάι, ενώ αρκετοί από τους αιχμαλώτους ανήκαν προφανώς στο Πράσινο Άτζα. Από την άλλη, οι φρουροί ήταν πιο πολλοί από τους Προμάχους, αρκετά περισσότεροι, ίσως και λίγο παραπάνω απ' ό,τι χρειαζόταν.
«Ας δεήσει το Φως να μη μας βρει κι άλλο κακό από τούτους εδώ», μουρμούρισε ο Πέριν. Δύο φορές κατά τη διάρκεια της νύχτας οι Πρόμαχοι είχαν επιχειρήσει να το σκάσουν. Η αλήθεια είναι ότι αυτές οι εξεγέρσεις καταπνίγηκαν κυρίως από τους άντρες των Άσα'μαν παρά από τους Καιρχινούς ή τους Μαγιενούς, και μάλιστα με διόλου επιεική τρόπο. Κανείς από τους Προμάχους δεν σκοτώθηκε, αλλά τουλάχιστον μια ντουζίνα από δαύτους κατέληξαν με σπασμένα κόκαλα, ενώ απαγορεύτηκε στις αδελφές να τους θεραπεύσουν.
«Αν ο Άρχοντας Δράκοντας δεν μπορέσει να πάρει μια απόφαση», είπε σιγανά ο Άραμ, «ίσως χρειαστεί να την πάρει κάποιος άλλος για να τον προστατεύσει».
Ο Πέριν τον κοίταξε στραβά. «Ποια απόφαση; Οι αδελφές τούς είπαν να μην επιχειρήσουν τίποτα κι αυτοί σίγουρα θα υπακούσουν στις Άες Σεντάι τους». Ανεξάρτητα από το αν τα κόκαλά τους ήταν σπασμένα, ανεξάρτητα από το αν ήταν άοπλοι και δεμένοι πισθάγκωνα, οι Πρόμαχοι έμοιαζαν με αγέλη λύκων που περιμένει το σύνθημα του αρχηγού της για να επιτεθεί. Κανείς τους δεν θα ησύχαζε μέχρις ότου η προσωπική του Άες Σεντάι ελευθερωνόταν, μέχρις ότου ελευθερώνονταν ίσως όλες οι αδελφές. Οι Άες Σεντάι κι οι Πρόμαχοι· μια στοίβα από γέρικες βελανιδιές, έτοιμη να αρπάξει φωτιά. Πάντως, τόσο οι Πρόμαχοι, όσο κι οι Άες Σεντάι, δεν αποδείχτηκαν εφάμιλλοι των Άσα’μαν.
«Δεν εννοούσα τους Προμάχους». Ο Άραμ κοντοστάθηκε κι έπειτα γλίστρησε πιο κοντά στον Πέριν, χαμηλώνοντας κι άλλο τη φωνή του μέχρι που έγινε βραχνός ψίθυρος. «Οι Άες Σεντάι απήγαγαν τον Άρχοντα Δράκοντα. Δεν μπορεί φυσικά να τις εμπιστευτεί, αλλά δεν πρόκειται να κάνει κι αυτό που πρέπει. Αν πεθάνουν προτού το μάθει...»
«Μα τι λες τώρα;» Ο Πέριν κόντεψε να πνιγεί καθώς πετάχτηκε όρθιος απότομα. Αναρωτήθηκε, όχι για πρώτη φορά, κατά πόσον είχαν μείνει ακόμα ίχνη Μάστορα στην ψυχή του άλλου άντρα. «Είναι ανήμπορες, Άραμ! Ανήμπορες γυναίκες!»
«Είναι Άες Σεντάι». Το σκοτεινό βλέμμα του άλλου βρέθηκε στο ίδιο επίπεδο με την αστραφτερή ματιά του Πέριν. «Ούτε να τις εμπιστευτεί μπορεί κανείς, ούτε και να τις αφήσει ελεύθερες. Πόσο καιρό μπορείς να κρατήσεις μια Άες Σεντάι χωρίς τη θέλησή της; Εφαρμόζουν όσα είχαν μάθει καιρό πριν από τους Άσα'μαν, και πρέπει να ξέρουν περισσότερα. Αποτελούν υπαρκτό κίνδυνο για τον Άρχοντα Δράκοντα και για σένα τον ίδιο, Άρχοντα Πέριν. Έχω δει πώς σε κοιτάζουν».