Το βλέμμα του Τόραμ έπεσε στο χέρι της Κάραλαϊν, που ήταν ακόμα ακουμπισμένο στο στήθος του Ραντ. «Η Αρχόντισσα Κάραλαϊν θα γίνει γυναίκα μου», είπε ράθυμα. «Το ήξερες;»
Τα μάγουλα της Κάραλαϊν αναψοκοκκίνισαν από θυμό. «Μην το λες αυτό, Τόραμ! Σου είπα πως δεν πρόκειται να σε παντρευτώ, και δεν θα το κάνω!»
Ο Τόραμ χαμογέλασε στον Ραντ. «Έχω την εντύπωση πως οι γυναίκες δεν ξέρουν τι υπάρχει μέσα στο μυαλό τους μέχρι να τους το υποδείξεις. Εσύ, Τζεράαλ, τι πιστεύεις; Τζεράαλ;» Έριξε μια ματιά τριγύρω, συνοφρυωμένος, ενώ η Μιν τον κοιτούσε έκπληκτη. Ήταν τόσο όμορφος, αεράτος και... Μακάρι να μπορούσε να επικαλεστεί τις εικόνες κατά βούληση. Πολύ θα ήθελε να μάθει τι επεφύλασσε το μέλλον σ’ αυτόν τον άντρα.
«Είδα τον φίλο σου να το βάζει στα πόδια κατά κει, Τόραμ». Με το στόμα συστραμμένο από αηδία, η Κάραλαϊν έκανε μια αόριστη κίνηση με το χέρι της. «Ή στο κρασοπουλειό θα τον βρεις ή να παρενοχλεί τις σερβιτόρες».
«Αργότερα, μονάκριβή μου». Προσπάθησε να την αγγίξει στο μάγουλο και φάνηκε να το διασκεδάζει όταν αυτή έκανε πίσω. Αμέσως σχεδόν, αποφάσισε να διασκεδάσει με τον Ραντ και με το ξίφος που κρεμόταν στο πλευρό του. «Τι θα έλεγες για λίγη γυμναστική, ξάδερφε; Σε αποκαλώ έτσι επειδή θα γίνουμε ξαδέρφια μόλις παντρευτώ την Κάραλαϊν. Με ξίφη εξάσκησης, φυσικά».
«Όχι, βέβαια», αποκρίθηκε η Κάραλαϊν, γελώντας. «Είναι μικρός ακόμα, Τόραμ, και δεν έχει ιδέα. Η μητέρα του δεν θα με συγχωρούσε ποτέ, αν του επέτρεπα...»
«Γυμναστική», είπε ο Ραντ ξαφνικά. «Ενδιαφέρον ακούγεται. Είμαι σύμφωνος».
36
Λεπίδες
Η Μιν δεν ήξερε αν έπρεπε να βογκήξει, να ουρλιάξει ή να κλάψει. Την ίδια αμηχανία φαίνεται πως είχε κι η Κάραλαϊν, η οποία είχε απομείνει να κοιτάζει τον Ραντ με γουρλωμένα μάτια.
Ο Τόραμ άρχισε να τρίβει τα χέρια του, γελώντας. «Ακούστε με», φώναξε. «Θα παρακολουθήσετε μια μονομαχία. Κάντε χώρο, κάντε χώρο». Άρχισε να βαδίζει με δρασκελιές, απομακρύνοντας τον κόσμο από το κέντρο της σκηνής.
«Βοσκέ», γρύλισε η Μιν. «Δεν έχεις απλώς άχυρα στο μυαλό. Δεν έχεις καν μυαλό!»
«Δεν θα το έθετα έτσι ακριβώς», είπε η Κάραλαϊν, με έναν ιδιαίτερα ξερό τόνο στη φωνή της, «αλλά προτείνω να φύγεις τώρα. Ό,τι... κόλπα... κι αν νομίζεις πως μπορείς να χρησιμοποιήσεις, υπάρχουν εφτά Άες Σεντάι μέσα σε αυτήν τη σκηνή, τέσσερις εκ των οποίων ανήκουν στο Κόκκινο Άτζα. Κατέφθασαν πρόσφατα από τον Νότο, κατευθυνόμενες προς την Ταρ Βάλον. Αν έστω και μία υποπτευθεί κάτι, φοβάμαι πως ό,τι κι αν ήταν να γίνει σήμερα, δεν θα γίνει. Φύγε».
«Δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσω... κόλπα». Ο Ραντ έλυσε τη ζώνη του ξίφους του και την έδωσε στη Μιν. «Αν επηρέασα εσένα και τον Ντάρλιν με κάποιον τρόπο, ίσως καταφέρω να επηρεάσω και τον Τόραμ». Ο όχλος οπισθοχωρούσε, ανοίγοντας χώρο σε μια έκταση είκοσι βημάτων, ανάμεσα σε δύο από τα μεγάλα κεντρικά δοκάρια. Κάποιοι κοιτούσαν τον Ραντ, ενώ άλλοι αλληλοπειράζονταν και γελούσαν πονηρά. Στις Άες Σεντάι προσφέρθηκε εξέχουσα θέση, φυσικά, με την Κάντσουεϊν και τις δύο φίλες της από τη μια μεριά και τις τέσσερις αγέραστες γυναίκες με τα επώμια του Κόκκινου Άτζα από την άλλη. Η Κάντσουεϊν κι οι συντρόφισσές της κοιτούσαν τον Ραντ με έκδηλη αποδοκιμασία, οργή σχεδόν, στον βαθμό τουλάχιστον που μια Άες Σεντάι άφηνε να φανεί, αλλά οι Κόκκινες αδελφές έμοιαζαν να ενδιαφέρονται περισσότερο για τις τρεις άλλες. Αν μη τι άλλο, παρ' όλο που κάθονταν σε διαμετρικά αντίθετα σημεία, κατάφερναν να δείχνουν ότι αγνοούσαν εντελώς την παρουσία των υπόλοιπων αδελφών. Θα έπρεπε να προσπαθήσει πολύ κάποιος για να είναι τόσο τυφλός.
«Για άκουσέ με, ξάδερφε». Η χαμηλή φωνή της Κάραλαϊν ήταν σχεδόν σπασμένη κι επιτακτική. Στεκόταν πολύ κοντά και τέντωνε τον λαιμό της για να τον δει. Με το ζόρι έφτανε μέχρι το στήθος του κι έμοιαζε έτοιμη να του τραβήξει τα αυτιά. «Αν δεν χρησιμοποιήσεις κανένα από τα ειδικά κόλπα σου», συνέχισε η Κάραλαϊν, «θα σου κάνει μεγάλη ζημιά, ακόμα και με τα ξίφη εξάσκησης. Ποτέ δεν του άρεσε να αγγίζει κάποιος άλλος κάτι που θεωρεί δικό του, κι έχει την εντύπωση ότι όποιος ομορφάντρας μού μιλάει είναι κι εραστής μου. Όταν ήμασταν παιδιά, έσπρωξε έναν φίλο -φίλο!- από τις σκάλες και του έσπασε την πλάτη, επειδή ο Ντέρογουιν καβάλησε το πόνυ του χωρίς να τον ρωτήσει. Φύγε, ξάδερφε. Δεν θα σε κατηγορήσει κανείς. Κανείς δεν έχει απαίτηση από ένα νεαρό αγόρι να αντιμετωπίσει έναν ξιφομάχο. Τζέισι... ή όποιο κι αν είναι το αληθινό σου όνομα... θα με βοηθήσεις να τον πείσω;»