Τράβηξε τα χαλινάρια κι έριξε μια ματιά στον Πέριν, εξίσου εξεταστική κι έντονη όσο κι αυτή που είχε ρίξει στα πέριξ. «Σε εμπιστεύομαι», είπε τελικά, νεύοντας. Η Μιν αναδεύτηκε στη σέλα της κι ο Ραντ πρόσθεσε, «Κι εσένα σε εμπιστεύομαι, Μιν, όπως κι εσένα, Λόιαλ». Ο Ογκιρανός μετατοπίστηκε αβέβαια, ρίχνοντας ένα διστακτικό βλέμμα στον Πέριν. Ο Ραντ κοίταξε γύρω στη λοφοπλαγιά, προς το μέρος των Αελιτών, των Άσα'μαν και των υπολοίπων. «Ελάχιστους μπορώ να εμπιστευθώ», είπε κουρασμένα. Η οσμή που απέπνεε ήταν αρκετή για δύο άντρες, οργή και φόβος, αποφασιστικότητα κι απόγνωση. Και μέσα σ' όλα αυτά, κόπωση.
Κράτα τα λογικά σον, ήθελε να του πει ο Πέριν. Κράτα καλά. Η πλημμυρίδα των ενοχών, ωστόσο, τον συγκράτησε, γιατί αυτός στον οποίον θα απευθυνόταν ήταν ο Αναγεννημένος Δράκοντας κι όχι κάποιος παιδικός του φίλος. Επιθυμούσε να παραμείνει λογικός ο φίλος του. Ο Αναγεννημένος Δράκοντας έπρεπε να παραμείνει πνευματικά υγιής.
«Άρχοντα Δράκοντα», είπε άξαφνα κάποιος από τους Άσα'μαν. Δεν έμοιαζε πολύ μεγαλύτερος από αγόρι, με μάτια σκοτεινά και μεγάλα σαν κοριτσιού και χωρίς ξίφος ή Δράκοντα στο πέτο του. Πάντως, η υπερηφάνεια ήταν έκδηλη στο παρουσιαστικό του. Ο Πέριν είχε ακούσει να τον αποκαλούν Ναρίσμα. «Κοιτάξτε στα νοτιοδυτικά».
Βγαίνοντας τρεχάτη μέσα από τα δέντρα, σε απόσταση ενός μιλίου και περισσότερο, είχε φανεί μια φιγούρα, μια γυναίκα με το μεσοφόρι ανεβασμένο στους γοφούς της. Στα μάτια του Πέριν φάνταζε σίγουρα Αελίτισσα. Μια Σοφή, σκέφτηκε, αν και δεν τη διέκρινε πολύ καλά. Ωστόσο, ήταν σίγουρος. Η εμφάνισή της έβγαλε στην επιφάνεια όλη του τη νευρικότητα. Η ύπαρξη κάποιου στο σημείο που βγήκαν από την πύλη σίγουρα δεν προμήνυε τίποτα καλό. Οι Σάιντο παρενοχλούσαν για άλλη μια φορά την Καιρχίν όταν αυτός ξεκίνησε να βρει τον Ραντ, αλλά για τους Αελίτες μία Σοφή ήταν μία Σοφή άσχετα από τη φατρία της. Μπορεί να είχαν καλή γειτνίαση, αλλά οι φατρίες τους αλληλοσκοτώνονταν. Αν δύο Αελίτες προσπαθούσαν να σκοτώσουν ο ένας τον άλλον κι εκείνη τη στιγμή περνούσε μια Σοφή, θα έκαναν στην άκρη για να την αφήσουν να περάσει. Μπορεί χτες να είχαν αλλάξει όλα αυτά, μπορεί και όχι. Ξεφύσησε κουρασμένα. Στην καλύτερη περίπτωση, αυτή η γυναίκα δεν έφερνε καλά νέα.
Σχεδόν όλοι πάνω στο λόφο έμοιαζαν να νιώθουν το ίδιο πράγμα. Αναβρασμός επικράτησε, ακόντια υψώθηκαν και βέλη τοποθετήθηκαν στις χαρακιές. Οι Καιρχινοί κι οι Μαγιενοί αναδεύτηκαν στις σέλες τους κι ο Άραμ τράβηξε το σπαθί του, με τα μάτια του να λάμπουν από ανυπομονησία. Ο Λόιαλ ακούμπησε πάνω στον μεγάλο του πέλεκυ και ψηλάφισε περίλυπα την ακμή του. Η τεράστια κεφαλή δεν διέφερε από την αντίστοιχη ενός τσεκουριού ξυλοκόπου, αλλά ήταν εγχάρακτη με φύλλα και παπύρους και διακοσμημένη με χρυσάφι. Η διακόσμηση είχε φθαρεί κάπως από τις τελευταίες χρήσεις. Αν χρειαζόταν να τον χρησιμοποιήσει ξανά, θα το έκανε, αλλά με τον ίδιο δισταγμό που θα χρησιμοποιούσε ο Πέριν τον δικό του, και για τους ίδιους σχεδόν λόγους.
Ο Ραντ ημέρεψε το άλογό του κι αφέθηκε να παρακολουθεί με έκφραση αδιευκρίνιστη. Η Μιν τον πλησίασε με τη φοράδα της για να του χαϊδέψει τον ώμο, σαν κάποιος που προσπαθεί να καλοπιάσει ένα αγριεμένο σκύλο με ανασηκωμένες τρίχες.
Οι Σοφές επίσης δεν έδειχναν σημάδια ενόχλησης, αλλά ούτε και παρέμεναν ήρεμες. Η Σορίλεα έκανε νόημα και μια ντουζίνα γυναίκες που φρουρούσαν τις Άες Σεντάι πλησίασαν εκείνη και την Άμυς, αρκετά μακριά από τον Ραντ κι εκτός ακουστικού βεληνεκούς του Πέριν. Λίγες είχαν γκριζάδα στα μαλλιά, κι η Σορίλεα ήταν η μόνη με λεπτό πρόσωπο, αλλά, από την άλλη, ούτε και στις Σοφές έβλεπες αρκετές γκριζομάλλες. Η αλήθεια, όμως, ήταν ότι δεν επιβίωναν πολλές Αελίτισσες ώστε να φθάσουν στην ηλικία των γκρίζων μαλλιών. Ωστόσο, οι γυναίκες αυτές είχαν ψηλές θέσεις κι επιρροή, αν κι οι Σοφές ήταν εκείνες που έπαιρναν τις αποφάσεις. Ο Πέριν είχε ξαναδεί τη Σορίλεα και την Άμυς να συσκέπτονται με τις υπόλοιπες, αν κι η λέξη «συσκέπτονται» δεν ήταν η κατάλληλη. Κατά βάση, μιλούσε η Σορίλεα -πού και πού παρενέβαινε η Άμυς- κι οι υπόλοιπες άκουγαν. Η Εντάρα πήγε να διαμαρτυρηθεί, αλλά η Σορίλεα κατέπνιξε τη διαμαρτυρία της, χωρίς να χάσει τον ειρμό της, κι έδειξε προς το μέρος δύο άλλων, της Σοτάριν και της Κοζαίν. Αμέσως, εκείνες ανασήκωσαν τον ποδόγυρό τους κι έσπευσαν αστραπιαία προς τη νεοφερμένη.