Ο Πέριν καθάρισε τον λαιμό του. Γιατί το παρατραβούσε ο Ραντ; Ό,τι ήταν να γίνει, έγινε. Γιατί δεν άφηνε τα πράγματα να εξελιχθούν; Έτσι, θα έπαιρνε κι αυτός τη Φάιλε μακριά από κει και θα μπορούσαν να μιλήσουν. «Μήπως είχες και το δικαίωμα να δολοφονήσεις τον Άρχοντα Μάρινγκιλ και τον Ανώτατο Άρχοντα Μέιλαν;» ρώτησε ο Πέριν με απαιτητικό τόνο. Δεν είχε την παραμικρή αμφιβολία για τις πράξεις της, καθότι αυτοί οι δύο ήταν οι κυριότεροι διεκδικητές του θρόνου. Αυτό τουλάχιστον, πίστευε η ίδια και, μάλλον, κι οι άλλοι για τους εαυτούς τους. Γιατί ο Ραντ στεκόταν ακίνητος; Τα ήξερε όλα αυτά. «Πού είναι η Μπερελαίν;»
Μετάνιωσε προτού ακόμα ξεστομίσει τη λέξη. Η Φάιλε του έριξε μια ματιά, το πρόσωπό της μια ψυχρή μάσκα ευπρέπειας, αλλά η ματιά αυτή θα μπορούσε να ζεματίσει νερό. «Η ζηλιάρα σύζυγος είναι σφηκοφωλιά στο κρεβάτι σου», έλεγε η παροιμία. Όπως και να ξαπλώσεις, οι σφήκες θα σε τσιμπήσουν.
«Τολμάς να με κατηγορείς για ένα τόσο αποτρόπαιο έγκλημα;» τον ρώτησε άγρια η Κολαβήρ. «Δεν υπάρχουν αποδείξεις. Δεν υπάρχει καμιά απόδειξη, γιατί πολύ απλά είμαι αθώα!» Ξαφνικά, φάνηκε να συνειδητοποιεί πού βρίσκεται, να προσέχει τους ευγενείς που συνωστίζονταν πλάι-πλάι ανάμεσα στους κίονες, παρακολουθώντας κι ακούγοντας. Αν μη τι άλλο, ήταν θαρραλέα. Στητή κι αλύγιστη, έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε για να κοιτάξει τον Ραντ κατάματα χωρίς να φανεί υποδεέστερη μπροστά του. «Άρχοντά μου Δράκοντα, πριν από εννέα μέρες, την αυγή, στέφθηκα Βασίλισσα της Καιρχίν σύμφωνα με τους νόμους και τα ήθη. Θα κρατήσω τον όρκο πίστης που σου έδωσα, αλλά δεν παύω να είμαι Βασίλισσα της Καιρχίν». Ο Ραντ εξακολούθησε να την κοιτάει σιωπηλός. Και προβληματισμένος, θα συμπλήρωνε ο Πέριν. «Άρχοντά μου Δράκοντα, είμαι Βασίλισσα, εκτός κι αν ακυρώσεις όλους τους νόμους μας». Απόλυτη σιγή εκ μέρους του Ραντ, το βλέμμα του οποίου παρέμενε συγκεντρωμένο και σταθερό.
Γιατί δεν δίνει ένα τέλος; αναρωτήθηκε ο Πέριν.
«Οι εναντίον μου κατηγορίες είναι όλες συκοφαντικές. Είναι τρελοί!» Ένα σιωπηλό βλέμμα ήταν η απάντηση που έλαβε. Η Κολαβήρ κούνησε το κεφάλι της αμήχανα. «Συμβούλεψέ με, Ανούρα. Έλα, Ανούρα, δώσε μου μια συμβουλή!»
Ο Πέριν νόμισε πως απευθυνόταν σε κάποια από τις γυναίκες της ακολουθίας της, αλλά η γυναίκα που φανερώθηκε πίσω από τον θρόνο δεν φορούσε το χυτό μεσοφόρι μιας ακολούθου. Ένα φαρδύ πρόσωπο με στόμα πλατύ και μύτη σαν ράμφος κοίταξε τον Ραντ εξεταστικά, κάτω από πυκνές και μακριές μαύρες πλεξούδες. Ένα πρόσωπο αγέραστο. Προς μεγάλη έκπληξη του Πέριν, ο Χάβιεν έκανε έναν ήχο με το λαρύγγι του κι άρχισε να μειδιά ειρωνικά. Οι τρίχες του ήταν σηκωμένες.
«Δεν μπορώ να το κάνω αυτό, Κολαβήρ», είπε η Άες Σεντάι με προφορά Ταραμπονέζικη, μετακινώντας το σάλι με τα γκρίζα κρόσσια. «Φοβάμαι πως σου επέτρεψα να αντιληφθείς λάθος τη σχέση σου μαζί μου». Πήρε μια βαθιά ανάσα και πρόσθεσε. «Δεν...δεν υπάρχει λόγος να γίνει κάτι τέτοιο, Αφέντη αλ'Θόρ». Η φωνή της έγινε ελαφρώς ασταθής για λίγο. «Ή Άρχοντα Δράκοντα, αν προτιμάς. Σε διαβεβαιώνω πως δεν έχω κακό σκοπό απέναντί σου. Αν ήταν έτσι, θα είχα χτυπήσει προτού καταλάβεις ότι είμαι παρούσα».
«Πιθανόν να ήσουν νεκρή τώρα». Η φωνή του Ραντ έμοιαζε με παγερό ατσάλι, αλλά τα χαρακτηριστικά του προσώπου του την έκαναν να ακούγεται ήπια. «Δεν σε θωράκισα εγώ, Άες Σεντάι. Ποια είσαι; Για ποιο λόγο βρίσκεσαι εδώ; Απάντησέ μου! Δεν διαθέτω και πολλή υπομονή με...με το είδος σου. Εκτός κι αν θες να βρεθείς στο στρατόπεδο των Αελιτών. Στοιχηματίζω πως οι Σοφές μπορούν να σε κάνουν να κελαηδήσεις».
Η Ανούρα δεν έμοιαζε αργόστροφη. Το βλέμμα της έπεσε πάνω στον Άραμ και κατόπιν στο διάδρομο όπου στέκονταν οι Άσα'μαν. Ήξερε. Θα πρέπει να ήταν αυτοί που εννοούσε ο Ραντ, οι μαυροντυμένοι άντρες με τα βλοσυρά πρόσωπα που έμοιαζαν στεγνά όταν όλα τα υπόλοιπα, εκτός από το δικό της και του Ραντ, έλαμπαν. Ο νεαρός Τζαχάρ την παρακολουθούσε όπως το γεράκι το κουνέλι. Κάπως ανάρμοστα, ο Λόιαλ στεκόταν ανάμεσα, με τον πέλεκυ ακουμπισμένο στον ώμο του. Με το ένα του χέρι κατάφερνε να στηρίζει αδέξια στο στήθος του ένα μπουκαλάκι μελάνι κι ένα ανοικτό βιβλίο, ενώ με το άλλο έγραφε γρήγορα, βουτώντας μέσα στο μελάνι μια πένα πιο χοντρή από τον αντίχειρα του Πέριν. Κρατούσε σημειώσεις. Εδώ!