Προς μεγάλη της έκπληξη, αντί ο άντρας να τη διατάξει να υπακούσει, παρέμεινε καθισμένος, εξακολουθώντας να την περιεργάζεται. «Θα σου εξηγήσω μερικά πράγματα», της είπε, κι αυτό τη σόκαρε ακόμα περισσότερο. Απ’ όσο είχε ακούσει, οι Αναζητητές δεν εξηγούσαν ποτέ τίποτα. «Δεν είσαι χρήσιμη, ούτε για μένα ούτε για την Αυτοκρατορία, εκτός κι αν επιβιώσεις, και δεν θα καταφέρεις να επιβιώσεις παρά μόνο αν κατανοήσεις αυτό που αντιμετωπίζεις. Αν αποκαλύψεις έστω και μια λέξη απ’ όσα σου λέω σε οποιονδήποτε, θα βρεθείς κάπου που θα σε κάνει να αναπολείς τον Πύργο των Κορακιών. Άκου να μαθαίνεις. Η Εγκήνιν εστάλη στο Τάντσικο πριν η πόλη πέσει στα χέρια μας, ως μέρος της προσπάθειας να βρούμε τη σουλ’ντάμ που είχε αφεθεί στο Φάλμε. Παραδόξως, δεν βρήκε κανέναν, κάτι που δεν συνέβη με άλλους, όπως αυτοί που σε βοήθησαν να επιστρέψεις. Αντιθέτως, η Εγκήνιν δολοφόνησε τη σουλ’ντάμ που ανακάλυψε. Εγώ ο ίδιος την κατηγόρησα, κι αυτή δεν μπήκε καν στον κόπο να το αρνηθεί. Δεν έδειξε καν σημάδια θυμού ή αγανάκτησης. Και το χειρότερο ήταν πως συναναστρεφόταν κρυφά με Άες Σεντάι». Ανέφερε το όνομα χωρίς δισταγμό, σαν κατηγορητήριο, χωρίς καν να δείξει τη συνηθισμένη αποστροφή. «Όταν αναχώρησε από το Τάντσικο, ταξίδεψε με ένα πλοίο που είχε καπετάνιο κάποιον ονόματι Μπέυλ Ντόμον, ο οποίος ενοχλήθηκε που θα μετέφερε επιβάτη, οπότε έγινε ιδιοκτησία. Τον αγόρασε και τον έκανε αμέσως σο’τζίν, κάτι που σημαίνει ότι αυτός ο άντρας έχει ξεχωριστή σημασία για την ίδια. Είναι ενδιαφέρον ότι τον παρουσίασε στον Υψηλό Άρχοντα Τούρακ, στο Φάλμε. Φαίνεται πως ο Ντόμον κέρδισε τον σεβασμό του Υψηλού Άρχοντα, τόσο που ο τελευταίος τον καλούσε συχνά για να κουβεντιάσουν». Ο άντρας έκανε μια γκριμάτσα. «Έχεις κρασί; Ή μπράντυ;»
Η Μπέθαμιν τινάχτηκε ξαφνιασμένη. «Η Ιόνα έχει κάπου εδώ ένα φλασκί ντόπιου μπράντυ. Είναι βαρύ ποτό...»
Τη διέταξε να του γεμίσει μια κούπα, κι η γυναίκα υπάκουσε βιαστικά. Ήθελε πολύ να συνεχίσει να της μιλάει, θα έκανε οτιδήποτε για να καθυστερήσει το αναπόφευκτο. Ήταν απολύτως σίγουρη πως η Εγκήνιν δεν είχε σκοτώσει καμία σουλ’ντάμ, οι αποδείξεις ωστόσο θα την καταδίκαζαν να μοιραστεί την πικρή μοίρα της Ρέννα και της Σέτα. Κι αυτό, αν ήταν τυχερή κι αν αυτός εδώ ο Αναζητητής έβλεπε το καθήκον του απέναντι στην Αυτοκρατορία όπως το έβλεπε κι η Σούροθ. Ο άντρας βύθισε το βλέμμα του στην κασσιτέρινη κούπα, παρατηρώντας τις περιδινήσεις του σκουρόχρωμου μπράντυ από μήλο, ενώ η Μπέθαμιν καθόταν ξανά στη θέση της.
«Ο Υψηλός Άρχοντας Τούρακ ήταν σπουδαίος άνθρωπος», μουρμούρισε. «Ίσως ένας από τους σπουδαιότερους που ανέδειξε ποτέ η Αυτοκρατορία. Κρίμα που ο σο’τζίν του αποφάσισε να τον ακολουθήσει στον θάνατο. Πολύ τιμητικό για τους ίδιους μεν, αλλά έτσι είναι αδύνατο να βεβαιωθούμε αν ο Ντόμον ανήκε σ’ αυτούς που δολοφόνησαν τον Υψηλό Άρχοντα». Η Μπέθαμιν μόρφασε. Υπήρχαν φορές που τύχαινε κάποιος της Γενιάς να πεθάνει στα χέρια κάποιου άλλου, αλλά ποτέ δεν είχε αναφερθεί η λέξη «φόνος». Ο Αναζητητής συνέχισε να μιλάει, εξακολουθώντας να ατενίζει την κούπα του χωρίς να πίνει. «Ο Υψηλός Άρχοντας μου είχε δώσει εντολή να παρακολουθώ τη Σούροθ. Υποπτευόταν πως αποτελούσε κίνδυνο για ολόκληρη την Αυτοκρατορία. Έτσι μου είπε. Με τον θάνατό του, η Σούροθ κατάφερε να διοικεί τους Προδρόμους. Δεν έχω καμιά απόδειξη ότι αυτή διέταξε τον θάνατό του, υπάρχουν ωστόσο ενδείξεις. Η Σούροθ έφερε στο Φάλμε μια νταμέην, μια νεαρή γυναίκα που ήταν Άες Σεντάι». Η προφορά του ονόματος ήταν για άλλη μια φορά μονοκόμματη κι απότομη. «Η γυναίκα αυτή διέφυγε με κάποιον τρόπο τη μέρα που πέθανε ο Τούρακ. Η Σούροθ είχε κι άλλη μία νταμέην στην ακολουθία της, που κάποτε ήταν επίσης Άες Σεντάι. Ποτέ δεν την είχαν δει να μη φοράει τη λαιμαριά, όμως...» Ο άντρας ανασήκωσε τους ώμους του αδιάφορα, λες κι αυτό που πήγε να πει δεν ήταν της στιγμής. Η Μπέθαμιν τον κοίταξε με γουρλωμένα μάτια. Ποιος θα τολμούσε να βγάλει τη λαιμαριά από μια νταμέην; Μια καλοεκπαιδευμένη νταμέην αποτελούσε πηγή χαράς, αλλά αν την ξαμολούσες, μετατρεπόταν σε μεθυσμένο γκρολμ! «Είναι πολύ πιθανό να είχε κρυμμένη κάπου και μια μαράθ’νταμέην», συνέχισε, σαν να απήγγελλε μια λίστα εγκλημάτων ελαφρώς κατώτερων της προδοσίας. «Πιστεύω πως η Σούροθ έδωσε τη διαταγή να φονευτεί η σουλ’ντάμ που κατάφερε να φτάσει στο Τάντσικο, ίσως για να αποκρύψει τις συναντήσεις της Εγκήνιν με τις Άες Σεντάι. Εσείς, οι σουλ’ντάμ, ισχυρίζεστε πως μπορείτε να διακρίνετε με την πρώτη ματιά μια μαράθ’νταμέην, σωστά;»