Η Ηλαίην κατάλαβε τι εννοούσε η Κάσεϊλ. Ο Αφέντης Ρος είχε συγκεντρώσει με κόπο έντεκα άντρες από το μέγαρο, για να τους στείλει στο Κάεμλυν, εξοπλίζοντάς τους με αλαβάρδες, κοντόσπαθα κι όποια άλλη αρματωσιά κατάφερε να βρει, εννέα αρχαίες περικεφαλαίες χωρίς προσωπίδες κι επτά θώρακες με βαθουλώματα που τους καθιστούσαν τρωτούς. Τα άλογά τους δεν ήταν κι άσχημα, αν και με υπερβολικό τρίχωμα, αλλά ακόμα κι έτσι όπως ήταν μαζεμένα κοντά-κοντά, με τους αναβάτες τους ντυμένους με χοντρούς μανδύες, η Ηλαίην έβλεπε ξεκάθαρα πως οκτώ από δαύτα δεν χρειάζονταν κούρεμα πάνω από μία φορά τη βδομάδα, το πολύ. Οι άντρες, τους οποίους ο Αφέντης Ρος είχε περιγράψει ως έμπειρους, είχαν ζαρωμένες φάτσες και κοκαλιάρικα χέρια, ενώ οι περισσότεροι μάλλον ξεδοντιάρηδες. Ο Ρος ούτε ψέματα έλεγε, ούτε να τσιγκουνευτεί προσπαθούσε· ο Έντμουν, βέβαια, θα είχε συγκεντρώσει όλους τους άξιους άντρες της περιοχής και θα τους είχε πάρει μαζί του, εξοπλίζοντάς τους με ό,τι καταλληλότερο διέθετε. Παντού η ίδια ιστορία. Προφανώς, αρκετοί από τους πιο κοτσονάτους κι ακμαίους άντρες που ζούσαν διάσπαρτοι σε όλη την επικράτεια του Άντορ, προσπαθούσαν να την προλάβουν στο Κάεμλυν. Πιθανότατα, κανείς τους δεν θα έμπαινε στην πόλη μέχρις ότου λαμβάνονταν οι κατάλληλες αποφάσεις. Θα μπορούσε να ψάχνει όλη μέρα χωρίς να βρει ψυχή από αυτούς. Ωστόσο, ετούτη εδώ η μικρή ομάδα κρατούσε τις αλαβάρδες σαν να ήξερε να τα χρησιμοποιεί. Από την άλλη, δεν ήταν και τόσο δύσκολο να κάθεσαι ήσυχα-ήσυχα σε μια σέλα, με τη λαβή της αλαβάρδας βολεμένη στον αναβολέα σου. Ακόμα κι η ίδια θα τα κατάφερνε.
«Έχουμε επισκεφθεί δεκαεννέα μέγαρα, αδελφή», είπε μαλακά η Αβιέντα, πλησιάζοντας ακόμη περισσότερο, μέχρι που οι ώμοι τους αγγίχτηκαν, «και μαζί με τους σημερινούς, έχουμε συγκεντρώσει διακόσια πέντε αγόρια, πολύ νεαρά για να ματώσουν, και μερικούς γέρους, που θα ’πρεπε να ’χαν παρατήσει το δόρυ προ πολλού. Δεν σ’ έχω ρωτήσει ποτέ. Εσύ ξέρεις καλύτερα τους ανθρώπους σου κι έχεις τους δικούς σου τρόπους. Άξιζε ο χρόνος που αφιέρωσες;»
«Α, φυσικά, αδελφή». Η Ηλαίην εξακολουθούσε να μιλάει χαμηλόφωνα, έτσι ώστε να μην την ακούνε ο μονοπόδαρος πρώην στρατιώτης κι οι υπηρέτες. Ακόμη κι οι πιο αξιόλογοι άνθρωποι μουλαρώνουν αν αντιληφθούν ότι απαιτείς εκ μέρους τους να συμπεριφέρονται μ’ έναν συγκεκριμένο τρόπο. Ειδικά αν συνειδητοποιήσουν ότι η βοήθεια που συγκέντρωσαν με πολύ κόπο, σου την πρόσφεραν κι εσύ την αποδέχτηκες, δεν είναι ακριβώς αυτό που ζητούσες. «Όλοι οι κάτοικοι του χωριού που βρίσκεται δίπλα στο ποτάμι έχουν πληροφορηθεί την παρουσία μου εδώ, όπως επίσης και τα μισά αγροκτήματα σε ακτίνα μερικών μιλίων. Γύρω στο μεσημέρι, θα το πληροφορηθούν κι οι υπόλοιποι, οπότε μέχρι αύριο θα το μάθει και το επόμενο χωριό, καθώς κι όλες οι άλλες αγροικίες. Τα μαντάτα ταξιδεύουν αργά τον χειμώνα, ειδικά σ’ αυτή την περιοχή. Ξέρουν πολύ καλά ότι διεκδικώ τον θρόνο, ωστόσο, είτε κερδίσω τον θρόνο αύριο, είτε πεθάνω, δεν θα μάθουν τίποτα πριν από την άνοιξη, ίσως ούτε πριν από το καλοκαίρι. Σήμερα, όμως, ξέρουν ότι η Ηλαίην Τράκαντ ζει κι ότι επισκέφθηκε το μέγαρο ντυμένη στα μετάξια και στα πετράδια, μαζεύοντας άντρες υπό το λάβαρό της. Άνθρωποι σε ακτίνα είκοσι μιλίων θα ισχυριστούν πως με είδαν από κοντά και με άγγιξαν. Λίγοι μπορούν να το πουν αυτό αν δεν μιλούν υπέρ αυτού που ισχυρίζονται ότι είδαν, κι όταν μιλάς υπέρ κάποιου, πείθεις τον εαυτό σου να ταχθεί με το μέρος του. Υπάρχουν άντρες και γυναίκες σε δεκαεννέα μέρη γύρω από το Άντορ, οι οποίοι διαδίδουν πως είδαν την Κόρη-Διάδοχο μόλις την τελευταία βδομάδα, και κάθε μέρα που περνά, οι διαδόσεις καλύπτουν τις περιοχές σαν κηλίδες από μελάνι.
»Αν είχα χρόνο, θα είχα επισκεφθεί κάθε χωριό του Άντορ. Δεν θα επηρεάσει όσα συμβαίνουν στο Κάεμλυν, αλλά ίσως κάνει όλη τη διαφορά αφού νικήσω». Δεν παραδεχόταν καμία άλλη πιθανότητα εκτός από τη νίκη και, κυρίως, δεν αναφερόταν ποτέ στο ποια θα ενθρονιζόταν αν η ίδια αποτύγχανε. «Οι περισσότερες Βασίλισσες στην ιστορία μας περνούν τα πρώτα χρόνια της ηγεμονίας τους συγκεντρώνοντας διαρκώς ανθρώπους γύρω τους, Αβιέντα, αν και μερικές δεν το έκαναν ποτέ, αλλά το θέμα είναι ότι έρχονται ακόμα πιο δύσκολοι καιροί. Ίσως να μην περάσει ούτε χρόνος πριν χρειαστώ τον κάθε Αντορινό πλάι μου. Δεν μπορώ να περιμένω εωσότου κερδίσω τον θρόνο. Έρχονται δύσκολοι καιροί και πρέπει να είμαι προετοιμασμένη. Επιπλέον, πρέπει να προετοιμάσω και το Άντορ», αποτελείωσε την πρότασή της με σταθερή φωνή.